Drenaż fundamentów nie zawsze jest potrzebny. Sprawdź grunt, zanim wydasz pieniądze
Wilgoć zbierająca się przy fundamentach potrafi działać po cichu, ale bezlitośnie — najpierw pojawiają się niewinne ślady, a potem przychodzą pęknięcia, osłabienie konstrukcji i pleśń, której usunięcie potrafi kosztować fortunę. Dlatego właściwe odwodnienie fundamentów bywa nie dodatkiem, lecz zabezpieczeniem, szczególnie tam, gdzie grunt i woda nie grają z budynkiem fair. Tylko jak rozpoznać, jaki system będzie naprawdę skuteczny? I co ważniejsze: kiedy odwodnienie jest koniecznością, a kiedy jedynie niepotrzebnym wydatkiem, który niczego nie rozwiąże?
- Kiedy odwodnienie fundamentów jest zbędne?
- Drenaż opaskowy fundamentów: kiedy robić
- Odwodnienie liniowe: zasada działania
Kiedy odwodnienie fundamentów jest zbędne?
Są przypadki, w których wykonanie odwodnienia fundamentów nie jest konieczne, zwłaszcza gdy:
- grunt jest bardzo przepuszczalny (np. piasek lub żwir) i sam z siebie działa jak naturalny drenaż;
- deszczówka szybko wnika w podłoże i nie gromadzi się w bezpośrednim sąsiedztwie fundamentów;
- zwierciadło wód gruntowych znajduje się wyraźnie poniżej poziomu posadowienia, a ryzyko podciągania kapilarnego jest znikome;
- dom nie ma piwnicy, a podłoże nie ma tendencji do zatrzymywania wody;
- wystarczy poprawnie wykonana izolacja przeciwwilgociowa fundamentów.
W praktyce bywają jednak sytuacje, w których oszczędzanie na odwodnieniu może szybko się zemścić. Brak odwodnienia przy niekorzystnych warunkach gruntowo-wodnych może skutkować:
- postępującą degradacją betonu;
- korozją zbrojenia w elementach konstrukcyjnych;
- wypłukiwaniem gruntu i spadkiem jego nośności;
- zawilgoceniem strefy poniżej poziomu terenu, co sprzyja rozwojowi pleśni i grzybów w budynku.
Dobór właściwego rozwiązania zależy od warunków geologicznych, typu budynku oraz sposobu jego posadowienia. Cennik wykonania odwodnienia liniowego i drenażu opaskowego znajdziesz tutaj.
Drenaż opaskowy fundamentów: kiedy robić
Jednym z najpopularniejszych sposobów ochrony fundamentów przed wilgocią jest drenaż opaskowy. Taki drenaż wykonuje się poprzez ułożenie perforowanych rur dookoła budynku — zwykle na wysokości około połowy ławy fundamentowej, jednak zawsze poniżej strefy przemarzania gruntu, aby instalacja działała niezawodnie przez cały rok.
Kiedy warto zdecydować się na drenaż opaskowy? To rozwiązanie stosuje się szczególnie wtedy, gdy:
- występuje wysoki poziom wód gruntowych;
- poziom wód gruntowych jest zmienny i okresowo może podnosić się powyżej poziomu posadowienia fundamentu;
- wykop fundamentowy zostanie zasypany gruntem o większej przepuszczalności niż grunt rodzimy;
- budynek posiada piwnicę;
- budynek posadowiono na gruncie słabo przepuszczalnym;
- budynek znajduje się na zboczu, skarpie lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie — niezależnie od rodzaju gruntu. W takim położeniu woda spływająca po nachyleniu może gromadzić się wzdłuż fundamentów, rozmiękczać podłoże, a w skrajnych przypadkach zwiększać ryzyko podmycia i uszkodzeń, a nawet osuwania się gruntu przy ścianie.
Wodę przechwyconą przez drenaż opaskowy można odprowadzić poza działkę. Odbiornikiem może być kanalizacja deszczowa lub burzowa, rów melioracyjny (po uzyskaniu wymaganego pozwolenia), a także pobliskie zbiorniki wodne albo rzeka.
Odwodnienie liniowe: zasada działania
System odwodnienia liniowego tworzą korytka o przekroju zbliżonym do litery V lub U (betonowe, z polimerobetonu albo z tworzywa), przykryte rusztami, czyli kratkami wykonanymi ze stali, żeliwa bądź plastiku. Takie odwodnienie montuje się wzdłuż utwardzonych stref na posesji — przy podjazdach, ścieżkach i tarasach. Jego zadaniem jest szybkie zebranie i przechwycenie wody opadowej, zanim zacznie zalegać na nawierzchni.
Odwodnienie liniowe sprawdza się szczególnie tam, gdzie grunt ma słabą przepuszczalność, a największym kłopotem jest stojąca na działce deszczówka. Zalegająca woda może z czasem powodować zawilgocenie ścian fundamentowych i/lub podpiwniczenia. Po wykonaniu takiego rozwiązania nadmiar opadów trafia do korytek, a następnie jest wyprowadzany poza obszar odwodnienia — najczęściej do kanalizacji deszczowej albo do studni chłonnej.