Ta niepozorna bylina wiosną zamienia się w morze kwiatów. Teraz jest czas na sadzenie
Jeśli w ogrodzie są miejsca, które wiosną mogłyby wyglądać bardziej efektownie, warto posadzić tam żagwin ogrodowy. Ta niska bylina tworzy gęste poduszki zielonych liści, które w sezonie niemal całkowicie znikają pod drobnymi kwiatami. Fioletowe, różowe, niebieskie lub białe kobierce pięknie prezentują się na skalniakach, murkach i obrzeżach ścieżek. Jesień to dobry moment na sadzenie tej rośliny, pod warunkiem że zdąży się ukorzenić przed nadejściem silnych mrozów.
- Dlaczego warto mieć żagwin w ogrodzie?
- Jak sadzić żagwin jesienią?
- Wymagania żagwinu w ogrodzie
- Z czym łączyć żagwin na rabatach?
Dlaczego warto mieć żagwin w ogrodzie?
Żagwin ogrodowy (Aubrieta × cultorum) to wieloletnia roślina okrywowa z rodziny kapustowatych. Jego największą ozdobą są drobne kwiaty, które wiosną pojawiają się tak licznie, że niemal całkowicie zasłaniają liście. Główne kwitnienie przypada zwykle na kwiecień i maj, choć dokładny termin zależy od pogody oraz odmiany. Po przekwitnięciu roślina nadal tworzy zielone poduchy, a przy odpowiedniej pielęgnacji może zakwitnąć ponownie, zwykle znacznie skromniej.
Żagwin występuje w wielu odmianach różniących się przede wszystkim barwą kwiatów. Można wybierać spośród odcieni fioletu, purpury, różu, błękitu i bieli. Kilka odmian posadzonych obok siebie pozwala stworzyć wielobarwną kompozycję bez konieczności wprowadzania wielu różnych gatunków.
Bylina szczególnie dobrze sprawdza się w ogrodach skalnych. Można sadzić ją na murkach, skarpach, przy kamiennych schodach i wzdłuż ścieżek. Jej pędy rozrastają się na boki, dzięki czemu z czasem tworzą zwarte kobierce. Kwiaty przyciągają pszczoły i inne owady zapylające, a gęsta roślinność ogranicza ilość wolnego miejsca dla chwastów.
Jak sadzić żagwin jesienią?
Sadzonki żagwinu można umieszczać w gruncie wiosną lub jesienią. Jesienny termin pozwala roślinom przygotować się do kolejnego sezonu, ale nie warto zwlekać do chwili, gdy prognozy zapowiadają silne przymrozki. Najlepiej posadzić bylinę z odpowiednim wyprzedzeniem, aby przed zimą zdążyła się ukorzenić. W praktyce warto pozostawić na to co najmniej kilka tygodni, zależnie od lokalnych warunków pogodowych.
Dołki powinny być nieco szersze od bryły korzeniowej. Sadzonki umieszcza się na takiej samej głębokości, na jakiej rosły w pojemnikach, następnie zasypuje ziemią, delikatnie dociska podłoże i podlewa. Ponieważ żagwin szybko rozrasta się na boki, należy pozostawić mu odpowiednio dużo miejsca. Przy rozstawie około 30 cm można uzyskać zwarty kobierzec, który z czasem będzie się zagęszczał.
Wymagania żagwinu w ogrodzie
Żagwin najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w przepuszczalnej glebie. Nie lubi długotrwałego zalegania wody, które może prowadzić do gnicia korzeni. Jest stosunkowo odporny na suszę po dobrym ukorzenieniu, dlatego sprawdza się również w miejscach, w których inne rośliny wymagają częstego podlewania.
Po posadzeniu najważniejsze jest utrzymanie umiarkowanej wilgotności podłoża. Młode rośliny wymagają regularniejszego podlewania niż dobrze ukorzenione egzemplarze, ale nie należy dopuszczać do przemoczenia ziemi. Wiosną można zastosować niewielką ilość kompostu, natomiast intensywne nawożenie nie jest konieczne. Po głównym kwitnieniu warto skrócić pędy, co pomaga zachować zwarty pokrój i pobudza roślinę do rozkrzewiania.
Z czym łączyć żagwin na rabatach?
Żagwin najlepiej prezentuje się w towarzystwie niskich roślin, które lubią słońce i przepuszczalne podłoże. Dobrym wyborem jest smagliczka nadmorska, której drobne kwiaty mogą uzupełniać kolorowe poduszki żagwinu. Na skalniakach sprawdzą się również macierzanka piaskowa, gęsiówka kaukaska, ubiorek wiecznie zielony oraz niskie odmiany goździków.
Ciekawy efekt daje także zestawienie żagwinu z roślinami o odmiennym ulistnieniu. Srebrzyste liście niektórych bylin podkreślają intensywną barwę kwiatów, a niewielkie trawy ozdobne wprowadzają do kompozycji lekkość. Przy planowaniu nasadzeń trzeba jednak pamiętać, że żagwin nie lubi konkurencji ze strony silnie rozrastających się gatunków, które mogą go zagłuszać.
Roślina nadaje się nie tylko na rabaty. Można uprawiać ją w pojemnikach i skrzynkach, pod warunkiem że zapewni się odpływ nadmiaru wody. W donicach podłoże wysycha szybciej niż w gruncie, dlatego trzeba kontrolować jego wilgotność, szczególnie w ciepłe dni. Zimą pojemniki są bardziej narażone na przemarzanie bryły korzeniowej niż rośliny rosnące w ogrodzie.