Na ten moment Warszawa czekała latami. Zapadła decyzja, która zmienia centrum miasta
Są w centrum miasta miejsca, które przez lata funkcjonują bardziej jako symbol impasu niż realnej zmiany – każdy je zna, każdy mija, ale niewielu wierzy, że kiedykolwiek wydarzy się tam coś przełomowego. Wokół takich punktów narastają emocje, spory i zapowiedzi, które zwykle kończą się ciszą, a kolejne lata mijają bez rozstrzygnięć. Tym razem jednak zapadła decyzja, która zamyka długi okres niepewności i otwiera zupełnie nowy rozdział dla jednej z najbardziej wyczekiwanych, a jednocześnie najbardziej dyskutowanych inwestycji w sercu miasta.
- Miejsce, które od lat budzi emocje
- Inwestycja, o której mówiła cała Warszawa
- Spór o wysokość, miasto i symbolikę
- Zielone światło i to, co wydarzy się teraz
Miejsce, które od lat budzi emocje
W samym centrum Warszawy jest punkt, który przez długi czas wyglądał jak przypadek: otwarta przestrzeń, prowizoryczna funkcja i wrażenie, że to tylko „tymczasówka”, która trwa wiecznie. A jednak właśnie takie miejsca w Śródmieściu potrafią mieć największą wagę – bo w ścisłej tkance miasta każdy pusty fragment jest jak niedokończone zdanie.
Ta działka latami była obserwowana przez mieszkańców, urbanistów i rynek nieruchomości, bo jej położenie jest wyjątkowo newralgiczne. To okolice, gdzie krzyżują się interesy inwestorów, oczekiwania miasta i codzienne potrzeby ludzi, którzy chcą, by centrum było nie tylko „biznesowe”, ale też po prostu przyjazne do życia.
W tle przewija się też historia tego terenu – kiedyś funkcjonowały tu inne rozwiązania i inne pomysły na wykorzystanie przestrzeni, a później w praktyce wygrała funkcja najprostsza: parking. To zawsze działa jak zapalnik emocji, bo parking w takim miejscu bywa postrzegany jako zmarnowany potencjał, ale jednocześnie przez lata bywał jedyną „stabilną” odpowiedzią na brak ostatecznych decyzji.
Co istotne, rozmowa o przyszłości tego fragmentu miasta nigdy nie była wyłącznie rozmową o jednym obiekcie. To był spór o to, jak ma wyglądać nowoczesne centrum: czy ma być gęstsze i wyższe, czy raczej spokojniejsze i bardziej zachowawcze. I właśnie dlatego każda kolejna informacja o planach dla tej działki wywoływała reakcje – od ekscytacji po otwartą niechęć.
W pewnym momencie stało się jasne, że w grę wchodzi projekt o skali, która nie przejdzie bez echa. Od tego czasu to miejsce przestało być anonimową „dziurą w mieście”, a zaczęło być jednym z tych adresów, wokół których narasta napięcie: co dokładnie tu powstanie, kto za tym stoi i czy tym razem to już naprawdę dojdzie do skutku.
Inwestycja, o której mówiła cała Warszawa
W pewnym momencie stało się jasne, że nie chodzi już tylko o zagospodarowanie pustej działki, lecz o projekt, który w naturalny sposób zacznie dominować nad okolicą. Wtedy po raz pierwszy oficjalnie pojawiła się nazwa Roma Tower – inwestycji, która od samego początku była planowana jako jedna z najbardziej ambitnych realizacji mieszkaniowych w centrum Warszawy.
Wieżowiec ma osiągnąć wysokość 170 metrów i liczyć 48 kondygnacji nadziemnych, co automatycznie ustawiło go w gronie najwyższych budynków o funkcji mieszkaniowej w Polsce. Lokalizacja na rogu ulic Nowogrodzkiej i Emilii Plater sprawiła, że projekt od razu znalazł się w centrum uwagi, bo mówimy o obszarze wyjątkowo gęsto zabudowanym i obciążonym symbolicznie.
Przygotowania do realizacji Roma Tower trwają od lat i sięgają momentu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w 2017 roku. Od tego czasu projekt przechodził kolejne etapy formalne, zmiany koncepcji i uzgodnienia, które regularnie przesuwały realną perspektywę rozpoczęcia budowy.
Za inwestycją stoi konsorcjum podmiotów, w tym BBI Development oraz Liebrecht & wooD, a także fundacja Pro Bonum. Ten układ inwestorski również był szeroko komentowany, bo zapowiadał projekt nie tylko komercyjny, ale też powiązany z deklaracjami działań społecznych i rewitalizacyjnych w najbliższym otoczeniu.
Z czasem Roma Tower przestała być jedynie kolejną zapowiedzią wieżowca. Stała się punktem odniesienia w dyskusji o tym, jak daleko może posunąć się nowa zabudowa w ścisłym centrum i czy miasto jest gotowe na tak wyraźną zmianę skali w jednym z najbardziej rozpoznawalnych fragmentów Śródmieścia.
Spór o wysokość, miasto i symbolikę
Od momentu, gdy szczegóły projektu stały się powszechnie znane, Roma Tower zaczęła wywoływać silne reakcje. Najwięcej emocji budziła oczywiście wysokość budynku oraz jego wpływ na panoramę miasta, zwłaszcza w kontekście sąsiedztwa zabytkowej zabudowy i historycznych osi widokowych. Dla części komentatorów była to naturalna konsekwencja rozwoju metropolii, dla innych – zbyt daleko idąca ingerencja w charakter centrum.
W dyskusji regularnie powracał argument o „ścianie wieżowców” w rejonie Emilii Plater oraz pytanie, gdzie przebiega granica pomiędzy nowoczesną intensyfikacją zabudowy a chaosem urbanistycznym. Krytycy wskazywali, że każdy kolejny wysoki budynek utrwala trend, który trudno będzie później zatrzymać, zwolennicy natomiast podkreślali, że miasto potrzebuje odważnych decyzji, a nie zamrażania rozwoju.
Kontrowersje dotyczyły również funkcji mieszkaniowej realizowanej w tak prestiżowej i drogiej lokalizacji. Pojawiały się głosy, że inwestycja będzie adresowana do bardzo wąskiej grupy odbiorców, co może pogłębiać społeczne podziały w centrum. Z drugiej strony argumentowano, że stała funkcja mieszkaniowa, bez najmu krótkoterminowego, może działać stabilizująco na strukturę demograficzną Śródmieścia.
Nie bez znaczenia była też symbolika miejsca i jego bliskość obiektów sakralnych oraz terenów o znaczeniu historycznym. To właśnie ten kontekst sprawiał, że Roma Tower była postrzegana nie tylko jako inwestycja deweloperska, lecz także jako decyzja o tym, jak współczesna architektura ma współistnieć z przeszłością miasta.
W efekcie projekt przez lata funkcjonował w stanie zawieszenia – formalnie obecny, ale wciąż obciążony pytaniami, odwołaniami i społecznym napięciem. Dla wielu obserwatorów było to jedno z tych przedsięwzięć, które mogą utknąć na etapie procedur na całe dekady, niezależnie od skali ambicji inwestorów.
Zielone światło i to, co wydarzy się teraz
Przełom nastąpił wraz z uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę, które formalnie kończy wieloletni etap niepewności i sporów administracyjnych. Ta decyzja oznacza, że projekt Roma Tower przeszedł wszystkie kluczowe procedury i może wejść w fazę realizacji, a wcześniejsze scenariusze zakładające kolejne blokady tracą na aktualności.
Zgodnie z zapowiedziami inwestorów budowa ma ruszyć w drugim półroczu bieżącego roku. Plan zakłada realizację 48-kondygnacyjnego budynku mieszkalnego z rozbudowaną ofertą części wspólnych, ulokowanych także na najwyższych piętrach, co ma podkreślać prestiżowy charakter inwestycji i jej aspiracje do bycia nowym punktem odniesienia na rynku.
Istotnym elementem projektu są rozwiązania środowiskowe i infrastrukturalne, o których mowa w informacji prasowej. W budynku przewidziano m.in. system odzysku energii z wentylacji, wykorzystanie wody deszczowej do nawadniania zieleni oraz nowoczesny system segregacji odpadów dostępny na każdym piętrze. Inwestycja ubiega się także o precertyfikację BREEAM, co ma potwierdzić jej zgodność z zasadami zrównoważonego budownictwa.
Projekt ma również wyraźny wymiar miejski. Inwestor zobowiązał się do przebudowy fragmentów ulic Emilii Plater i Nowogrodzkiej, z uwzględnieniem zieleni, przestrzeni dla pieszych i rowerzystów, a także do działań rewitalizacyjnych w najbliższym otoczeniu, których wartość szacowana jest na ponad 20 milionów złotych.
W praktyce oznacza to, że Roma Tower przestaje być wyłącznie tematem debat i wizualizacji, a zaczyna realnie wpływać na kształt centrum Warszawy. Najbliższe miesiące pokażą, czy inwestycja spełni obietnice składane od lat, ale jedno jest pewne – po długim okresie zawieszenia to miejsce wreszcie wchodzi w fazę, która zmieni je na dekady.
