To drewno czyści komin podczas spalania. Sadza znika bez chemii
Praktycznie każde drewno może być używane jako paliwo, pod warunkiem, że jest odpowiednio wysuszone. Właściwości fizykochemiczne drewna znacznie się różnią w zależności od gatunku drzewa, z którego pochodzi. Niektóre gatunki, takie jak buk i dąb, są szczególnie cenione i uznawane za „najlepsze”, podczas gdy inne, jak świerk i topola, często są uważane przez właścicieli kominków i pieców za „nieodpowiednie do spalania”. Jednak prawda, jak to często bywa, leży gdzieś pośrodku.
- Wybór drewna opałowego: liściaste czy iglaste?
- Topole w Polsce: charakterystyka i zastosowanie
- Właściwości opałowe drewna topolowego
Wybór drewna opałowego: liściaste czy iglaste?
Wybór jest uzależniony od powodu, dla którego chcemy rozpalić ogień; czy zależy nam na długotrwałym cieple, czy na szybkim osiągnięciu wysokiej temperatury. Twarde drewno liściaste (grab, buk, dąb, jesion, wiąz) charakteryzuje się wartością energetyczną wynoszącą 1900 – 2100 kWh/mp i pali się długo oraz równomiernie. Jest doskonałym wyborem do utrzymywania ciepła na dłuższy okres.
Drewno iglaste (sosna, modrzew, jodła) łatwo się zajmuje ogniem, co czyni je idealnym materiałem na rozpałkę. Generuje trochę mniej energii cieplnej (około 1700 kWh/mp), ale zapewnia niepowtarzalny aromat żywicy. Minusem drewna iglastego jest wytwarzanie dużych ilości substancji smolistych i popiołu.
Miękkie drewno liściaste, takie jak topola, oferuje tylko 1200 – 1500 kWh/mp energii cieplnej, ale nadaje się nie tylko do rozpalania, lecz także jako uzupełnienie dla twardych gatunków. Szybko schnie i jest tańsze od twardych rodzajów. Do tej grupy należy również wierzba, brzoza, olcha i lipa.
Topole w Polsce: charakterystyka i zastosowanie
Rodzina botaniczna topoli (Populus) obejmuje około 100 gatunków, z czego w Polsce naturalnie występują tylko cztery: topola biała, topola osika, topola szara oraz topola czarna. Topole charakteryzują się najszybszym tempem wzrostu wśród drzew w naszej strefie klimatycznej. W naszych lasach, jako domieszkę, można znaleźć topolę osikę. Jest to gatunek pionierski, czyli jeden z pierwszych pojawiających się na zrębach, terenach porolnych i pożarzyskach.
Z powodu szybkiego wzrostu, prowadzono w Polsce badania nad uprawą plantacyjną hybryd topoli. Głównym celem tych plantacji miała być produkcja drewna dla przemysłu papierniczego. Jednak w naszych warunkach drewno z takich plantacji topolowych okazało się droższe niż drewno gatunków typowych dla lasów.
Mimo że Lasy Państwowe posiadają pewną ilość drewna topolowego z plantacji, najłatwiej jest zdobyć drewno osikowe z pozyskania w lasach gospodarczych. Drewno topoli osiki jest lekkie, miękkie i łatwopalne. Cechą charakterystyczną drewna osikowego jest powolne i równomierne spalanie. Doskonale ilustruje to przykład zapałki: zapałka z osiki pali się na bardzo krótkim odcinku długości około 3 mm, podczas gdy świerkowa może objąć ogniem całą długość.
Drewno topoli osiki jest niezwykle jednolite, praktycznie nie da się gołym okiem dostrzec rocznych słojów, podziału na drewno wczesne i późne. Nie tylko zapałki mogą być wykonywane z drewna osikowego; po wyschnięciu tarcica topolowa staje się zbita (trudno wbić gwoździe), bardzo lekka i wyjątkowo trwała. Z topoli wyrabiano deski do wozów konnych, płoty oraz budynki gospodarcze, zwłaszcza stodoły. Nawet nieimpregnowane drewno topolowe, używane w zmiennych warunkach atmosferycznych, charakteryzuje się dużą odpornością na działanie grzybów i owadów.
Właściwości opałowe drewna topolowego
Pod względem opałowym drewno topolowe jest podobne do drewna lipowego, mając gęstość równą 0,41 g/cm3. Jego wartość energetyczna jest stosunkowo niska, wynosząc około 1400 kWh/mp, co przekłada się mniej więcej na 4,1 kWh/kg. Warto zaznaczyć, że różnice w kaloryczności różnych rodzajów drewna, które mogą wynosić od 1200 do 2100 kWh/mp, głównie wynikają z używanej jednostki miary. Metr przestrzenny drewna, który jest jednostką pomocniczą w przyjmowaniu i rejestrowaniu drewna w leśnictwie, zawiera nie tylko samo drewno, ale również korę oraz przestrzenie powietrzne pomiędzy kawałkami. Korzystając z bardziej stabilnej jednostki, czyli kWh/kg, drewno topolowe z wartością 4,1 kWh/kg znajduje się w zakresie od 4,0 kWh/kg (buk) do 4,2 kWh/kg (dąb, kasztanowiec, platan) oraz 4,3 kWh/kg (brzoza, wiśnia).
Topola osika wyróżnia się specyficznymi właściwościami: spalanie suchego drewna (bo tylko takie nadaje się do pieców i kominków) generuje wysoki i jasny płomień. Wysoka temperatura oczyszcza ściany kominka i przewód kominowy z sadzy oraz popiołu. Drewno to nie emituje dymu, nie wystrzeliwuje iskrami i nie zostawia osadu sadzy oraz substancji smolistych.
Jak widać, powierzchowna ocena może być myląca nawet w przypadku tak na pozór prostego zagadnienia, jak opał z topoli.
