Przez 40 lat żyła spokojnie. Nowi sąsiedzi zamienili jej życie w koszmar
Życie w bloku z wielkiej płyty wiąże się z pewnym ograniczeniem prywatności. Skrzypiące podłogi, piszczące rury, a nawet rozmowy dochodzące zza ścian to codzienność mieszkańców takich budynków. Pani Alicja nigdy nie miała z tym problemu, ale rok temu do mieszkania na dole wprowadzili się nowi sąsiedzi. Od tamtej pory kobieta boi się włączyć odkurzacz, by nie prowokować kolejnych awantur.
- Ponad czterdzieści lat spokoju w wielkiej płycie. Wszystko runęło po wyprowadzce sąsiadów
- Sąsiedzi skarżą się na wszystko – nie może swobodnie chodzić po własnym mieszkaniu
- Wygłuszenie mieszkania nie rozwiązało problemu
- Wielka płyta nie jest dla każdego?
Ponad czterdzieści lat spokoju w wielkiej płycie. Wszystko runęło po wyprowadzce sąsiadów
Pani Alicja od 1980 roku mieszka w czteropiętrowym bloku z wielkiej płyty. Kobieta doskonale zna specyfikę takiego budownictwa. Wie, że cienkie ściany oraz wspólny szyb wentylacyjny sprawiają, iż dźwięki rozchodzą się po całym pionie. Przez lata nauczyła się ignorować typowe odgłosy codziennego życia sąsiadów.
Nigdy nie przeszkadzała jej pracująca pralka za ścianą czy odgłosy spuszczanej wody. Zdarzało się słyszeć rozmowy albo przesuwanie krzeseł, ale traktowała to jako normalny element mieszkania w bloku. Wcześniejsi sąsiedzi z mieszkania poniżej również nie zgłaszali żadnych pretensji. Wręcz przeciwnie — często podkreślali, że pani Alicja i jej rodzina należą do wyjątkowo spokojnych lokatorów.
Sytuacja zmieniła się diametralnie, gdy rok temu na dole wprowadziły się nowe osoby. Początkowo pani Alicja myślała, że sąsiedzi potrzebują czasu, by przyzwyczaić się do akustyki starego budynku. Z czasem okazało się jednak, że problem jest znacznie poważniejszy. Lokatorzy z dołu zaczęli regularnie przychodzić z pretensjami dotyczącymi niemal każdego dźwięku dochodzącego z góry.
Sąsiedzi skarżą się na wszystko – nie może swobodnie chodzić po własnym mieszkaniu
Nowi mieszkańcy twierdzili, że słyszą dosłownie wszystko, co dzieje się piętro wyżej. Według nich duży hałas powodowały nawet kroki, puszczanie wody z kranu czy korzystanie z toalety. Największe pretensje pojawiały się wtedy, gdy pani Alicja odkurzała mieszkanie albo używała blendera w kuchni.
Pewnego dnia pani Alicja upuściła w łazience plastikowy kubek. Kilka minut później do drzwi zapukali zdenerwowani sąsiedzi. Twierdzili, że huk był tak silny, iż wystraszył kobietę znajdującą się w łazience piętro niżej.
Sąsiedzi pracowali na nocne zmiany i spali w ciągu dnia. Oczekiwali więc całkowitej ciszy przez większość doby. Dla pani Alicji było to trudne do zrozumienia. Przecież nikt w mieszkaniu nie urządzał imprez, nie słuchał głośnej muzyki ani nie zachowywał się agresywnie. Nowa sytuacja mocno stresowała panią Alicję. Sąsiedzi nie ograniczali się tylko do rozmów. Coraz częściej wzywali policję. Funkcjonariusze przyjeżdżali na miejsce, wysłuchiwali obu stron i rozkładali ręce. Policjanci uznawali, że nie doszło do zakłócania ciszy, ale napięcie między sąsiadami wyraźnie rosło.
Wygłuszenie mieszkania nie rozwiązało problemu
Pani Alicja robiła wszystko, co mogła, by uniknąć konfliktu z sąsiadami. Zależało jej na spokojnym rozwiązaniu problemu, dlatego wraz z mężem podjęła decyzję o remoncie podłogi. Małżeństwo zamontowało pod panelami piankowe maty wygłuszające o grubości trzech centymetrów. Takie rozwiązanie wykorzystuje się na przykład w klubach fitness i na siłowniach. Na podłogach położono też grube wykładziny dywanowe.
Niestety, starania pani Alicji i jej męża nie przyniosły oczekiwanych skutków. Sąsiedzi twierdzili, że nadal słyszą każdy krok i każdy dźwięk dochodzący z góry. Kobieta czuła się sfrustrowana. Sama również słyszała swoich sąsiadów z góry oraz tych mieszkających obok, ale nie uważała, by były to uciążliwe hałasy. W życiu nie pomyślałaby o nasyłaniu policji na innych lokatorów. Pani Alicji było przykro, że sąsiedzi tak surowo podchodzą do kwestii hałasów. Kobieta zawsze uważała się za przykładną, spokojną i pomocną mieszkankę, ale w oczach nowych lokatorów to ona była źródłem wszystkich problemów.
Wielka płyta nie jest dla każdego?
Bloki powstające w czasach PRL-u projektowano według innych standardów niż współczesne inwestycje. Cienkie stropy, wspólne piony wentylacyjne i specyficzna konstrukcja sprawiają, że dźwięki potrafią rozchodzić się po całym budynku. W takich warunkach nawet zwykła rozmowa może być słyszalna w mieszkaniu obok. Dla jednych jest to normalny element życia w wielkiej płycie, a dla innych źródło frustracji.
Pani Alicja nie potrafi dojść do porozumienia z przewrażliwionymi sąsiadami. Jej własne mieszkanie przestało być bezpieczną przystanią. Kobieta stale martwi się, że coś upuści, będzie zbyt głośno oglądać telewizję lub uruchomi pralkę w złym momencie, czym zdenerwuje lokatorów z dołu. Pani Alicja boi się poodkurzać mieszkanie albo włączyć mikser w obawie przed kolejną wizytą policji.
Wygląda na to, że problem nie zniknie aż do momentu wyprowadzki kłopotliwych sąsiadów. Pani Alicja nie zamierza bowiem zmieniać miejsca zamieszkania. Chociaż stara się robić wszystko, by nie przeszkadzać innym mieszkańcom, to w tym przypadku wyczerpała wszelkie możliwości wypracowania kompromisu. Kobieta uważa, że nie jest w stanie zrobić nic więcej, by przekonać do siebie nowych sąsiadów.