Skupy płacą za ten metal nawet 50 zł/kg. Można zarobić na nim drugą pensję
Ten metal jest bardzo cennym surowcem. Co najważniejsze jest też powszechnie dostępny. Można go pozyskać ze starych kabli i innych części elektronicznych. O jakim metalu mowa? Ile jest wart? Dlaczego może stać się dodatkowym źródłem dochodu?
- Stary kabel to nie tylko odpad
- Miedź miedzi nie równa
- Jak wybrać wartościowy kabel?
- I jak go nie zepsuć?
Stary kabel to nie tylko odpad
Być może zdarzyło ci się znaleźć stary kabel w szufladzie, w piwnicy, a nawet gdzieś na drodze w lesie. Może sąsiad wyrzucił wiązkę kabli do kontenera? Warto przyjrzeć się tym śmieciom i zarobić oddając je do skupu. Najbardziej wartościowym elementem jest tu miedź.
Miedź można znaleźć w instalacjach elektrycznych i elektronicznych, urządzeniach AGD, samochodach a nawet w odpadach z budowy. W elektronice jest używana ze względu na wiele ważnych cech - przewodzi ciepło, jest dobrym przewodnikiem elektrycznym, dzięki czemu ogranicza straty energii w przewodach. Jest odporna na korozję, dopóki nie ulegnie utlenieniu, ale można ją bez problemu zanurzać np. w wodzie morskiej. Poza tym jest zarazem rozciągliwa, plastyczna i wytrzymała. Zwłaszcza w stopach z różnymi pierwiastkami. Jako mosiądz (z dodatkiem cynku i innych metali) może być wykorzystywana zarówno w przemyśle, budownictwie jak i np. w rękodzielnictwie.
Co najważniejsze, przy wszystkich tych cechach doskonale nadaje się do recyklingu. Jeżeli proces zostanie przeprowadzony prawidłowo, to surowiec nie straci swoich właściwości.
Z powyższych powodów miedź jest nie tylko dość powszechnie dostępna, ale zawsze istnieje na nią duży popyt. Jak to się przekłada na wartość tego metalu?
Miedź miedzi nie równa
Cena miedzi z recyklingu zależy od wielu czynników. Głównym czynnikiem decydującym o cenie kabli jest tzw. uzysk miedzi. Chodzi o procentowy stosunek tego pierwiastka do innych elementów złomu. W przypadku bardziej „ukrytych” elementów miedzianych dochodzi też stopień trudności ich odzyskania. Dotyczy to zarówno formy w jakiej element miedziany jest połączony zresztą odpadów jak i procentowej zawartości miedzi w mieszance. Przykładowy cennik ze skupu pokazuje wyraźnie, że miedź może mieć bardzo różną cenę w zależności od jakości lub rodzaju stopu:
Miedź milbera (czyli czysta) 48 – 50 zł/ kg
Kawałek świecący i cienka milbera 46 – 48 zł/kg
Miedź niesort 43 – 45 zł/kg
Miedź pobiał 43 – 45 zł/kg
Miedź piecyki 42 – 44 zł/kg
Miedź wióra -5 % zanieczyszczeń (mokre) 42 – 44 zł/kg
Ceny mosiądzu są mniej więcej o połowę niższe, a aluminium kilka razy niższe (zależnie od rodzaju w granicach 6-10 zł/ kg). Właśnie dlatego to miedź budzi tak wielkie emocje.
Jak wybrać wartościowy kabel?
Opowieści o nagłym przypływie gotówki za kawałek kabla brzmią pięknie, ale nie zawsze się sprawdzają. Jak w praktyce rozpoznać czy wycieczka do skupu się opłaca? Kiedy lepiej zgromadzić więcej przedmiotów z miedzią i jak je sortować? Czy opłaca się zdejmowanie izolacji?
Na początek ważna uwaga: jeżeli przyniesione do skupu kable i inne odpady zawierające miedź nie są posortowane, to mogą być wycenione niżej. Również mniej dostanie się za odpady elektroniczne, które zawierają więcej elementów innego rodzaju i są niejednolite. Nawet jeżeli np. procentowo zawarta w nich miedź ma dobrą cenę. Dlatego lepiej posortować wstępnie kable i inne odpady w domu.
Różnice mogą być naprawdę znaczące. Najwięcej dostaniemy za grube kable z żyłami miedzianymi. Są to kable energetyczne czy spawalnicze. Dobrą cenę mają też przewody instalacyjne, ale powinny być jednorodne. Tych ostatnich nie należy mylić z przewodami domowymi, które będą kosztować nieco mniej (w skali od najdroższych do najtańszych kabli ich cena wypada pośrodku). Najmniej miedzi znajduje się w cienkich przewodach wielożyłowych oraz wiązkach mieszanych, chociaż cienka izolacja lub jej brak mogą na pierwszy rzut oka sugerować lepszą cenę.
I jak go nie zepsuć?
Jeżeli chodzi o izolację, to najlepiej jest ją zostawić. W przypadku krótkich i cienkich kabli praca jest nieopłacalna, a miedź można niechcący uszkodzić. Najgorszym pomysłem jest opalanie, które potrafi znacząco obniżyć zysk na miedzi. Natomiast przy użyciu odpowiednich narzędzi opłacalne może być zdejmowanie izolacji z dużych, szczególnie dłuższych kabli. Warto dodać, że kable trzymane w dobrych warunkach również są droższe. Zanieczyszczenia czy wilgoć potrafią zawyżyć wagę, a jednocześnie obniżyć cenę całości.
W praktyce pracownik skupu po prostu waży przyniesione odpady i ocenia na podstawie ich rodzaju jaki może być uzysk miedzi. Przykładowo cienkie przewody w grubej izolacji oceniane są na 25-35 % zawartości miedzi. W grubych kablach instalacyjnych, zawierających jedną, dużą żyłę spodziewana ilość to 60-75 % miedzi. W kablach instalacyjnych wielożyłowych – 40-55 %.
Stosując się do powyższych wytycznych i mając dostęp do odpowiednio dużej ilości kabli możemy rzeczywiście trochę sobie dorobić. Chociaż samo znalezienie kabla nie gwarantuje wysokiej stawki – głównie ze względu na zanieczyszczenia. Mimo wszystko przy większej ilości pozostałości elektroniki z miedzią warto wybrać się do skupu.