Palą godzinę, grzeje pół dnia. Zwykłe kominki mogą się schować
Tradycyjne wkłady kominkowe wykonane ze stali szybko przekazują ciepło, lecz równie szybko je tracą po zakończeniu procesu spalania. Rozwiązaniem tego problemu stały się kominki z funkcją magazynowania ciepła, gdzie stara się zatrzymać część wytworzonego ciepła w masywnych materiałach otaczających palenisko, a następnie stopniowo uwalniać je do otoczenia. Dzięki temu urządzenie działa nie tylko podczas palenia, ale także długo po zgaśnięciu ognia.
- Nowoczesne kominki z akumulacją ciepła
- Porównanie kominków: stal vs. akumulacja
- Wyzwania instalacji kominków akumulacyjnych
- Różnice między kominkami stalowymi a akumulacyjnymi
- Koszty i wybór wkładów akumulacyjnych
Nowoczesne kominki z akumulacją ciepła
Koncepcja kominków z magazynowaniem ciepła nie jest nowa, ponieważ jej początki sięgają czasów, gdy w domach używano masywnych pieców kaflowych o dużej zdolności do przechowywania ciepła. Te urządzenia działały w prosty sposób: raz nagrzana masa ceramiczna uwalniała ciepło przez wiele godzin, co pozwalało ogrzać wnętrza przy stosunkowo małym zużyciu paliwa. Nowoczesne kominki akumulacyjne funkcjonują na podobnej zasadzie, choć korzystają z nowoczesnych materiałów i bardziej kompaktowych projektów.
W odróżnieniu od tradycyjnych pieców kaflowych, które zajmowały dużą powierzchnię pomieszczenia, współczesne systemy akumulacyjne mogą być zintegrowane z zabudową kominka. Zwykle wykorzystuje się specjalne moduły stworzone z ceramiki szamotowej, betonu akumulacyjnego lub innych mieszanek o dużej gęstości i odporności na ciepło. Te elementy umieszcza się wokół korpusu wkładu oraz w obszarze odprowadzania spalin, aby jak najwięcej energii cieplnej zostało zatrzymane już w fazie nagrzewania urządzenia.
Podczas palenia wysoka temperatura spalin podnosi temperaturę mas magazynujących ciepło. Kiedy proces spalania dobiega końca, rozgrzane komponenty zaczynają oddawać energię cieplną do wnętrza poprzez promieniowanie i naturalną konwekcję.
Porównanie kominków: stal vs. akumulacja
Kontrast między konstrukcją akumulacyjną a wkładem stalowym jest najbardziej zauważalny w czasie, jaki urządzenie potrzebuje na ostygnięcie. Wkład stalowy po kilku godzinach od zakończenia palenia jest już chłodny, gdyż metal szybko przekazuje ciepło do otoczenia.
Czas, przez który kominek z masą akumulacyjną emituje ciepło, zależy w dużym stopniu od rodzaju użytego materiału – ceramika, beton, kamień – oraz od jego masy i konstrukcji samego urządzenia. Lekkie płytki ceramiczne umieszczone wokół wkładu grzewczego mogą przekazywać ciepło przez około 4-6 godzin po zakończeniu palenia.
W urządzeniach, w których zastosowano grubszą warstwę ceramiki lub moduły akumulacyjne o większej gęstości, czas oddawania ciepła może być znacznie dłuższy – zazwyczaj wynosi około 8-12 godzin.
W przypadku mas akumulacyjnych wykonanych z betonu lub specjalnych mieszanek o bardzo dużej pojemności cieplnej oraz odpowiednio dużej masie – producenci podają, że czas oddawania ciepła może sięgnąć nawet 12-24 godzin. Taka konstrukcja sprawia, że kominek działa jakby w trybie długodystansowym, stabilizując temperaturę wnętrza przez całą noc lub nawet następny dzień.
Wyzwania instalacji kominków akumulacyjnych
Kominki z funkcją magazynowania ciepła nie są jednak rozwiązaniem dla każdego. Ze względu na znaczną wagę elementów akumulacyjnych wymagają stabilnego fundamentu, co jest szczególnie ważne np. w obiektach z lekkimi stropami.
Pojedynczy element ceramiczny może mieć od około 15 do 30 kg, a zestawy używane wokół paleniska to przeważnie 80–150 kg dodatkowej masy. Cięższe konstrukcje z kafli z dużą zdolnością akumulacyjną, jak pieco-kominki z kamienia, mogą ważyć od 400 do ponad 1300 kg. W pewnych przypadkach niezbędna jest ocena nośności lub zastosowanie dodatkowych wzmocnień. Montaż wymaga również więcej przestrzeni niż lekki wkład stalowy z cienką obudową.
Ważne jest także dopasowanie kominka do rozmiaru pomieszczenia. Długotrwałe oddawanie ciepła powoduje, że w bardzo małych przestrzeniach może dojść do przegrzania, szczególnie gdy prowadzi się intensywne cykle palenia. Kominek z akumulacją wymaga również odpowiednio dobranego przewodu kominowego, który zapewni właściwy przepływ spalin mimo większej bezwładności cieplnej urządzenia. Takie instalacje projektuje się zazwyczaj bardziej szczegółowo niż standardowe wkłady stalowe.
Tutaj doradzamy, jaki wkład kominkowy wybrać.
Różnice między kominkami stalowymi a akumulacyjnymi
Kluczowe różnice w funkcjonowaniu wkładów wykonanych ze stali oraz tych akumulacyjnych wpływają na sposób użytkowania urządzeń. Wkłady stalowe działają błyskawicznie: szybko się nagrzewają, ale też szybko tracą ciepło. Kominki akumulacyjne działają w innym tempie: potrzebują więcej czasu na uzyskanie wymaganej temperatury, ale potem stopniowo oddają zmagazynowaną energię przez długi czas.
Kominek stalowy jest najbardziej efektywny w sytuacjach, gdy zależy nam na szybkim ogrzaniu wnętrza – np. w pomieszczeniach rzadko odwiedzanych lub rekreacyjnych – lub wtedy, gdy kominek pełni głównie rolę dekoracyjną. W konstrukcjach akumulacyjnych palenie ma bardziej strategiczny charakter, co prowadzi do mniejszej liczby cykli palenia, ale także do bardziej stabilnego działania urządzenia.
Koszty i wybór wkładów akumulacyjnych
Elementy z podstawową masą akumulacyjną, zazwyczaj w postaci lżejszych segmentów ceramicznych, mieszczą się w przedziale cenowym od ponad 10 do około 15 tysięcy złotych. Tego typu opcje nie wymagają jeszcze bardzo masywnej i złożonej struktury, co pozwala na utrzymanie wydatków początkowych w umiarkowanych granicach. Te urządzenia często stanowią kompromis między kosztami a możliwością dłuższego utrzymywania ciepła.
Najwyższe ceny dotyczą konstrukcji z dużą masą akumulacyjną, zbudowanych na bazie grubych bloków ceramicznych, betonowych lub specjalnych mieszanek technicznych. W ich przypadku ceny mogą wynosić od 20 tysięcy do nawet 40 tysięcy złotych. Te rozwiązania są przeznaczone dla użytkowników oczekujących stabilnego ogrzewania z długim czasem oddawania ciepła.