Ten sposób palenia zmniejsza ilość popiołu nawet o połowę. Szyba też jest czystsza
Rozpalenie kominka nadaje wnętrzom wyjątkową atmosferę, ale może wiązać się również z pewnymi utrudnieniami. Jednym z nich jest potrzeba regularnego usuwania popiołu. Jak zmniejszyć ten problem? Okazuje się, że ilość popiołu zależy nie tylko od rodzaju drewna, lecz także od techniki spalania.
- "Jakie drewno wybrać do kominka?"
- Znaczenie wilgotności drewna w spalaniu
- Optymalna technika rozpalania paleniska
"Jakie drewno wybrać do kominka?"
Wybór rodzaju drewna jest istotnym czynnikiem wpływającym na komfort palenia w kominku. Mamy do dyspozycji wiele opcji. Możemy kierować się zasadą, że im drewno jest twardsze, tym większa jego kaloryczność i mniej popiołu pozostaje po jego spaleniu.
Dąb jest doskonałym wyborem do palenia w kominku. Chociaż może wymagać nieco więcej czasu na rozpalenie, daje piękny płomień, długo się pali i zostawia mało popiołu. Wśród polecanych gatunków są również jesion i grab, które cechują się wysoką kalorycznością i czystym spalaniem. Interesującą opcją jest również buk, który zapewnia wysoką temperaturę spalania, pali się czysto, długo i równomiernie.
Więcej popiołu generują topole, wierzby, osiki i brzozy. Istnieją również pewne ograniczenia przy spalaniu gatunków drzew iglastych, które mają wysoką zawartość żywic, co obniża jakość i czystość spalania.
Znaczenie wilgotności drewna w spalaniu
Bez względu na to, jakiego rodzaju drewno wybierzemy, powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na jego wilgotność. To właśnie ona w dużej mierze wpływa na skuteczność i czystość spalania. Mokre kawałki drewna wydzielają parę wodną, która utrudnia rozpalanie, gasi płomień i prowadzi do powstawania dużej ilości niespalonych resztek. Wilgotne drewno może również zanieczyszczać szybę kominka i przewody kominowe, a jego wartość energetyczna jest znacznie mniejsza.
Do palenia w kominkach i kotłach grzewczych należy wybierać drewno o wilgotności poniżej 20%. W ten sposób zapewnimy sobie najlepszy komfort rozpalania ognia oraz najwyższą czystość spalania. Osiągnięcie niskiej wilgotności drewna wymaga sezonowania. Do palenia nie nadaje się świeże drewno, które naturalnie zawiera dużą ilość wilgoci.
Czas sezonowania drewna kominkowego różni się w zależności od jego rodzaju. Zwykle trwa to około dwóch lat. Drewno powinno być odpowiednio przechowywane. Najważniejsze jest, aby nie leżało bezpośrednio na ziemi. Najlepiej będzie pozostawić drewno w dobrze wentylowanym miejscu, które będzie dobrze zabezpieczone od podłoża, a także chronione przed opadami atmosferycznymi.
Optymalna technika rozpalania paleniska
Trzecim, choć często pomijanym czynnikiem jest sposób zapalania w palenisku. Nawet najwyższej jakości, suche drewno może produkować więcej popiołu, jeśli nie zastosujemy odpowiedniej metody zapalania.
Najbardziej efektywna jest metoda rozpalania od góry. W tym celu układamy warstwę drewna, a na wierzchu ostrożnie kładziemy drobne szczapy. Następnie zapalamy podpałkę od góry i kontrolujemy proces spalania poprzez ustawienie dmuchaw.
Rozpalanie paleniska od góry pozwala na lepsze wykorzystanie całego procesu spalania. W ten sposób zmniejszamy ilość niedopalonych resztek i popiołu w palenisku. Co więcej, rozpalanie od góry umożliwia optymalizację całego procesu spalania, co prowadzi do rzadszego dokładania opału.