Ocieplił mieszkanie od środka. Po roku pojawiła się pleśń
Coraz więcej osób interesuje się izolowaniem ścian od wewnątrz, zwłaszcza właściciele starszych budynków lub mieszkań w kamienicach. Chociaż może się to wydawać prostym rozwiązaniem, w rzeczywistości wiąże się z wieloma zagrożeniami, takimi jak kondensacja wilgoci czy rozwój pleśni i grzybów. Kiedy warto się na to zdecydować? Jakie materiały wybrać, aby nie zaszkodzić budynkowi? Co podkreślają eksperci? Przyglądamy się temu zagadnieniu.
- Izolacja wewnętrzna: kiedy i jak ją stosować?
- Zalety izolacji ścian od zewnątrz
- Wybór materiałów do izolacji wewnętrznej
- Błędy i ryzyka przy wewnętrznym ocieplaniu
- Jak właściwie wykonać izolację wewnętrzną?
Izolacja wewnętrzna: kiedy i jak ją stosować?
Chociaż najczęściej zalecaną metodą izolacji budynku jest ocieplanie elewacji z zewnątrz, nie zawsze jest to możliwe. W przypadku obiektów o statusie zabytku, budynków o szczególnej wartości architektonicznej czy mieszkań w kamienicach, gdzie zmiany w fasadzie wymagają zgody konserwatora lub wspólnoty mieszkaniowej, jedynym rozwiązaniem pozostaje izolacja od środka.
Z podobną sytuacją mamy do czynienia, kiedy jedna z elewacji przylega do innego budynku lub jest zbyt blisko granicy działki. Wówczas brak możliwości dostępu uniemożliwia ocieplenie z zewnątrz. Izolacja wewnętrzna staje się wówczas kompromisem – może poprawić komfort termiczny, ale wymaga szczególnej staranności, ponieważ łatwo popełnić błędy, które mogą być kosztowne i niebezpieczne w skutkach.
Zalety izolacji ścian od zewnątrz
Pod względem technicznym izolacja ścian od zewnątrz jest bardziej naturalna i bezpieczna dla konstrukcji budynku. Chroni mur przed czynnikami atmosferycznymi, redukuje ryzyko zamarzania oraz skutecznie eliminuje mostki termiczne. Co więcej, pozwala na utrzymanie stabilnego mikroklimatu wewnątrz pomieszczeń, a ściana zyskuje dodatkową osłonę przed uszkodzeniami.
W odróżnieniu od izolacji wnętrza, zewnętrzna izolacja nie wpływa na przepływ wilgoci w przegrodach. Para wodna swobodnie przechodzi przez przegrody budowlane, a jej kondensacja nie zachodzi w niebezpiecznym miejscu. Z kolei przy izolacji od wewnątrz para wodna często zatrzymuje się na styku izolacji z murem, co może prowadzić do poważnych problemów z wilgocią oraz rozwoju pleśni.
Wybór materiałów do izolacji wewnętrznej
W przypadku izolacji wewnętrznej wybór odpowiedniego materiału jest bardzo ważny. Najczęściej stosuje się styropian, wełnę mineralną lub piankę poliuretanową. Każdy z tych materiałów ma różne właściwości fizyczne, co wpływa na ich odmienną użyteczność.
Przy wewnętrznej izolacji kluczowy jest wybór właściwego surowca – wpływa on na efektywność izolacji cieplnej, komfort termiczny oraz bezpieczeństwo przegrody. Zwykle stosuje się trzy materiały, z których każdy ma swoje plusy i minusy:
- Styropian (EPS)
Jest lekki, tani i łatwy w montażu. Charakteryzuje się niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła i stabilnością wymiarową. Niestety, nie przepuszcza pary wodnej, co może prowadzić do zatrzymywania wilgoci w ścianie i zwiększać ryzyko kondensacji.
- Wełna mineralna
To materiał paroprzepuszczalny, co pozwala ścianie „oddychać” i minimalizuje ryzyko zawilgocenia. Ponadto dobrze tłumi hałas i jest niepalny. Konieczna jest jednak konstrukcja rusztu i użycie paroizolacji, co wydłuża czas montażu.
- Pianka poliuretanowa (PUR)
To nowoczesna technika, która zapewnia doskonałą szczelność i minimalizuje straty ciepła nawet przy cienkiej warstwie. Aplikowana jest natryskowo, co eliminuje mostki termiczne. Wadą jest wysoki koszt oraz konieczność zatrudnienia wyspecjalizowanej ekipy.
Błędy i ryzyka przy wewnętrznym ocieplaniu
Jednym z częstych błędów podczas wewnętrznego docieplania jest pomijanie zjawiska dyfuzji pary wodnej. W trakcie sezonu grzewczego para wodna wytwarzana we wnętrzach przemieszcza się w kierunku zimniejszych obszarów. Jeśli napotka na swej drodze warstwę izolacyjną, która nie pozwala na przenikanie wilgoci lub chłodną przegrodę, może dojść do kondensacji wilgoci – zwykle na styku ściany i izolacji.
Takie środowisko sprzyja wzrostowi pleśni, której zarodniki mogą mieć bardzo negatywny wpływ na zdrowie mieszkańców. Problem staje się większy, gdy lokatorzy nie zauważają początkowych oznak – pleśń rozwija się pod powierzchnią izolacji, a jej obecność ujawnia dopiero nieprzyjemny zapach lub widoczne przebarwienia na ścianie.
Innym zagrożeniem jest przesunięcie strefy przemarzania głębiej w murze. Gdy zimą wilgotne fragmenty ściany zamarzną, może to powodować pęknięcia struktury materiału i jego trwałe uszkodzenia. Izolacja wewnętrzna może także kolidować z instalacjami elektrycznymi lub grzewczymi, co wymaga ich przeróbek.
Jak właściwie wykonać izolację wewnętrzną?
Izolacja wewnętrzna to technika, która wymaga zarówno wiedzy, jak i precyzji. Fachowcy zalecają, by przed rozpoczęciem prac wykonać szczegółową analizę techniczną przegrody — optymalnie poprzez obliczenia cieplno-wilgotnościowe. Dzięki temu można określić, czy i jak bezpiecznie można dodać warstwę izolacji od strony wnętrza. Kluczowe jest także zapewnienie właściwej wentylacji pomieszczenia oraz szczelności połączeń.
Niezwykle ważne jest, aby nie wykonywać takich działań „na oko” lub na podstawie wskazówek przypadkowych doradców. Prawidłowe wykonanie izolacji wewnętrznej wymaga nie tylko wiedzy z zakresu fizyki budowli, ale również umiejętności praktycznych i doświadczenia. Dobrze zrobione ocieplenie może poprawić komfort życia, ale źle wykonane – spowodować poważne problemy.