Jesteś tu: Krzewy

Tamaryszek drobnokwiatowy, pięciopręcikowy i francuski - porady dotyczące uprawy i rozmnażania

Tamaryszki to jedne z najpiękniejszych krzewów na świecie. Ich cały urok zawiera się w gęstych kwiatostanach, które szczelnie oblepiają gałęzie. Niewątpliwą zaletą wszystkich gatunków tej rośliny jest łatwa uprawa i bardzo duża wytrzymałość na niesprzyjające warunki uprawy. Dzięki temu nawet w suchym i wyjałowionym miejscu można stworzyć uroczy, różowy zakątek.

Chcesz sprawdzić, jakie będą koszty kompleksowej aranżacji ogrodu? Sprawdź na naszym kalkulatorze.

opublikowano: 3 października 2016
Ocena: 4,3/5 (głosów 3)

Tamaryszek drobnokwiatowy w czasie kwitnięcia

Tamaryszki – pochodzenie i morfologia

Uprawiane jako krzewy ozdobne tamaryszki swoją popularność zawdzięczają ogromnej dekoracyjności. W czasie kwitnienia, z odległości, wygląda jak różowa smuga lub mgła, a to głównie za sprawą ogromu drobniutkich różowych kwiatów, które składają się w niewielkie, wiechowate kwiatostany o długości około 2 centymetrów. Wiechowate kwiatostany pojawiają się wyłącznie na zeszłorocznych pędach, a po przekwitnięciu najczęściej pozostają na pędach (za wyjątkiem tamaryszka pięciopręcikowego, który zrzuca płatki jak tylko skończy się kwitnienie).

Pod ciężarem kwiatów, drobne, wiotkie gałązki mają tendencję do lekkiego zwieszania się. Znajdują się na nich także drobne, igiełkowate lub łuskowate listki, które na jesień brązowieją lub żółkną, a na zimę opadają. Roślina przyjmuje formę luźnego krzewu lub niewielkiego drzewka. Jej wysokość, podobnie jak uformowanie korony, to cecha gatunkowa, jednak zazwyczaj dorosła roślina osiąga od 2 do 4 m wysokości.

Tamaryszek występuje naturalnie na suchych i ciepłych glebach w różnych częściach Europy, Afryki i Azji. Lubi stepy, wydmy i półpustynie, a tamaryszek francuski bardzo często można ujrzeć na riwierze, gdzie porasta skalne brzegi. W naszym klimacie można go uprawiać w ogrodzie przez wiele lat, bez obaw, że nie przetrzyma zimy – nie wykazuje tendencji do przemarzania. Zadziwiająca jest także jego odporność na choroby, na tle której inne krzewy ozdobne wypadają po prostu kiepsko.

Tamaryszek drobnokwiatowy, tamaryszek pięciopręcikowy i tamaryszek francuski – różnice i rozpoznawanie

Tamaryszek drobnokwiatowy (Tamarix parviflora) spośród swoich krewniaków z rodziny tamaryszkowatych wyróżnia się przede wszystkim wysokością – może mierzyć nawet 4 metry, jednak w naszych warunkach rzadko przekracza 2 metry. Podobną szerokość osiąga także jego korona, która przyjmuje rzadko spotykaną ażurową formę, charakteryzuje się igiełkowatymi, bardzo drobnymi listkami. Jest to gatunek najczęściej uprawiany w Polsce, jego pięknymi kwiatami możemy cieszyć się najwcześniej, bo na przełomie kwietnia i maja.

Jeżeli chodzi o okres kwitnienia, następy w kolei jest najrzadziej spotykany tamaryszek francuski (Tamarix gallica). Jego cechą wyróżniającą jest nieco bardziej zwięzła korona, która ma około 1,5 metra szerokości u dorosłego osobnika. Sam krzew dorasta do około 3 metrów długości i odpowiednio przycinany, przyjmuje formę małego drzewka. Ma lancetowate listki, nieco większe niż jego krewniak, tamaryszek drobnokwiatowy.

Stosunkowo dużą popularnością cieszy się w Polsce tamaryszek pięciopręcikowy (Tamarix ramosissima), a to głównie ze względu na późniejszą porę kwitnienia. Jego kwiaty utrzymują się od lipca do września, więc wtedy, gdy inne popularne krzewy ozdobne zaczynają przygotowywać się na jesień. Niektóre odmiany charakteryzują się ciemnoróżowym kolorem, przez są bardziej wyraziste. Osiąga około 2-3 metrów długości, ma luźny, nieco strzelisty pokrój.

Uprawa i rozmnażanie tamaryszków

To jeden z niewielu krzewów ozdobnych o tak niewielkich wymaganiach w uprawie. Nie ma szczególnych preferencji co do rodzaju podłoża, nie straszne mu zasolone gleby, nadmierne przesuszenie ani mrozy. Uprawa i pielęgnacja tamaryszków nie powinna sprawiać problemów nawet początkującym miłośnikom ogrodnictwa. Sadzonkę kupioną w pojemniku można zasadzić w zasadzie od marca do listopada – bardzo łatwo się przyjmuje, należy tylko zwrócić uwagę, czy gleba nie jest zmarznięta.

Zabieg najlepiej jednak przeprowadzić wczesną wiosną lub wczesną jesienią, ponieważ nowoposadzone rośliny latem wymagają zwiększonego podlewania. Zarówno tamaryszek drobnokwiatowy, tamaryszek pięciopręcikowy i tamaryszek francuski, chociaż różnią się wielkością, sadzi się na głębokość około 40 centymetrów, tak, by cała bryła korzeniowa była dobrze przykryta ziemią.

Dostarczaniem wody dorosłym tamaryszkom nie musimy się w zasadzie szczególnie przejmować – są bardzo odporne na susze, a nawet wolą nie mieć szczególnie mokro. Podlewa się je tylko w niezwykle upalne lata. Wytwarzają bardzo rozległy system korzeniowy, który dociera do poziomu wód gruntowych, więc roślina jest w zasadzie samowystarczalna. Z tego względu te krzewy ozdobne nie nadają się do przesadzania. Wyjątkowo można to zrobić póki roślina jest młoda, później grozi to naruszeniem korzeni i jej zmarnieniem.

Niezbyt trudne jest także rozmnażanie tamaryszków. Te krzewy liściaste najczęściej i najłatwiej zarazem rozmnaża się za pomocą sadzonek pędowych, które pobiera się z roślin zimą. Gałązki powinny być dość grube, drobne zamrą zanim zdążą wypuścić korzenie. Aż do wiosny powinny być zadołowane w ziemi i przetrzymywane w pomieszczeniu o niskiej temperaturze. Ukorzenia się je w marcu, umieszczając w wilgotnym piasku i przetrzymując w szklarni lub inspekcie. Gotowa sadzonka jest zdrewniała i posiada mniej więcej 5 oczek. Możliwe jest rozmnażanie tamaryszku także z nasion. Zaraz po zbiorze można wysiać je do skrzynek. Ten sposób nie gwarantuje jednak, że nowe pokolenie będzie miało charakterystyczne cechy odmianowe.

Tamaryszek – pielęgnacja, czyli przycinanie i ochrona przed mrozem

Pielęgnacja tamaryszków także nie jest skomplikowana. W zasadzie opiera się jedynie na regularnym przycinaniu pędów. Ma to na celu głównie odmłodzenie rośliny, przycinanie w pierwszych powoduje dość szybkie zagęszczenie się gałęzi. U dorosłych roślin przycinanie można przeprowadzać co kilka lat, optymalnie co 2-3 sezony. Tamaryszek nie boi się cięcia i regeneruje się w ciągu jednego okresu wegetacyjnego. Pędy należy skracać o mniej więcej 1/3 długości, a te znajdujące się u podstawy rośliny nawet o połowę.

Krzewy kwitnące wiosną, czyli Tamarix parviflora (t. drobnokwiatowy) przycina się tuż po kwitnieniu, więc latem. Od razu można zauważyć, że z miejsca cięcia wyrasta kilka nowych pędów. Tamarix ramosissima (t. pięciopręcikowy) można przycinać jeszcze śmielej, by uregulować niepokorną koronę. Robi się to, tak jak w przypadku Tamarix gallica (t. francuski), bardzo wczesną wiosną, zanim jeszcze ruszy wegetacja. W tym ostatnim przypadku przycinanie można powtarzać częściej, nawet co roku, by uformować drzewko o regularnym pokroju.

Wszystkie tamaryszki są niezwykle odporne na mróz. Z powodzeniem wytrzymują spadki temperatura do około -20 stopni Celsjusza. Dzięki temu mogą zimować w gruncie, a polski klimat nie jest im straszny. W cieplejszych częściach kraju można uprawiać je z niewielkim tylko zabezpieczeniem przed zimą. Na szczególną opiekę zasługuje jednak tamaryszek francuski, który wykazuje nieco większą tendencję do przemarzania niż krewniacy.

Idealne stanowisko dla tamaryszku

Tamaryszki, tak jak inne krzewy liściaste będą nam wdzięczne za posadzenie na słonecznym stanowisku. Tylko w słońcu pokażą całe swoje piękno. Poza tym nie mają żadnych szczególnych wymagań. Udają się nawet na najbardziej ubogim podłożu, także piaskowym i mało zasobnym w składniki odżywcze. Preferują obojętny odczyn pH, ale rozwiną się także na zasadowym. Tolerują zasolone gleby i nawet silne zanieczyszczenie powietrza. Ze względu na małe zapotrzebowanie na wodę są niezwykle odporne na suszę. Gorzej czują się na wilgotnych podłożach, warto więc, by gleba była dobrze przepuszczalna.

Tamaryszek drobnokwiatowy, jako jeden z najmniej wymagających krzewów ozdobnych, świetnie sprawdza się nie tylko w przydomowych ogrodach, ale często pojawia się także w parkach i wśród zieleni miejskiej. Podobnie jak tamaryszek pięciopręcikowy, najlepiej prezentuje się jako soliter, potrzebuje dla siebie sporo miejsca. Dla niego warto jednak zrezygnować z innych roślin – sam w sobie jest tak piękny, że w zupełności wystarczy za całą ozdobę ogrodu. Tamaryszek francuski natomiast ma bardziej regularny pokrój, może więc być sadzony w grupach. Świetnie wygląda na tle iglaków, dobrym towarzystwem dla niego są także krzewy owocowe. W każdej odsłonie jednakowo zapiera dech w piersiach w czasie kwitnienia.

Zaloguj się aby dodać komentarz

Zaloguj


Jeżeli jeszcze nie masz konta, zarejestruj się bezpłatnie.

Tematy związane z tym artykułem:

Znajdź firmę budowlaną

Artykuły łazienkowe

Ta strona korzysta z plików cookies.

Więcej informacji znajdziesz w polityce cookies.


Zamknij