Buk czy sosna do kominka? Jedno pali się znakomicie i daje ciepło, drugie to same problemy
Wybór drewna opałowego może wydawać się dość prosty, jednak ta jedna decyzja może zaważyć o komforcie grzewczym i częstotliwości dokładania opału do kominka. W praktyce okazuje się, że wybór gatunku drewna ma dość duże znaczenie. Poszczególne gatunki drewna palą się w różnym tempie i wydzielają różne ilości dymu. Najlepiej widać to na przykładzie popularnego buku oraz sosny. Które z tych rozwiązań sprawdza się lepiej w kominku?
- Buk i sosna – dwa popularne gatunki drewna o zupełnie innych właściwościach
- Wybór gatunku drewna, a ilość dymu i czystość spalania
- Ilość ciepła pozyskanego z drewna sosnowego i bukowego
Buk i sosna – dwa popularne gatunki drewna o zupełnie innych właściwościach
Wielu właścicieli kominków staje przed wyborem odpowiedniego gatunku drewna. Wybór często pada na twardy buk lub nieco bardziej miękką sosnę. Buk jest drzewem liściastym, charakteryzuje go większy ciężar, duża twardość i zbita struktura. Przekłada się to na większą kaloryczność, czyli ilość energii grzewczej, którą można uzyskać z danej ilości opału.
Z kolei sosna należy do drzew iglastych. Jest tańsza w zakupie, a jej polana są lżejsze i stosunkowo miękkie. Dzięki temu sosna jest łatwa do rozpalania i szybko daje intensywny płomień. Ze względu na swoje parametry, sosna pali się dość krótko, co przekłada się na niższą kaloryczność.
Za wyborem drewna sosnowego stoi łatwość rozpalania i możliwość łatwego uzyskania intensywnych płomieni. Buk jest pod tym względem bardziej wymagający, a jego rozpalanie może wymagać czasu. Jednak po rozpaleniu, drewno bukowe pali się dłużej, dając więcej ciepła i czasu na swobodny wypoczynek przy kominku bez konieczności dokładania opału.
Wybór gatunku drewna, a ilość dymu i czystość spalania
Przed zakupem drewna kominkowego, warto zwrócić uwagę na ilość dymu i czystość spalania. Są to czynniki, które bezpośrednio wpływają na komfort obsługi kominka. Im mniejsza ilość dymu i większa czystość spalania, tym użytkowanie kominka staje się wygodniejsze.
Buk jest pod tym względem pierwszym wyborem wielu doświadczonych miłośników kominków. Drewno spala się czysto i generuje niewielkie ilości dymu. Wysoka czystość spalania daje wysoki komfort użytkowy, a jednocześnie mniejsze zabrudzenie przewodu kominowego.
Wybór sosny może być uzasadniony ekonomicznie, jednak nie zawsze jest optymalnym rozwiązaniem. Drewno sosnowe posiada duże ilości żywicy, które generują większą ilość dymu podczas spalania. Dodatkowo w palenisku pojawia się charakterystyczny odgłos „strzelania”, a w przewodzie kominowym osiada większa ilość sadzy. W praktyce oznacza to konieczność częstszego czyszczenia przewodu kominowego oraz paleniska.
Ilość ciepła pozyskanego z drewna sosnowego i bukowego
Kolejnym ważnym aspektem jest wspomniana wcześniej kaloryczność, czyli ilość ciepła, którą można pozyskać z drewna. Gatunki takie jak buk i dąb są dość twarde, co wynika z większej gęstości. Im większa gęstość drewna tym większa kaloryczność. W efekcie drewno dębowe i bukowe daje dużo ciepła i utrzymuje temperaturę przez dłuższy czas.
Drewno sosnowe posiada niższą wartość opałową. Jako drewno miękkie będzie się łatwiej rozpalało, ale i szybciej wypalało w palenisku. W praktyce oznacza to konieczność częstszego dokładania opału i mniejszą stabilność temperatury w pomieszczeniu.
Dlatego drewno bukowe najlepiej sprawdza się w kominkach, które stanowią główne źródło ogrzewania pomieszczeń. Z kolei sosna może być z powodzeniem użytkowana w kominkach rekreacyjnych, w których liczy się szybkie rozpalanie bez konieczności długiego utrzymywania płomienia.
Ciekawie sprawdza się też opalanie drewnem w systemie mieszanym. Kawałki drewna sosnowego można wykorzystać do szybkiego rozpalenia paleniska. Z kolei dla utrzymywania płomienia wystarczy dołożyć grubsze polana buku. W ten sposób zapewnimy sobie większy komfort obsługi kominka oraz wysoki komfort cieplny.