Co naprawdę dzieje się z pianką PUR po 20 latach? Ich doświadczenia wiele mówią
Pianka poliuretanowa uchodzi za jedną z najskuteczniejszych metod termoizolacji. Jest przecież szczelna, lekka i szybka w aplikacji, a także coraz częściej zastępuje wełnę mineralną i styropian. Pojawiają się jednak pytania o trwałość. Jak pianka PUR starzeje się po kilku, kilkunastu i kilkudziesięciu latach? Co decyduje o jej dobrej kondycji?
- Jak starzeje się pianka PUR?
- Ile lat wytrzyma pianka PUR?
- Pianka otwartokomórkowa i zamkniętokomórkowa – różnice
- Pianka PUR po 5 latach
- Pianka PUR po 10 latach
- Pianka PUR po 20 latach
- Jakie czynniki niszczą piankę PUR?
- Gdzie pianka PUR sprawdzi się najlepiej?
Jak starzeje się pianka PUR?
Tak naprawdę starzenie się pianki PUR nie przebiega w sposób gwałtowny ani widoczny od razu. Odpowiednio dobrany i poprawnie zaaplikowany poliuretan zachowuje swoje właściwości izolacyjne przez długie lata, a to potwierdzają zarówno deklaracje producentów, jak i badania laboratoryjne wykonywane na próbkach kilkudziesięcioletnich izolacji. Dzieje się tak dzięki komórkowej strukturze materiału, która odpowiada za stabilność i niski współczynnik przewodzenia ciepła.
Jednak tym, co proces degradacji może przyspieszyć, są czynniki zewnętrzne. Najgroźniejsze dla pianki PUR pozostają: długotrwała ekspozycja na promieniowanie UV, stałe zawilgocenie oraz błędy wykonawcze.
Ile lat wytrzyma pianka PUR?
Trwałość pianki PUR jest jedną z najczęściej podkreślanych zalet tego materiału. Mówi się nawet o 50 latach zachowania właściwości izolacyjnych – pod warunkiem prawidłowej aplikacji i pracy w odpowiednich warunkach.
Badania wykonane w 2010 roku na zlecenie PU EUROPE potwierdziły wyjątkową trwałość pianki poliuretanowej. Analiza izolacji użytkowanej przez 28 lat wykazała pełne zachowanie pierwotnych parametrów technicznych i właściwości termoizolacyjnych, bez stwierdzenia jakichkolwiek defektów czy uszkodzeń materiału.
Pianka otwartokomórkowa i zamkniętokomórkowa – różnice
Pianka otwartokomórkowa jest lekka, elastyczna i paroprzepuszczalna. Po kilku/kilkunastu latach użytkowania zachowuje swoją sprężystość oraz szczelność, o ile pracuje w suchych warunkach, typowych dla poddaszy i stropów. Jej struktura pozwala na dyfuzję pary wodnej, co zmniejsza ryzyko kondensacji, ale jednocześnie może sprawić, że źle zniesie stałe zawilgocenie.
Pianka zamkniętokomórkowa starzeje się wolniej w trudnych warunkach. Jest twardsza, niemal nienasiąkliwa i pełni dodatkowo funkcję bariery przeciwwilgociowej. Najczęściej stosuje się ją w fundamentach, na dachach płaskich czy w posadzkach. Natomiast jej wadą jest znacznie mniejsza tolerancja na wszelkiego rodzaju błędy montażowe, które mogą skutkować nieszczelnościami.
Pianka PUR po 5 latach
Po pięciu latach użytkowania dobrze wykonana izolacja z pianki PUR praktycznie nie wykazuje oznak starzenia. Badania próbek izolacji użytkowanych przez niemal 30 lat nie wykazały żadnych zmian parametrów ani uszkodzeń strukturalnych – na takim tle pięcioletni okres eksploatacji nie stanowi dla poliuretanu realnego obciążenia ani testu granicznego.
Ewentualne problemy wynikają z czynników zewnętrznych, mogą się także ujawniać wszelkie błędy wykonawcze, takie jak nierównomierne pokrycie powierzchni czy zbyt cienka warstwa.
Pianka PUR po 10 latach
W większości przypadków izolacja nadal spełnia swoje zadanie, nie zmienia kształtu i nie traci właściwości termoizolacyjnych. Współczynnik lambda (współczynnik przewodzenia ciepła, który określa, jak dobrze materiał izoluje) pozostaje stabilny, a materiał nie ulega degradacji.
Problemy będą pojawiać się tam, gdzie doszło do długotrwałego zawilgocenia lub wystawiono ją na działanie promieniowania UV.
Pianka PUR po 20 latach
Po dwóch dekadach użytkowania pianka PUR wciąż może być pełnowartościową izolacją – i właśnie to potwierdzają przytoczone wcześniej badania. Dotyczy to jednak izolacji wykonanych poprawnie i chronionych przed czynnikami degradującymi.
Najczęstsze problemy po 20 latach wynikają nie z wieku materiału, lecz z zaniedbań eksploatacyjnych i wykonawczych. Brak osłon UV, nieszczelności w pokryciu dachowym czy błędy wentylacyjne mogą prowadzić do lokalnych uszkodzeń izolacji z piany.
Jakie czynniki niszczą piankę PUR?
Jednym z najczęściej poruszanych czynników degradujących piankę jest promieniowanie UV. Długotrwała ekspozycja na słońce prowadzi do stopniowego rozpadu wierzchniej warstwy, objawiającego się kredowaniem, kruszeniem powierzchni i utratą szczelności. Proces ten dotyczy piany niezabezpieczonej – osłony lub powłoki ochronne skutecznie eliminują ten problem.
Drugim niebezpiecznym dla pianki PUR czynnikiem jest wilgoć – szczególnie w połączeniu z błędami projektowymi lub wykonawczymi. Sama pianka PUR nie ulega biodegradacji i nie chłonie wody w sposób typowy dla tradycyjnych materiałów izolacyjnych, ale mimo to długotrwałe zawilgocenie, zwłaszcza drewna pod warstwą piany, może prowadzić do poważnych konsekwencji. Ryzyko to rośnie, gdy pianka została nałożona na wilgotne podłoże lub gdy przegroda nie ma możliwości prawidłowego odprowadzania pary wodnej. W takich przypadkach problemem jest zaburzenie pracy całej przegrody budowlanej.
Dodatkowo zbyt cienka warstwa, nierównomierny natrysk, nieodpowiednie proporcje składników czy brak ciągłości izolacji mogą skutkować lokalnymi nieszczelnościami, które z czasem pogarszają efektywność termoizolacji, zaburzają pracę całej przegrody i mogą prowadzić do kosztownych problemów, związanych z konstrukcją lub innymi warstwami.
Gdzie pianka PUR sprawdzi się najlepiej?
Najlepsze efekty pianka PUR daje w izolacji poddaszy, stropów, dachów płaskich oraz fundamentów (szczególnie zamkniętokomórkowa), gdzie liczy się szczelność i brak mostków termicznych – i to właśnie tam najczęściej się ją stosuje.
Większe ryzyko pojawia się w miejscach narażonych na stałe działanie wilgoci lub promieni UV bez odpowiednich zabezpieczeń. Nie jest dobrym rozwiązaniem w nieosuszonych piwnicach, starych stropach drewnianych o podwyższonej wilgotności ani w konstrukcjach, w których nie ma możliwości prawidłowej wentylacji. Problematyczne bywają także dachy i elementy zewnętrzne pozostawione bez osłon – pianka stosowana na zewnątrz bez zabezpieczenia przed promieniowaniem UV ulega powierzchniowej degradacji.
Z pewnością nie jest materiałem uniwersalnym w każdym przypadku, ale przy właściwym zastosowaniu pozostaje jedną z najbardziej trwałych izolacji dostępnych na rynku.