Wybrali droższe ocieplenie podłogi. To był błąd w kontekście ogrzewania podłogowego

Jakie parametry materiałów izolacyjnych pod podłogówkę powinny szczególnie zainteresować inwestora? Wielu z nas zwraca uwagę przede wszystkim na współczynnik przewodzenia ciepła, ale dokonując przemyślanego wyboru, warto sprawdzić coś jeszcze. Tłumaczymy, czym powinna charakteryzować się dobra izolacja z piany PUR lub styropianu.
- Nie tylko lambda – co jeszcze ma znaczenie przy wyborze izolacji podłogówki?
- Piana PUR i EPS pod ogrzewanie podłogowe – nie każdy materiał się do tego nadaje
- Izolacja, która wytrzyma stałe obciążenie
- PUR czy styropian pod podłogówkę? Warto zajrzeć do karty produktu
Nie tylko lambda – co jeszcze ma znaczenie przy wyborze izolacji podłogówki?
Wybierając materiał termoizolacyjny do domu, zwracamy uwagę przede wszystkim na jego współczynnik przewodzenia ciepła λ. Im niższa jest jego wartość, tym słabiej dany produkt przewodzi ciepło. Ma to duże znaczenie nie tylko przy wyborze ocieplenia ścian i dachu, ale także przy materiale układanym pod podłogówką.
Świetną izolacyjnością charakteryzuje się na przykład zamkniętokomórkowa piana PUR. Współczynnik przewodzenia ciepła dla tego materiału wynosi około 0,023–0,027 W/(m·K). Wartość lambdy dla styropianu podłogowego to około 0,031 czy 0,036 W/(m·K). Gdybyśmy brali pod uwagę wyłącznie zdolność zatrzymywania ciepła w pomieszczeniu, to piana PUR zdecydowanie wygrywałaby ze styropianem. Nie jest to jednak jedyny aspekt, który inwestor powinien brać pod uwagę.
Izolacja podłogowa mocno różni się od ocieplenia stosowanego na przykład na poddaszu. Warstwa termoizolacyjna na podłodze zostanie bowiem przykryta ogrzewaniem podłogowym, posadzką i płytkami, a na samej górze znajdą się jeszcze ciężkie meble i inne elementy wyposażenia domu. Materiał wykorzystywany do ocieplenia podłogi musi nie tylko dobrze izolować, ale też prawidłowo przenosić obciążenia. Inwestor powinien zwrócić uwagę na oznaczenie CS(10), które opisuje deklarowane naprężenie ściskające przy 10-procentowym odkształceniu względnym. Im wyższa jest ta wartość, tym większą odporność na ściskanie ma dany materiał.
Piana PUR i EPS pod ogrzewanie podłogowe – nie każdy materiał się do tego nadaje
PUR może okazać się skutecznym ociepleniem podłogi pod warunkiem, że zdecydujemy się na pianę zamkniętokomórkową. Lekka pianka otwartokomórkowa, która jest wykorzystywana m.in. do ocieplania poddasza, zupełnie nie sprawdziłaby się pod podłogówką. Jeden z producentów wypuścił na rynek zamkniętokomórkową pianę przeznaczoną między innymi do wykonywania izolacji posadzek na gruncie. Deklarowana gęstość tego materiału wynosi co najmniej 30 kg/m³, współczynnik przewodzenia ciepła λ jest równy 0,027 W/(m·K), a naprężenie ściskające przy 10-procentowym odkształceniu wynosi co najmniej 200 kPa.
Lekka piana otwartokomórkowa tego samego producenta osiąga naprężenie ściskające przy 10-procentowym odkształceniu na poziomie co najmniej 7 kPa, a jej gęstość wynosi co najmniej 6 kg/m³. Ta odmiana pianki PUR nie wytrzymałaby dużego nacisku, co po pewnym czasie mogłoby doprowadzić na przykład do odspajania się płytek podłogowych.
Podobne różnice mogą występować także przy styropianie, bo płyty oznaczone jako EPS 70, EPS 80, EPS 100 czy EPS 200 mają różne parametry mechaniczne. Jeden z producentów tego materiału zaznacza, że naprężenie ściskające przy 10-procentowym odkształceniu dla jego EPS 70 wynosi co najmniej 70 kPa, dla EPS 100 jest to co najmniej 100 kPa, natomiast dla EPS 200 – 200 kPa. Producent poleca EPS 100 do ocieplania podłóg w domu, natomiast EPS 200 może być wykorzystywany nawet na podłodze w garażu.

Izolacja, która wytrzyma stałe obciążenie
Wyobraźmy sobie salon, w którym właściciel planuje ustawić duże akwarium. Szklany pojemnik, woda, szafka, kamienie i pozostałe wyposażenie to poważne obciążenie. Przyjmijmy, że napełnione akwarium waży 600 kg i zajmuje powierzchnię podstawy wynoszącą 1,2 × 0,5 m, czyli 0,6 m². Jeżeli dla uproszczenia podzielimy ciężar akwarium przez powierzchnię podstawy, otrzymamy obciążenie powierzchniowe wynoszące około 1000 kg/m². Po przeliczeniu na jednostkę naprężenia będzie to około 9,8 kPa. To obciążenie będzie rozprowadzane także przez warstwy znajdujące się powyżej izolacji.
Materiał termoizolacyjny poddawany stałemu naciskowi z czasem może zacząć się odkształcać, jednak o tym, czy zmieni on swoje właściwości wraz z upływem lat, decyduje mniej znany parametr nazywany pełzaniem przy ściskaniu. Odporność na krótkotrwałe ściskanie i odkształcanie się materiału na skutek długotrwałego obciążenia to zupełnie inne wartości. Inwestor powinien znać oba parametry, aby dowiedzieć się, czy dana izolacja rzeczywiście przetrwa próbę czasu.
PUR czy styropian pod podłogówkę? Warto zajrzeć do karty produktu
Inwestor nie powinien wybierać materiału izolacyjnego pod podłogówkę wyłącznie na podstawie wartości parametru lambda. Na rynku znajdziemy bowiem pianę PUR z bardzo niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła, ale zbyt niską wytrzymałością na stały nacisk. Inwestor może także wybrać EPS o nieco gorszej lambdzie, który dzięki odpowiedniej grubości zapewni wymagany opór cieplny, a jego parametry mechaniczne będą dostosowane do znoszenia większych obciążeń.
Dzisiaj najbezpieczniejszym i sprawdzonym rozwiązaniem wydaje się klasyczny EPS 100. Z drugiej strony zamkniętokomórkowa piana PUR może zapewniać porównywalny opór cieplny przy mniejszej grubości, a dodatkowo tworzy bezspoinową warstwę. Nie trzeba docinać płyt wokół instalacji, a materiał dopasowuje się do kształtu podłoża. W tym przypadku inwestor powinien jednak dokładnie przeanalizować wartość CS(10) dla danego produktu oraz pełzanie przy ściskaniu, o ile producent podaje taką informację.