Te gatunki drewna mogą być groźniejsze niż myślisz – unikaj ich w kominku

Dobranie właściwego drewna do kominka jest istotne dla skutecznego, bezpiecznego i oszczędnego ogrzewania domu. Nie wszystkie rodzaje drewna są odpowiednie do spalania — niektóre mogą prowadzić do nadmiernego dymienia, szybkiego zużycia paliwa, a nawet stanowić zagrożenie pożarowe. Zapoznaj się z kluczowymi zasadami wyboru drewna, aby uniknąć kosztownych pomyłek i zadbać o zdrowie swoje oraz bliskich.
- Jak wybrać drewno do efektywnego ogrzewania
- Zagrożenia związane z paleniem drewna iglastego
- Drewno opałowe: gatunki niezalecane do kominka
- Wpływ niewłaściwego drewna na zdrowie i środowisko
Jak wybrać drewno do efektywnego ogrzewania
Wybór właściwego drewna do kominka znacząco wpływa na wydajność grzewczą, bezpieczeństwo obsługi oraz komfort użytkowania urządzenia. Nie każde drewno nadaje się do spalania w kominkach, dlatego warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów przy jego zakupie:
- Niska kaloryczność – Kaloryczność drewna, czyli ilość energii uzyskiwanej z określonej masy materiału, jest zwykle mierzona w kWh na metr sześcienny. Drewno o niskiej kaloryczności, takie jak wierzba czy świerk, może wydawać się tańsze, ale wymaga większej ilości do spalenia, aby uzyskać tę samą ilość ciepła, co drewno o wyższej kaloryczności.
- Zbyt duża wilgotność – Palenie wilgotnego drewna jest nie tylko mniej efektywne, ale również szkodliwe dla środowiska i kominka. Podczas spalania wilgotnego drewna znaczna część energii zużywana jest na odparowanie wody, a nie na ogrzewanie pomieszczeń. Skutkiem tego są gęste chmury dymu, nieprzyjemny zapach oraz odkładanie się łatwopalnej sadzy w przewodach kominowych. Wilgotność drewna powinna wynosić maksymalnie 15–20%, a używanie bardziej wilgotnego drewna może prowadzić nawet do mandatu w wysokości 500 zł.

Zagrożenia związane z paleniem drewna iglastego
- Wysoka zawartość żywicy – Drewno iglaste, które ma dużo żywicy, spala się nierównomiernie, intensywnie dymi i szybko prowadzi do gromadzenia się sadzy w kominku oraz przewodach kominowych. Żywica podczas spalania może także „strzelać” i zostawiać trudne do usunięcia plamy. Chociaż takie drewno jest energetyczne, jego intensywne spalanie bywa kłopotliwe. Jeśli lubisz zapach lasu, wybieraj drewno iglaste o mniejszej ilości żywicy lub mieszaj je z liściastym.
- Obecność farb, lakierów i impregnatów – Drewno pokryte farbami, lakierami czy impregnatami absolutnie nie nadaje się do spalania w kominkach. Spalanie takich materiałów wydziela szkodliwe substancje, które mają negatywny wpływ na zdrowie ludzi oraz środowisko. Mogą powodować choroby układu oddechowego, zwiększać ryzyko zawałów serca i nowotworów. Ponadto zanieczyszczają środowisko, powodując kwaśne deszcze i degradację gleby. Przepisy antysmogowe przewidują wysokie kary za spalanie takim drewnem.
Drewno opałowe: gatunki niezalecane do kominka
- Wierzba – Posiada bardzo niską wartość opałową i szybko się wypala, co wymaga częstego uzupełniania opału. Pomimo niskiej ceny, jej stosowanie nie jest korzystne ze względu na konieczność spalania większej ilości drewna.
- Topola – Drewno topolowe jest lekkie i szybko się spala, a jego wartość energetyczna jest niska. Ponadto łatwo pochłania wilgoć, co zmniejsza efektywność spalania i sprzyja tworzeniu się sadzy. Mimo to, od czasu do czasu warto użyć drewna osikowego do kominka. Dlaczego? Sprawdź w tym artykule.
- Świerk i sosna – Te iglaste gatunki zawierają dużo żywicy, co powoduje, że podczas spalania intensywnie dymią, palą się nierównomiernie i pozostawiają trudne do usunięcia osady. W efekcie konieczne jest częstsze czyszczenie kominów.
- Jodła – Drewno jodłowe zawiera sporo żywicy, co sprawia, że pali się nierównomiernie i wydziela dużo dymu oraz sadzy. Żywica podczas spalania „strzela”, co może być niebezpieczne, zwłaszcza w otwartych kominkach.
- Świeża brzoza (wilgotna) – Choć brzoza jest dobrym gatunkiem opałowym, świeżo ścięte drewno brzozowe ma zbyt wysoką wilgotność. Powoduje to silne dymienie, duże straty ciepła i nadmierne osadzanie sadzy w przewodzie kominowym. Drewno to powinno być sezonowane co najmniej rok.
- Drewno egzotyczne – Wiele egzotycznych gatunków, jak drewno tekowe, jest nasączonych olejami i chemikaliami. Ich spalanie uwalnia toksyczne substancje szkodliwe dla zdrowia ludzi i środowiska.
- Świeży dąb – Mimo że drewno dębowe ma wysoką kaloryczność, świeżo ścięte zawiera dużo wilgoci i garbników, co powoduje dymienie i osadzanie smoły. Powinno być suszone przez minimum dwa lata przed użyciem.
Wpływ niewłaściwego drewna na zdrowie i środowisko
Paląc w kominku drewno wilgotne, o niskiej kaloryczności lub bogate w żywice, zużywamy więcej opału. W rezultacie koszty ogrzewania rosną, a do powietrza trafia więcej zanieczyszczeń. Nadmierna ilość sadzy, dymu i pyłów bezpośrednio przyczynia się do powstawania smogu, pogarsza jakość powietrza i w dłuższej perspektywie intensyfikuje negatywne zmiany klimatyczne.
Kolejnym poważnym zagrożeniem wynikającym z używania niewłaściwego drewna jest zdrowie i bezpieczeństwo domowników. Toksyczne substancje uwalniane podczas spalania drażnią oczy i drogi oddechowe, co podnosi ryzyko wystąpienia chorób nowotworowych. Dodatkowo sadza gromadząca się w kominku i przewodach kominowych może łatwo zapłonąć, znacząco zwiększając ryzyko pożaru w domu.