Majster przekonywał, że studnia chłonna wytrzyma dekady, a po trzech sezonach woda stoi na działce? Znamy przyczynę

Studnie chłonne są ciekawym rozwiązaniem, które pracuje niemal bezobsługowo. Woda trafia do konstrukcji studni, a następnie wsiąka w grunt. Problem w tym, że jedne studnie działają bezproblemowo przez 20 lat, a inne tracą wydajność już po kilku sezonach. Dlaczego tak się dzieje?
- Wydajność studni chłonnych – znaczenie gruntu
- Znaczenie geowłókniny w wydajności studni chłonnej
- Znaczenie osadnika w procesie wstępnej filtracji
Wydajność studni chłonnych – znaczenie gruntu
Wbrew pozorom, najważniejszym elementem trwałej i wydajnej studni chłonnej nie są kręgi ani elementy instalacyjne. Największe znaczenie ma grunt, do którego woda ma ostatecznie trafić. Jeśli pod warstwą piasku znajduje się glina lub inne słabo przepuszczalne podłoże, nawet najlepiej wykonana studnia chłonna może nie zdać egzaminu.
Studnie chłonne można stosować przy dobrej lub bardzo dobrej przepuszczalności podłoża. Zaleca się, by współczynnik filtracji wynosił powyżej kf 10^-5 m/s. Jest to najważniejszy czynnik, który zadecyduje o możliwości wykonania wydajnego systemu.
Pewnym problemem może okazać się zmienny poziom wód gruntowych. Odległość od dna studni do wód gruntowych powinna przekraczać 1,5 metra. Czasem zdarza się, że inwestor jest przekonany o niskim poziomie wód, jednak stan mocno zmienia się wraz z warunkami pogodowymi. W tym przypadku w niektórych okresach (wyższy poziom wód gruntowych), studnia chłonna przestaje wydajnie pełnić swoją rolę.
Znaczenie geowłókniny w wydajności studni chłonnej
Czasem zdarza się, że studnia chłonna traci swoją wydajność poprzez różnego rodzaju zanieczyszczenia. Ważnym elementem całego systemu jest geowłóknina, która ma zatrzymywać cząstki gruntu i zanieczyszczenia, jednocześnie umożliwiając dalsze przesączanie się wody.
Worki filtracyjne z geowłókniny zapobiegają kolmatacji studni. Jednak zatrzymywanie drobnych zanieczyszczeń ma pewną cenę. Po pewnym czasie geowłóknina sama pokrywa się zanieczyszczeniami. Jeśli przez wiele lat nie zostaje oczyszczona ani wymieniona, może stworzyć barierę zmniejszającą przesączanie wody do żwiru filtracyjnego.
Bardzo ważne jest także zastosowanie geowłókniny o odpowiednich parametrach. Musi to być materiał przeznaczony do studni filtracyjnych lub chłonnych. Specyfikacja wymaganej włókniny powinna znajdować się w dokumentacji technicznej studni chłonnej.

Znaczenie osadnika w procesie wstępnej filtracji
Na długość poprawnego działania studni chłonnej może wpływać również obecność osadnika. Choć teoretycznie studnia chłonna zbiera tylko czystą wodę opadową, w praktyce wygląda to nieco inaczej. Woda spływająca z dachów, pojazdów i elementów wyposażenia ogrodów zabiera ze sobą różnego rodzaju zanieczyszczenia.
Zadaniem osadnika jest zbieranie różnego rodzaju zanieczyszczeń, zanim trafią do dalszych elementów systemu chłonnego. Niektóre studnie nie posiadają osadnika, a to może oznaczać pewne problemy już po kilku latach użytkowania.
Odprowadzanie wody z drobinami zanieczyszczeń do studni bez osadnika może prowadzić do szybkiego zatkania warstwy filtracyjnej. Przez pierwsze lata system działa prawidłowo, ale po pewnym czasie stopniowo traci swoją wydajność.
Właśnie dlatego studnie mogą mieć zupełnie inną żywotność. Jedna, dobrze zaprojektowana studnia chłonna dobrze odprowadza nadmiar wody, druga zaczyna tracić wydajność już po kilku latach. Bardzo ważny jest zatem sam projekt studni oraz dostosowanie jej specyfiki do indywidualnych warunków gruntowych.