Ma liście jak bananowiec i kwiaty jak z egzotycznego kurortu. Rośnie w polskich ogrodach
Pośród dobrze znanych ogrodowych klasyków — ostróżek i malw — czasem pojawia się akcent, który wygląda tak, jakby przez pomyłkę trafił tu z zupełnie innego świata. Roślina o kwiatach o intrygującej, niemal „tropikalnej” konstrukcji i barwach, które nie pozwalają przejść obok obojętnie. Większość takich egzotycznych piękności nie ma w naszych warunkach szans na dłuższe życie, dlatego tym bardziej warto przyjrzeć się tej jednej, która potrafi zachwycać mimo wszystko. To kanna — prawdziwa królowa letnich rabat.
- Kanny w ogrodzie: kwiaty i liście egzotyki
- Jak sadzić kanny, by wcześnie zakwitły?
- Jak przechować kanny zimą w domu
- Jak rozmnażać kanny i chronić je
Kanny w ogrodzie: kwiaty i liście egzotyki
Kanny, czyli pacioreczniki, to niezwykle efektowne rośliny ozdobne wywodzące się z tropikalnych obszarów Ameryki oraz Azji. W polskich ogrodach uprawia się je przede wszystkim dla dekoracji – zachwycają egzotycznymi, intensywnie wybarwionymi kwiatami, a także dużymi, widowiskowymi liśćmi, które u wielu odmian mają dodatkowo ciekawy kolor. Najczęściej spotkasz paciorecznik ogrodowy: potrafi dorastać nawet do około dwóch metrów i zdobi rabaty od lipca aż do pierwszych przymrozków. Choć kanna nie zimuje w gruncie, jej wygląd w pełni wynagradza konieczność wykopania i przechowania kłączy w chłodnym miejscu na zimę.
Pacioreczniki najpiękniej prezentują się sadzone w większych kępach – wtedy tworzą gęsty, barwny „dywan” i od razu przyciągają wzrok. Świetnie sprawdzają się na rabatach, przy oczkach wodnych, na tle trawnika, a także w dużych donicach na tarasie czy balkonie, gdzie mogą stać się najmocniejszym akcentem kompozycji. W zieleni miejskiej również chętnie się po nie sięga, bo długo kwitną i dobrze znoszą warunki w nasłonecznionych miejscach. Bogactwo odmian ułatwia dopasowanie kann do niemal każdej aranżacji – od niskich, kompaktowych form po wysokie, rozłożyste okazy. O innej ciekawej roślinie egzotycznej przeczytasz tutaj.
Jak sadzić kanny, by wcześnie zakwitły?
Kanny potrzebują długiego sezonu wzrostu, więc jeśli zależy nam na wczesnym i naprawdę obfitym kwitnieniu, najlepiej zacząć je „rozpędzać” już pod koniec lutego lub na początku marca, sadząc kłącza do donic. Umieszczamy je w lekkim, przepuszczalnym i próchniczym podłożu, zapewniając temperaturę w granicach 15–18°C. Kiedy pokażą się pierwsze liście, można podnieść temperaturę do ok. 20°C i przestawić rośliny w jaśniejsze miejsce, by pędy były mocne i zwarte. Zanim trafią do ogrodu, konieczne jest hartowanie, czyli stopniowe przyzwyczajanie do warunków na zewnątrz. Na rabaty sadzimy je dopiero po 15 maja, gdy minie ryzyko przymrozków. Odmiany niskie rozstawiamy co 30 × 50 cm, a wysokie co 60 × 90 cm, układając kłącze poziomo i przykrywając je warstwą ziemi o grubości około 5 cm.
Najlepiej sprawdzi się stanowisko ciepłe, słoneczne i osłonięte od wiatru, z glebą żyzną, stale lekko wilgotną, ale jednocześnie dobrze przepuszczalną. Warto wcześniej poprawić ziemię kompostem albo dobrze przefermentowanym obornikiem – kanny szybko odwdzięczają się wtedy bujnym wzrostem i większą liczbą kwiatów. W uprawie doniczkowej kluczowy jest odpowiednio duży pojemnik oraz warstwa drenażu na dnie, która ograniczy zastój wody i zmniejszy ryzyko gnicia kłącza.
Kanny rosną bardzo energicznie i wytwarzają dużo liści, dlatego potrzebują regularnego podlewania – w gruncie zwykle nawet kilka razy w tygodniu, a w donicach często jeszcze częściej, szczególnie w upały. Równie ważne jest stałe dokarmianie: co dwa tygodnie podajemy nawóz dla roślin kwitnących, aby podtrzymać tempo wzrostu i zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiatostany warto na bieżąco usuwać, bo to prosty sposób, by roślina szybciej wypuszczała kolejne kwiaty i dłużej zdobiła ogród.
Jak przechować kanny zimą w domu
Mimo że kanny są bylinami, w polskich warunkach nie zimują w gruncie. Gdy pojawią się pierwsze przymrozki, trzeba je wykopać, skrócić pędy, zostawiając ok. 10–15 cm nad ziemią, a następnie strząsnąć nadmiar podłoża z kłączy i pozwolić im dobrze przeschnąć. Do przechowywania najlepsze będzie chłodne miejsce z temperaturą 5–8°C – kłącza warto ułożyć w piwnicy i lekko przysypać wilgotnym torfem albo piaskiem, żeby nie przesychały. W trakcie zimy dobrze co jakiś czas zajrzeć do kłączy: jeśli pojawią się oznaki gnicia lub choroby, porażone fragmenty trzeba od razu usunąć, aby nie zaraziły reszty.
Jak rozmnażać kanny i chronić je
Kanny najłatwiej rozmnożyć przez podział kłączy – wiosną wystarczy rozdzielić je na części, z których każda ma przynajmniej jeden–dwa dobrze wykształcone pąki. Miejsca cięcia warto pozostawić na chwilę do przeschnięcia, a następnie oprószyć węglem drzewnym, co ogranicza ryzyko gnicia. Da się je również wysiewać z nasion, jednak to metoda wolniejsza i często nie pozwala zachować cech rośliny matecznej. Przed siewem nasiona dobrze jest moczyć w ciepłej wodzie przez 24 godziny, potem wysiać do lekkiego, przepuszczalnego podłoża i utrzymywać temperaturę w okolicach 21°C, pilnując stałej, umiarkowanej wilgotności.
Kanny zwykle nie sprawiają większych problemów zdrowotnych, choć sporadycznie mogą pojawić się infekcje wirusowe, grzybowe lub bakteryjne. Zdarza się też, że rośliny atakują mszyce, ślimaki, drutowce albo nicienie. Najlepszą profilaktyką jest regularna kontrola liści i pędów – szybkie wychwycenie pierwszych objawów ułatwia opanowanie problemu, zanim roślina wyraźnie osłabnie.