Ocieplił poddasze pianą PUR. Latem w domu pojawił się ostry chemiczny smród
Izolacja natryskowa z piany PUR to nowoczesny sposób ocieplania poddasza, który ma gwarantować najwyższy komfort termiczny. Aleksander postanowił zainwestować w kosztowne rozwiązanie, wierząc, że w ten sposób zminimalizuje rachunki za ogrzewanie. Po kilku miesiącach na poddaszu zaczęła unosić się nieprzyjemna, chemiczna woń, a fachowcy nie mieli pojęcia, jak rozwiązać problem.
- Wraz z poprawą pogody nadeszły nieoczekiwane problemy
- Miesiącami szukał źródła przykrego zapachu
- Drażniąca woń nie pozwala normalnie funkcjonować. Czy to wina piany PUR?
- Konsekwencje błędów wykonawczych przy ociepleniu poddasza
Wraz z poprawą pogody nadeszły nieoczekiwane problemy
Aleksander kilka lat temu kupił dom jednorodzinny w stanie deweloperskim. W nowoczesnym, energooszczędnym domu wykonano izolację poddasza przy pomocy piany PUR, natryskiwanej bezpośrednio na membranę dachową. Następnie ocieplenie zabezpieczono paroizolacją oraz zabudową z płyt gipsowo-kartonowych.
Zimą, tuż po przeprowadzce, w całym domu dało się jeszcze wyczuć zapach świeżych materiałów budowlanych oraz farb. Po kilku miesiącach domownicy przestali odczuwać charakterystyczną woń, ale latem, gdy temperatury wyraźnie wzrosły, problem powrócił ze zdwojoną siłą.
Na poddaszu pojawił się intensywny, chemiczny zapach. Duszna i drażniąca woń nasilała się podczas ciepłych dni. W miejscach, gdzie zabudowa z płyt gipsowo-kartonowych nie była całkowicie zamknięta, zapach stawał się wyjątkowo intensywny. Mężczyzna miał wrażenie, że smród wydostaje się spomiędzy płyt GK a warstwy piany PUR.
Miesiącami szukał źródła przykrego zapachu
Aleksander podejrzewał, że źródłem nieprzyjemnych zapachów jest nieszczęsna piana PUR. Mężczyzna oderwał więc niewielki fragment materiału i dokładnie go obejrzał. Sama pianka nie wydzielała żadnego wyraźnego zapachu, co wprowadziło właściciela w konsternację. Mężczyzna skonsultował się z dekarzem oraz osobami zajmującymi się izolacjami dachów. Każdy mówił mu coś innego. Jeden fachowiec sugerował wymianę całego pokrycia dachowego i wykonanie pełnego deskowania, co dla Aleksandra brzmiało jak kosztowny koszmar. Inni proponowali rozcięcie taśm kalenicowych, montaż dodatkowych kominków wentylacyjnych albo zastosowanie dachówek wentylacyjnych.
Nikt nie potrafił jednoznacznie wskazać źródła zapachu. Część osób uważała, że piana PUR mogła wypchnąć membranę dachową i zaburzyć naturalną wentylację połaci dachowej. Według tej teorii problem nie wynikał bezpośrednio z samej piany, lecz z nieprawidłowego przepływu powietrza pod pokryciem dachowym.
Aleksander próbował wykluczyć wszystkie możliwe źródła nieprzyjemnego zapachu. Sprawdził krokwie, które przed natryskiem były suche i przez niemal rok pozostawały odsłonięte. Nie zauważył śladów wilgoci ani oznak obecności kuny. Drewno wyglądało normalnie, podobnie jak dach. Mimo to problem nie znikał. Wietrzenie pomieszczeń pomagało jedynie na chwilę. W czasie upałów chemiczny zapach wracał ze zdwojoną siłą i zaczynał być coraz bardziej męczący dla domowników.
Drażniąca woń nie pozwala normalnie funkcjonować. Czy to wina piany PUR?
Kiedy Aleksander opisał swój problem na jednym z popularnych forów budowlanych, szybko przekonał się, że nie jest to odosobniony przypadek. Otrzymał odpowiedzi od kilku użytkowników, którzy również skarżyli się na intensywny, chemiczny zapach w domu. Wszyscy łączyli nieprzyjemną woń z obecnością piany PUR.
Mężczyzna zaczyna rozważać wymianę ocieplenia na poddaszu, bo chemiczny zapach jest na tyle uciążliwy, że długotrwałe przebywanie na górnej kondygnacji budynku jest niekomfortowe. Aleksander skarży się na podrażnione gardło oraz złe samopoczucie. To niepokojący przypadek, bo charakterystyczna woń piany PUR powinna zniknąć stosunkowo szybko.
Konsekwencje błędów wykonawczych przy ociepleniu poddasza
Specjaliści zajmujący się izolacjami natryskowymi podkreślają, że prawidłowo wykonana izolacja z piany PUR nie powinna wydzielać intensywnego zapachu przez tak długi czas. Samo wietrzenie poddasza po aplikacji materiału zazwyczaj trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu godzin. Po tym czasie materiał powinien stać się fizjologicznie obojętny.
W teorii pianka PUR może mieć delikatny, chemiczny lub słodkawy zapach wynikający z procesu utwardzania oraz emisji określonych substancji chemicznych. Taka woń zazwyczaj stopniowo zanika wraz z upływem czasu i odpowiednią wentylacją pomieszczeń. Jeśli zapach utrzymuje się dłużej, prawdopodobnie popełniono błędy podczas aplikacji piany PUR. Jest to bowiem proces wymagający odpowiedniego przygotowania, doświadczenia oraz właściwego przetworzenia materiału. Nieprawidłowo wykonana izolacja może po czasie zmienić strukturę i kolor, a problematyczny zapach będzie się utrzymywać aż do momentu usunięcia felernego ocieplenia.