Właściciel wybrał ten sam tynk na cały dom. Po kilku latach jedna ściana nadal wyglądała świetnie a druga zaczęła robić się zielona
Elewacja to pierwsze, co rzuca się w oczy — i to ona decyduje o tym, jakie wrażenie robi cały dom. Z czasem nawet najładniejsza fasada potrafi jednak pokryć się zielonym nalotem i ciemnymi smugami, które odbierają jej świeżość i elegancję. Najbardziej zaskakujące jest to, że ściany znajdujące się w cieniu często tracą swój wygląd znacznie szybciej niż te wystawione na słońce. Skąd bierze się ta różnica i co zrobić, by skutecznie zatrzymać ten proces?
- Jak ekspozycja ścian wpływa na tynk
- Co wpływa na trwałość elewacji?
- Jak chronić elewację przed glonami?
Jak ekspozycja ścian wpływa na tynk
Wychodzi na to, że to, w którą stronę „patrzy” ściana budynku, mocno wpływa na trwałość elewacji. Tynki na ścianach o ekspozycji południowej są regularnie dogrzewane promieniami słońca. Dzięki temu po deszczu czy porannej rosie powierzchnia zwykle szybciej schnie, a wilgoć nie zalega na niej zbyt długo.
Po przeciwnej stronie znajdują się ściany o ekspozycji północnej — i tu warunki są zupełnie inne. Tynki od północy nie korzystają z bezpośredniego nasłonecznienia w południe i po południu, przez co wilgoć utrzymuje się na nich znacznie dłużej, a elewacja wolniej wraca do „suchego” stanu.
Tempo odparowywania wody z elewacji ma duże znaczenie dla jej żywotności. Im dłużej tynk pozostaje zawilgocony, tym łatwiej o pojawienie się nalotu i rozwój grzybów. Znaczenie ma też temperatura: zacienione fragmenty ścian są chłodniejsze, co sprzyja skraplaniu się pary wodnej i dodatkowo podtrzymuje wilgotne warunki.
W rezultacie elewacje znajdujące się w cieniu są bardziej narażone na grzyby, powierzchniowe zabrudzenia oraz szybszą degradację. Jednocześnie barwnik w tynku bywa tam lepiej chroniony przed działaniem słońca, więc ryzyko blaknięcia jest mniejsze.
Co wpływa na trwałość elewacji?
Różnice w trwałości poszczególnych elewacji potrafią być naprawdę znaczące. Jedne tynki przez kilkanaście lat wyglądają jak nowe, a inne zaczynają tracić estetykę już po kilku sezonach. Zwykle elewacje o ekspozycji południowej dłużej zachowują czystość. Te położone w cieniu lub od strony północnej szybciej łapią nalot i przebarwienia.
Na to, jak długo elewacja utrzyma dobry wygląd, wpływają trzy kluczowe czynniki: ilość promieni słonecznych, tempo odparowywania wilgoci oraz swobodny dostęp powietrza. Warto brać je pod uwagę już przy wyborze tynku. Jedne rodzaje lepiej sprawdzają się w pełnym słońcu (mniej płowieją), inne natomiast są bardziej odporne na wilgoć i warunki typowe dla otoczenia z dużą liczbą drzew.
Duże znaczenie ma również sama cyrkulacja powietrza. Ściany budynków w zwartej zabudowie albo tuż przy gęstej zieleni mają ograniczony przewiew, przez co wolniej wysychają po deszczu czy porannej rosie. W efekcie częściej i szybciej pojawiają się na nich osady biologiczne.
Jak chronić elewację przed glonami?
Kluczowe znaczenie ma wybór właściwego materiału do wykończenia elewacji. Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów tynków. Przykładowo tynk akrylowy zwykle najszybciej traci intensywność koloru i bywa bardziej podatny na porastanie glonami, szczególnie gdy w pobliżu rosną drzewa. Pod tym względem lepiej wypadają tynki silikatowe, które zazwyczaj wykazują większą odporność.
W sklepach znajdziemy również farby oraz tynki elewacyjne wzbogacone o dodatki biobójcze. Takie rozwiązanie pomaga ograniczyć rozwój glonów i innych mikroorganizmów na powierzchni ścian, zapewniając elewacji skuteczniejszą ochronę na dłużej.
Po wykonaniu elewacji warto też regularnie dbać o jej kondycję. Dobrym nawykiem jest przycinanie okolicznych drzew i krzewów — poprawia to przewiewność, zmniejsza wilgoć przy ścianie i zwiększa dostęp światła słonecznego. Co jakiś czas można zaplanować mycie elewacji, a gdy nalot już się pojawi, sięgnąć po preparaty biobójcze, które zabezpieczają powierzchnię i pomagają przywrócić jej estetyczny, świeży wygląd.