Ściana jednowarstwowa czy dwuwarstwowa? To rozwiązanie przeważa w nowych domach
Lepiej zdecydować się na budowę domu ze ścianami jedno- czy dwuwarstwowymi? Polscy inwestorzy mają swojego faworyta. Warto jednak pamiętać, że obie technologie mają pewne zalety i wady. Sprawdzamy, jakie rozwiązanie cieszy się dziś większą popularnością i podpowiadamy, kiedy lepiej zdecydować się na budowę przegrody jednowarstwowej, a kiedy warto wybrać ścianę dwuwarstwową.
- Z czego buduje się ściany jednowarstwowe?
- Ściana dwuwarstwowa – warstwa nośna i ocieplenie
- Ściany jedno- i dwuwarstwowe – najważniejsze różnice
- Dlaczego większość inwestorów stawia na ściany dwuwarstwowe?
Z czego buduje się ściany jednowarstwowe?
Ściana jednowarstwowa charakteryzuje się prostą konstrukcją, w której mur pełni zarówno funkcję nośną, jak i termoizolacyjną. W tym przypadku nie ma konieczności wykorzystywania dodatkowej warstwy styropianu, wełny mineralnej ani innego materiału ociepleniowego. Inwestor powinien jednak skupić się na zakupie bloczków lub pustaków wysokiej jakości. Co ważne, nie każdy materiał będzie nadawać się do budowy ścian jednowarstwowych. Takie przegrody zazwyczaj wykonuje się z betonu komórkowego lub ceramiki poryzowanej.
Do budowy ściany jednowarstwowej z zasady wykorzystuje się bloczki z betonu komórkowego o grubości 40–48 cm. W przypadku ceramiki poryzowanej dobrze sprawdzą się pustaki o szerokości od 38 do 50 cm z otworami wypełnionymi materiałem termoizolacyjnym. Inwestor może wybrać także bloczki z perlitu, które cieszą się rosnącą popularnością. Ten materiał charakteryzuje się niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła λ na poziomie 0,030–0,070 W/(m·K).
Zaletą technologii jednowarstwowej jest szybkość wznoszenia ścian. Inwestor pomija etap ocieplania budynku, a duże i stosunkowo lekkie elementy pozwalają na bezproblemowe łączenie. Z drugiej strony przy budowie ścian jednowarstwowych należy zachować najwyższą precyzję wykonania. Wszelkie nieszczelności mogą bowiem prowadzić do powstawania mostków termicznych.
Ściana dwuwarstwowa – warstwa nośna i ocieplenie
Przy ścianach dwuwarstwowych ekipa budowlana najpierw skupia się na wykonaniu warstwy konstrukcyjnej, która odpowiada za przenoszenie obciążeń ze stropu i dachu. Dopiero po osiągnięciu stanu surowego zamkniętego robotnicy przystępują do pokrywania muru materiałem termoizolacyjnym oraz przygotowania elewacji. Materiał wykorzystywany do budowy ścian dwuwarstwowych nie musi zapewniać tak wysokiej izolacyjności cieplnej, jak w przypadku ścian jednowarstwowych. W tym przypadku inwestor będzie bowiem przygotowywać dodatkową warstwę ocieplenia.
Do budowy ścian dwuwarstwowych najczęściej używa się betonu komórkowego, ceramiki zwykłej lub poryzowanej, silikatów albo keramzytobetonu. W zależności od wybranego materiału budowlanego grubość warstwy nośnej powinna wynosić około 18–30 cm. Warstwa termoizolacyjna powinna z kolei liczyć około 15–25 cm. Za zatrzymywanie ciepła w budynku może odpowiadać na przykład styropian, wełna mineralna lub mineralne płyty termoizolacyjne.
Druga warstwa muru, czyli ocieplenie, jest nakładana na mokro lub na sucho. W pierwszym przypadku mocujemy materiał termoizolacyjny do muru, a następnie wykańczamy go warstwami zbrojącymi i tynkiem. W systemie suchym okładzinę przytwierdza się w sposób mechaniczny. W przypadku ścian dwuwarstwowych warstwa konstrukcyjna odpowiada zaledwie za 15–25% właściwości cieplnych przegrody, a resztę zapewnia dobra izolacja.
Ściany jedno- i dwuwarstwowe – najważniejsze różnice
Aktualnie maksymalny współczynnik przenikania ciepła U dla zewnętrznych ścian budynków wynosi 0,20 W/(m²·K). Nie ma przy tym znaczenia, czy ściana jest jedno-, dwu- czy wielowarstwowa. Właśnie dlatego przy ścianach jednowarstwowych należy używać bloczków lub pustaków o bardzo dobrej izolacyjności. Im niższy jest ich współczynnik przewodzenia ciepła λ, tym łatwiej osiągnąć właściwy parametr U bez stosowania dodatkowego ocieplenia.
W ścianach dwuwarstwowych bazuje się na cieńszej warstwie konstrukcyjnej. Inwestor skupia się przede wszystkim na wyborze materiałów zapewniających dobrą nośność oraz trwałość. Izolacyjność przegrody można regulować później, w momencie wykonywania ocieplenia.
Technologia dwuwarstwowa jest bezpieczniejszym rozwiązaniem, jeśli chcemy ograniczyć mostki cieplne do minimum. Ciągła warstwa termoizolacyjna pozwala bowiem zabezpieczyć miejsca, gdzie zastosowano materiały o nieco gorszych parametrach cieplnych.
Dlaczego większość inwestorów stawia na ściany dwuwarstwowe?
Obie opisywane technologie budowlane mają swoje wady i zalety, ale polscy inwestorzy preferują ściany dwuwarstwowe. To dlatego, że ściany jednowarstwowe, choć szybkie i wygodne w budowie, wymagają większej dyscypliny ze strony wykonawcy. W przypadku jednej warstwy każda niedokładność może wpływać na obniżenie parametrów cieplnych całej przegrody.
Ściana dwuwarstwowa daje pod tym względem większą elastyczność. Inwestor nie musi bowiem szukać bloczków, które będą zarówno bardzo wytrzymałe, jak i ciepłe. Przy technologii ścian dwuwarstwowych do dyspozycji inwestora pozostaje szeroka gama materiałów budowlanych oraz ociepleniowych. Warto jednak pamiętać, że przy tym rozwiązaniu koszty robocizny mogą być wyższe, a czas budowy – dłuższy.
Ściana jednowarstwowa nie jest ani lepsza, ani gorsza od przegrody dwuwarstwowej. Jeśli inwestor ma dostęp do ekipy bardzo dobrze znającej konkretny system i zależy mu na szybkim wzniesieniu murów, ściana jednowarstwowa może być rozsądnym rozwiązaniem. Jeśli jednak ważniejsza jest swoboda w doborze materiałów oraz większa tolerancja na ewentualne błędy popełniane przez ekipę budowlaną, to lepiej zdecydować się na technologię dwuwarstwową.