Mieszkańcy bloków masowo podłączają klimatyzację w ten sposób. Nie wiedzą, że to zakazane
Jak sprawić, by domowy klimatyzator naprawdę chłodził, a nie tylko zużywał prąd? Klucz może tkwić w jednym, często bagatelizowanym detalu: gdzie wyprowadzisz rurę z gorącym powietrzem. Wiele osób odruchowo myśli o kratce wentylacyjnej — ale czy to na pewno dobry pomysł? W dalszej części wyjaśniamy, kiedy takie podłączenie ma sens, a kiedy może skończyć się poważnymi konsekwencjami i jest bezwzględnie zakazane.
- Czy klimatyzator można podłączyć do wentylacji?
- Jak dobrać rurę do klimatyzatora monoblokowego
- Gdzie odprowadzić rurę z klimatyzatora?
Czy klimatyzator można podłączyć do wentylacji?
Klimatyzatory monoblokowe i modele przenośne zyskują w Polsce coraz więcej zwolenników. W czasie upałów potrafią szybko przynieść ulgę, nie wymagają stałego montażu, zajmują mało przestrzeni i można je łatwo przenieść tam, gdzie akurat są potrzebne. Minusem takiego klimatyzatora jest jednak konieczność odprowadzenia gorącego powietrza na zewnątrz przez otwór lub rurę. Wyprowadzenie przewodu przez uchylone okno obniża skuteczność chłodzenia, bo do środka jednocześnie napływa ciepłe powietrze z zewnątrz.
Nic dziwnego, że wiele osób rozważa podłączenie klimatyzatora do kratki wentylacyjnej. Na pierwszy rzut oka wydaje się to sprytnym sposobem na ograniczenie strat chłodu. Czy takie rozwiązanie jest w ogóle dopuszczalne? To zależy od rodzaju wentylacji w budynku. Jeśli w mieszkaniu działa wentylacja grawitacyjna, absolutnie nie wolno podłączać do niej klimatyzatora. Skutki mogą mocno odczuć sąsiedzi na wyższych kondygnacjach: w ich lokalach zrobi się jeszcze cieplej, wzrośnie wilgotność, a to prosta droga do rozwoju groźnej pleśni.
Rurę wyrzutową z klimatyzacji można zamocować do kratki tylko wtedy, gdy w budynku jest wentylacja mechaniczno-wywiewna. Trzeba jednak pamiętać, że zazwyczaj nie jest to rozwiązanie idealne: często wymaga zastosowania dłuższego przewodu, który nagrzewa się do wysokiej temperatury, co w praktyce utrudnia schłodzenie pomieszczenia.
Jak dobrać rurę do klimatyzatora monoblokowego
Większość klimatyzatorów monoblokowych ma rurę do odprowadzania ciepłego powietrza o średnicy mniej więcej 10–14 centymetrów. Zdarza się jednak, że fabryczny odcinek jest zbyt krótki i nie dosięga do kratki wentylacyjnej. W takiej sytuacji warto dokupić dodatkową rurę miedzianą w osłonie z pianki poliuretanowej. Kluczowa jest średnica – musi być dokładnie dopasowana do parametrów konkretnego urządzenia, inaczej pojawią się nieszczelności i spadek wydajności.
Rura z właściwego materiału lepiej znosi wilgoć oraz podwyższoną temperaturę, a przy okazji ogranicza oddawanie ciepła z powrotem do pokoju. Następnie trzeba ją połączyć ze specjalnym kołnierzem wentylacyjnym i przykręcić kołnierz w miejscu, w którym wcześniej była zamontowana kratka.
Najrozsądniej postawić na rurę, która minimalizuje straty ciepła i nie załamuje się przy prowadzeniu, bo mocne zgięcia potrafią wyraźnie obniżyć skuteczność klimatyzacji. Nie ma też sensu przesadzać z grubością – rozgrzany element może dogrzewać pomieszczenie i zwykle wygląda ciężko we wnętrzu. W wielu klimatyzatorach spotyka się popularne rury SPIRO, ale często lepszą opcją są modele elastyczne i gładkie: łatwiej utrzymać je w czystości, a w środku nie odkłada się tak brud ani wilgoć, które sprzyjają rozwojowi pleśni.
Gdzie odprowadzić rurę z klimatyzatora?
Posiadacze klimatyzatorów przenośnych często głowią się nad tym, gdzie poprowadzić rurę wyrzutową z gorącym powietrzem. W blokach zwykle odpada podłączenie jej do kratki wentylacyjnej – przy wentylacji grawitacyjnej jest to po prostu zabronione. Z kolei „byle jak” wystawiona rura przez uchylone okno to kiepski pomysł: ciepło potrafi błyskawicznie wracać do mieszkania przez szczeliny między ramą a skrzydłem.
Samo wyprowadzenie rury za okno nie jest błędem, ale warto zrobić to z głową. Najprostszą i rozsądną opcją jest uszczelka okienna – kosztuje niewiele, a montaż jest łatwy i nie wymaga ani fachowca, ani specjalnych narzędzi. Jeśli chcemy wycisnąć z chłodzenia jeszcze więcej, lepiej sprawdzi się panel z pleksi z przygotowanym otworem na rurę. Taki element można przykleić do ramy okna, a po zakończeniu pracy klimatyzatora szybko wyjąć rurę i normalnie zamknąć okno.
Znacznie bardziej inwazyjną metodą jest wykonanie otworu w ścianie. To już ingerencja w konstrukcję budynku, więc mieszkańcy bloków rzadko mają możliwość zastosowania takiego rozwiązania. Plusem jest natomiast to, że otwór pozwala maksymalnie skrócić przewód wylotowy, a krótsza rura zwykle oznacza lepszą wydajność klimatyzatora. Minusem pozostaje kwestia „co dalej” – po sezonie letnim trzeba sensownie zabezpieczyć otwór, żeby nie wpuszczał zimna, wilgoci i hałasu.