Tych gatunków drewna unikaj do kominka. Mogą zniszczyć przewód kominowy [LISTA]
Kiedy na liściach pojawiają się pierwsze rudości i złoto, wraca pytanie, które potrafi ustawić cały sezon grzewczy: jakie drewno naprawdę opłaca się wrzucać do pieca albo kominka. Na pierwszy rzut oka to banał — przecież ludzie palą drewnem od zawsze. Tyle że dziś nie palimy „jak dawniej”. Są inne urządzenia, inne normy i zupełnie inne konsekwencje złego wyboru. Dobrze dobrany opał potrafi dać więcej ciepła przy mniejszym zużyciu, a przy okazji oszczędzić Ci kłopotów, które często wychodzą dopiero po tygodniach. Tylko skąd wiadomo, które drewno jest warte swojej ceny, a które wygląda dobrze jedynie na stosie?
- Ogrzewanie drewnem: plusy i minusy
- Jak palić w kominku: drewno i zasady
- Najlepsze drewno do kominka: gatunki twarde
Ogrzewanie drewnem: plusy i minusy
Palenie drewnem w klasycznym kominku, piecu kaflowym czy innych urządzeniach grzewczych ma zauważalną przewagę nad paliwami kopalnymi, takimi jak gaz ziemny albo ropa. Podczas spalania do atmosfery trafia głównie dwutlenek węgla, który drzewo wcześniej pochłonęło i zmagazynowało w trakcie wzrostu — dlatego ogrzewanie drewnem często określa się jako neutralne klimatycznie. Dla wielu gospodarstw domowych to również sposób na realne oszczędności, bo w praktyce bywa wyraźnie tańszy niż ogrzewanie gazem czy olejem opałowym.
Drewno opałowe ma jednak też swoje słabsze strony, które warto poznać zawczasu — wtedy łatwiej je ogarnąć na co dzień. Tam, gdzie instalacja gazowa lub olejowa potrafi utrzymywać temperaturę niemal bez Twojego udziału, przy piecu na drewno trzeba regularnie dokładać polana i co jakiś czas usuwać popiół. Dochodzi jeszcze logistyka, o której wiele osób myśli dopiero po zakupie: potrzebujesz suchego, przewiewnego miejsca, by składować zapas i spokojnie dosuszyć przygotowane drewno.
Jak palić w kominku: drewno i zasady
To, jak długo utrzyma się żar i ile realnego ciepła odda kominek, w dużej mierze wynika z wyboru opału i tego, jak go przygotujesz. Jeśli zależy Ci na mocniejszym grzaniu, mniejszej ilości dymu i szybie, którą czyści się rzadziej, trzymaj się kilku prostych, sprawdzonych reguł:
- Prawidłowe sezonowanie drewna
Najlepiej pali się drewno porządnie wysuszone – często potrzeba na to nawet dwóch lat (a czasem i więcej), aby wilgotność spadła poniżej 20%. Wilgotne szczapy dają mało ciepła, za to szybko robią dym, sadzę i osady, które odkładają się również w kominie.
- Przechowywanie drewna w suchym, przewiewnym miejscu
Porąbane drewno do kominka lub pieca trzymaj zawsze w warunkach, które zapewniają suchość i stałą cyrkulację powietrza. Najlepiej sprawdza się zadaszona przestrzeń dobrze osłonięta przed deszczem i śniegiem, a sam stos warto układać tak, by powietrze mogło krążyć także między drewnem a ścianą. Piwnica zwykle się do tego nie nadaje – bywa zbyt wilgotna, więc opał zamiast dosychać, potrafi chłonąć wodę.
- Palenie wyłącznie suchym drewnem
Dobre drewno opałowe powinno mieć wilgotność poniżej 20%. Taki poziom osiąga się dzięki odpowiednio długiemu sezonowaniu – od kilku miesięcy do nawet dwóch lat lub dłużej, zależnie od gatunku i warunków suszenia. Spalanie mokrego drewna sprzyja kondensacji pary wodnej, co może przyspieszać korozję i uszkodzenia kominka albo pieca. Do tego ciepła jest wyraźnie mniej, bo spora część energii ze spalania idzie na odparowanie wody zawartej w drewnie.
- Zakup drewna opałowego od zaufanych dostawców
Drewno kominkowe najczęściej kupisz jako pocięte i porąbane szczapy z deklarowaną wilgotnością – gotowe do palenia albo do krótkiego dosuszenia. Tańszą alternatywą bywa zakup bezpośrednio w leśnictwie, ale wtedy musisz wziąć pod uwagę własną pracę: cięcie, łupanie oraz czas potrzebny na sezonowanie.
- Wybieranie lokalnych źródeł drewna opałowego
Ceny drewna kominkowego potrafią mocno się wahać w zależności od pory roku i dostępności w Twojej okolicy. Nie warto zostawiać zakupu na późną jesień – lepiej uzupełniać zapasy wcześniej, gdy łatwiej znaleźć korzystniejsze oferty. Porównując ceny, zwracaj uwagę na jednostki: najbardziej miarodajny jest metr sześcienny drewna litego, bo metry przestrzenne i nasypowe obejmują też puste przestrzenie między szczapami.
- Spalanie wyłącznie odpowiedniego drewna
W kominku i piecu nie pal drewnem lakierowanym, laminowanym ani materiałami z klejami, impregnatami czy inną chemią. Podczas spalania mogą uwalniać się szkodliwe związki, a sama instalacja grzewcza i komin zużywają się szybciej; w skrajnych przypadkach rośnie też ryzyko pożaru.
Najlepsze drewno do kominka: gatunki twarde
W sprzedaży znajdziesz wiele rodzajów drewna opałowego — najczęściej dzieli się je na gatunki twarde i miękkie. W praktyce każde dobrze wysezonowane drewno można bez problemu spalić i każde ma swoje zalety, ale do kominka szczególnie chętnie wybiera się gatunki twarde, takie jak:
- Brzoza
Brzoza zawiera sporo olejków eterycznych, dlatego już po chwili palenia w domu wyczuwalny jest przyjemny, naturalny zapach. Mimo że to drewno jest dość gęste, szybko się rozpala i sprawnie oddaje ciepło. W palenisku potrafi dawać efektowny, lekko niebieskawy poblask płomieni, a przy tym niemal nie iskrzy. Minusem może być natomiast stosunkowo długi czas sezonowania.
- Buk
Buk uchodzi za jeden z najbardziej sprawdzonych wyborów do kominka. Ma wysoką kaloryczność, a jednocześnie niewiele żywicy. Spala się równo i stabilnie, zapewniając dużo ciepła bez trzasków i bez „strzelania” iskrami. Zaletą jest też łatwe rozłupywanie nawet grubszych szczap, natomiast wadą — długie schnięcie.
- Jesion
Jesion wyróżnia się bardzo dobrą wartością opałową i pali się spokojnym, równym płomieniem, bez pryskania iskrami. Dzięki temu dobrze pasuje również do kominków z otwartym paleniskiem. Wady? Twardy jesion bywa wymagający przy łupaniu, a do tego potrzebuje sporo czasu, by dobrze wyschnąć.
- Dąb
Jeśli chodzi o jakość spalania, dąb może śmiało konkurować z bukiem. Zazwyczaj schnie jednak trudniej niż wiele innych gatunków, za to dobrze znosi warunki atmosferyczne. Podczas palenia daje dużo żaru, bez trzasków i bez iskier. Wymaga też odpowiedniego dopływu powietrza, bo wysoka zawartość garbników może sprzyjać odkładaniu się sadzy i osadu w przewodzie kominowym oraz na ściankach kominka.
