Wywiercili studnię na 30 metrów i nie było wody. Kto płaci za nieudany odwiert?

Wiercenie studni głębinowej wiąże się z pewnym ryzykiem. Czasem zdarza się, że inwestor zamawia odwiert, płaci za usługę, a na końcu dowiaduje się, że wody nie ma lub jej ilość jest zbyt mała. Wobec tego pojawia się pytanie, kto powinien płacić za nieudany odwiert? Odpowiedź wcale nie jest jednoznaczna.
- Studnia nie działa poprawnie, ale rachunek jest wysoki
- Ile może kosztować nieudany odwiert?
- Umowa za efekt – bezpieczna opcja dla inwestora
Studnia nie działa poprawnie, ale rachunek jest wysoki
Wykonanie odwiertów pod studnie głębinową wiąże się z ryzykiem, którego nie da się całkowicie wyeliminować. Sytuacja nie zmienia się nawet wtedy, gdy w okolicy znajdują się działające ujęcia wody. Układ warstw geologicznych może zmieniać się na dość małym obszarze i niektóre odwierty okazują się nieudane.
Kto płaci za nieudany odwiert? Taka kwestia powinna być zawarta w treści umowy z wykonawcą. Jeśli strony uzgadniają, że przedmiotem zlecenia jest wykonanie odwiertu i wynagrodzenie będzie naliczane za każdy metr wiercenia, wówczas inwestor może być zobowiązany do zapłaty pełnej kwoty. Dlatego w zapisach umowy powinna znaleźć się adnotacja o tym, co stanie się, jeśli odwiert nie przyniesie oczekiwanego efektu. W tym przypadku można umówić się na obniżoną stawkę za każdy metr odwiertu lub zastosować inne rozwiązania.
Nieco inna kwestia dotyczy wykonania usługi kompleksowej. Jeśli wykonawca zobowiązuje się do wykonania studni o określonej wydajności, może sam odpowiadać za nieudany odwiert. Ostateczny rezultat ma tu większe znaczenie niż długość wywierconego odwiertu. Jeśli umowa uzależnia wypłatę całości należności od efektu prac, brak wody w studni może stanowić podstawę do odmowy zapłaty. Odmowa może dotyczyć całości lub części wynagrodzenia, zgodnie z zapisami zawartymi w umowie.
Ile może kosztować nieudany odwiert?
Wykonanie odwiertu pod studnie głębinową stanowi dość odczuwalny wydatek. Średnia stawka za każdy metr odwiertu waha się w granicach 200-300 zł. Warto zauważyć, że w wielu przypadkach trzeba wykonać odwiert na około 30 metrów. W rzeczywistości oznacza to wydatek rzędu 6000 – 9000 zł.
Powyższy koszt dotyczy samych odwiertów. Do całkowitej kwoty zazwyczaj dochodzą wydatki dodatkowe. W zależności od umowy może to być dopłata związana z rozstawieniem wiertnicy czy dojazdem ekipy wykonawców. Ważnym elementem będzie także zakup niezbędnego osprzętu.
Strony umowy mogą też uwzględnić rozliczenie mieszane. W tym przypadku stosuje się standardową stawkę za każdy metr odwiertu, oraz obniżoną stawkę, jeśli nie uda się uzyskać określonej wydajności. Takie rozwiązanie pozwala na zmniejszenie ryzyka dla dwóch stron umowy.

Umowa za efekt – bezpieczna opcja dla inwestora
Dla inwestora najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest zawarcie umowy, w której wynagrodzenie jest zależne od osiągniętego rezultatu. Jeśli studnia osiągnie wymagane parametry, inwestor płaci pełną kwotę. W pozostałych przypadkach może zapłacić kwotę obniżoną. Takie podejście wymaga dokładnego doprecyzowania wszystkich warunków. Nie wystarczy zapis, że wykonawca ma znaleźć wodę.
Istotne jest rozróżnienie pomiędzy brakiem wody, a jej niewystarczającą ilością. Odwiert może dostarczać skąpe ilości wody, które nie zaspokajają potrzeb gospodarstwa domowego. Warto doprecyzować w umowie również taką ewentualność.
Ważnym elementem jest też dokumentacja powykonawcza. Wykonawca powinien przekazać informacje o osiągniętej głębokości, specyfice instalacji oraz o wynikach próbnego pompowania. Taka dokumentacja może mieć znaczenie w przypadku nieudanego odwiertu lub pojawienia się innych czynników, które spowodują reklamację na usługę.