Uchodzi za najlepsze drewno do kominka. Ci, którzy nim naprawdę palą zwykle są rozczarowani
Dąb to rodzaj drewna, który od dawna uchodzi za doskonały materiał opałowy do kominków – jego cechami są ciężkość, trwałość i długie utrzymywanie ciepła. Jednakże w praktyce palenie dębem może być problematyczne: wymaga długiego suszenia, trudno się zapala, a wilgotne kawałki mogą sprawiać trudności. Z tego artykułu dowiesz się, dlaczego dąb nie zawsze jest optymalnym wyborem na opał, jakie są jego ukryte wady oraz jak przygotować drewno, aby ogrzewanie było efektywne i bezproblemowe.
- Wyzwania użycia drewna dębowego w kominkach
- Wyzwania związane z używaniem drewna dębowego
- Drewno dębowe jako idealne opałowe rozwiązanie
- Jak prawidłowo sezonować drewno do kominka?
- Koszty i oszczędności przy zakupie drewna opałowego
Wyzwania użycia drewna dębowego w kominkach
Właściwości i wyzwania związane z używaniem drewna dębowego jako opału
Drewno dębowe charakteryzuje się wysoką gęstością, podobną do tej jaką mają buk i jesion, choć jest nieco mniej gęste niż grab. Jest solidne i ciężkie, a jego wartość energetyczna jest znaczna. Pomimo tego, użytkownicy pieców często czują się zawiedzeni – dąb może być trudny do rozpalenia, pali się niezbyt intensywnie i nie generuje efektownych płomieni.
W przypadku drewna do kominka kluczowa jest wilgotność, która powinna wynosić około 16-18%. Ze względu na dużą gęstość dębu, jego suszenie zajmuje dużo czasu – zazwyczaj co najmniej dwa lata, a najlepiej trzy, zanim będzie gotowe do wykorzystania. Zawartość wilgoci w drewnie nie powinna przekraczać 20%, ponieważ mokre drewno spala się nieefektywnie, a płomień będzie tylko słabo żarzyć się.
Wyzwania związane z używaniem drewna dębowego
Charakterystyka i wyzwania drewna dębowego jako surowca do opału
Drewno dębowe charakteryzuje się dużą masą, porównywalną do buka i jesionu, choć nieco mniejszą niż grabu. Jest solidne oraz ciężkie, a jego wartość energetyczna ma znaczenie. Mimo tego, użytkownicy kominków często czują się zawiedzeni – dąb bywa wymagający do rozpalenia, spala się słabo i nie tworzy widowiskowych płomieni.
Dla drewna używanego w kominkach kluczowa jest wilgotność, która powinna wynosić około 16-18%. Ze względu na dużą masę dębu, jego sezonowanie trwa długo – zazwyczaj minimum dwa lata, a najlepiej trzy, zanim będzie odpowiednie do spalania. Zawartość wilgoci w drewnie nie powinna przekraczać 20%, ponieważ wilgotne drewno spala się nieefektywnie, a ogień będzie się jedynie tlił.
Drewno dębowe jako idealne opałowe rozwiązanie
Charakterystyka drewna z dębu – tradycja i zastosowanie jako materiał opałowy
Dęby szypułkowy oraz bezszypułkowy to rodzime gatunki, których drewno jest jednym z najbardziej wartościowych wśród drzew liściastych. W regionach z przewagą sosny, drewno z dębu o wysokiej wartości energetycznej od lat jest doceniane jako surowiec opałowy. Jego znaczna gęstość sprawia, że spala się bardzo powoli.
Podobnie jak drewno bukowe i grabowe, dąb charakteryzuje się niską zawartością żywicy, co zmniejsza iskrzenie podczas spalania. To zaleta szczególnie dla właścicieli otwartych kominków, którzy nie chcą efektów świetlnych poza paleniskiem. Minimalna ilość żywicy pozwala również zachować czystość szyby kominka, bez nieestetycznych smug.
Nie należy jednak oczekiwać efektownych płomieni z drewna dębowego. Chociaż skutecznie przekazuje ciepło i generuje dużo żaru, nie zapewnia imponującego ognia. Dlatego drewno dębowe jest idealne do pieców nastawionych na efektywne ogrzewanie, a nie jako ozdoba. Utrzymuje żar przez całą noc, zapewniając stałe ciepło.
Jak prawidłowo sezonować drewno do kominka?
Należy mieć na uwadze, że nie można po prostu wybrać się do lasu, pozyskać świeże drewno i natychmiast rozpalić nim ognisko w kominku. Aby drewno dobrze się paliło i nie wydzielało zbyt dużych ilości szkodliwych substancji, jego wilgotność nie powinna przekraczać 20%, a najlepiej, aby wynosiła około 15%.
Drewno kominkowe zmniejsza swoją wilgotność z około 60% do preferowanego poziomu 15-20% podczas procesu sezonowania. Sezonowanie, czyli naturalne suszenie na zewnątrz przy odpowiedniej wentylacji i dostępności światła słonecznego, zwykle trwa od 2 do 3 lat. Dopiero po tym czasie drewno osiąga odpowiednią wartość opałową.
Jednakże pojawia się kwestia dotycząca składowania opału. Ponieważ drewno dębowe jest gotowe do spalania dopiero po około trzech latach suszenia, musi być właściwie przechowywane w tym okresie. Nie każdy dysponuje przestrzenią lub czasem na tak długotrwałe magazynowanie, a w tym okresie potrzebne jest inne źródło opału. Próby skrócenia tego okresu prowadzą do niewłaściwego lub mało efektywnego spalania niedosuszonego drewna dębowego.
Koszty i oszczędności przy zakupie drewna opałowego
Drewno opałowe z dębu jest jednym z najpopularniejszych wyborów, co sprawia, że jego cena jest wysoka. W składzie opału za metr przestrzenny trzeba zapłacić około 430 zł, co przekłada się na około 660 zł za metr sześcienny drewna.
Natomiast w leśnictwie cena za gotowy metr sześcienny opału dębowego to około 200 zł, a jeśli sami pozyskujemy drewno, koszt ten maleje do około 110 zł. Należy jednak pamiętać o dodatkowych kosztach, takich jak transport i cięcie drewna oraz konieczność posiadania miejsca do jego długoterminowego składowania.