Ten rodzaj ogrzewania podbił Niemcy. Dlaczego Polacy wciąż wolą podłogówkę?

Rurki z ciepłą wodą można ukryć nie tylko pod podłogą, ale również w ścianach. Takie ogrzewanie cieszy się dużą popularnością na przykład w Niemczech. Polscy inwestorzy pozostają jednak wierni klasycznej podłogówce. Czy przeniesienie instalacji grzewczej pod tynk może okazać się lepszym rozwiązaniem? Sprawdziliśmy, kto może na tym skorzystać.
- Ciepło ukryte w ścianie – alternatywa dla grzejników i podłogówki
- Czy ogrzewanie ścienne współpracuje z pompą ciepła?
- Ściany, podłoga czy grzejnik – co najszybciej ogrzeje dom?
- Ogrzewanie ścienne nie dla każdego? Największe minusy tego rozwiązania
Ciepło ukryte w ścianie – alternatywa dla grzejników i podłogówki
Ogrzewanie ścienne należy do tej samej grupy rozwiązań co wodna podłogówka. W obu przypadkach ciepło jest oddawane do wnętrza mieszkania na dużej powierzchni, a za przenoszenie temperatury odpowiadają rurki transportujące wodę. W ogrzewaniu ściennym takie rury mocuje się na przegrodzie, a następnie są one zatapiane w tynku. Taka instalacja grzewcza jest niewidoczna, co może okazać się największym atutem w przypadku inwestorów, którzy ponad wszystko cenią sobie estetykę. Ogrzewanie ścienne oddaje ciepło przede wszystkim przez promieniowanie, ale w tym przypadku zachodzi także zjawisko konwekcji, które wywołuje ruch powietrza w pomieszczeniach.
Ogrzewanie ścienne w Polsce wciąż uważane jest za rozwiązanie niszowe, jednak z podobnej technologii korzysta się na przykład w Niemczech. Inwestorzy decydują się na taki rodzaj ogrzewania nie tylko w nowych budynkach, ale także tam, gdzie z różnych powodów rezygnuje się z kucia podłóg. W Polsce ogrzewanie ścienne wciąż przegrywa z dużo popularniejszą podłogówką.
Czy ogrzewanie ścienne współpracuje z pompą ciepła?
Ogrzewanie ścienne zalicza się do grupy systemów niskotemperaturowych za sprawą dużej powierzchni grzewczej. Orientacyjne zakresy temperatury dla wodnego ogrzewania ściennego wynoszą około 30–45°C. W przypadku podłogówki zazwyczaj jest to 30–40°C. Oczywiście nie wszędzie takie ustawienia będą optymalne, bo projektant w każdym przypadku musi uwzględnić straty ciepła, rozstaw przewodów, powierzchnię instalacji oraz materiały, które ją zakrywają.
Niska temperatura zasilania jest korzystna dla pompy ciepła, ponieważ sprzyja wyższej efektywności urządzenia. Zarówno ogrzewanie ścienne, jak i podłogowe powinny dobrze współpracować z tym ekologicznym urządzeniem.
Tradycyjne grzejniki zazwyczaj potrzebują wyższych temperatur. Standardowy przedział temperatury wody dla klasycznych kaloryferów wynosi 55–70°C, ale dla grzejników niskotemperaturowych będzie to tylko 35–45°C. Również grzejniki montowane na ścianach mogą współpracować z pompą ciepła, pod warunkiem, że mają odpowiednią powierzchnię lub dodatkowe wyposażenie.

Ściany, podłoga czy grzejnik – co najszybciej ogrzeje dom?
Jedną z zalet ogrzewania ściennego może być dość szybka reakcja na zmianę ustawień. W tradycyjnej podłogówce przewody są przykryte warstwą jastrychu, która wolno się nagrzewa. Podłoga potrzebuje czasu, by rozgrzać się do zadanej temperatury, a z drugiej strony pozostaje ciepła również po ograniczeniu dopływu gorącej wody. Warstwa tynku przykrywającego rurki na ścianach jest stosunkowo cienka, więc instalacja ma mniejszą bezwładność.
Mały grzejnik płytowy zwykle reaguje na zmianę zadanej temperatury bardzo szybko – w tej kategorii zdecydowanie wygrywa z ogrzewaniem podłogowym i ściennym. Trzeba jednak pamiętać, że sam czas nagrzewania się odbiornika nie jest równoznaczny z tempem ogrzewania pokoju. Na komfort termiczny domowników wpływają także moc instalacji, temperatura początkowa i masa przegród budynku. Szybsza reakcja grzejnika może pomagać przy zmiennym zapotrzebowaniu, natomiast lepsza akumulacja sprzyja stabilnemu oddawaniu ciepła.
Ogrzewanie ścienne może okazać się dobrym rozwiązaniem na przykład w starszych domach, gdzie inwestorowi zależy na pozostawieniu istniejącej posadzki albo zachowaniu dotychczasowego poziomu podłóg. W przypadku nowych domów warto rozważyć aspekt finansowy i sprawdzić, które rozwiązanie okaże się bardziej opłacalne.
Ogrzewanie ścienne nie dla każdego? Największe minusy tego rozwiązania
Jednym z największych wrogów ogrzewania ściennego są meble oraz inne elementy wyposażenia mieszkania. Ściany, pod którą przebiegają rurki grzewcze, nie powinno się zakrywać szafą, zabudową kuchenną czy regałami, bo w ten sposób ograniczymy oddawanie ciepła w kierunku pomieszczeń. To może okazać się szczególnie problematyczne na przykład w małej sypialni, gdzie po ustawieniu łóżka i szafek zabraknie miejsca na użyteczną powierzchnię grzewczą. Podłogówka pod tym względem daje większą swobodę – co prawda bezpośrednio nad rurkami nie należy ustawiać stałej zabudowy, ale większość powierzchni podłóg i tak pozostaje niezagospodarowana.
Innym utrudnieniem związanym z użytkowaniem ogrzewania ściennego jest konieczność zachowania ostrożności przy wierceniu dziur w ścianie. Mieszkańcy mogą zawieszać półki i obrazy, o ile wcześniej ustalą przebieg przewodów grzewczych i zadbają o bezpieczne mocowanie elementu. Inwestor powinien zachować dokładny plan instalacji, a w razie sprzedaży nieruchomości przekazać tę dokumentację kolejnym właścicielom. Dzięki temu domownicy szybko ustalą, w jakim miejscu ściany znajdują się rury z wodą.
Przy ogrzewaniu ściennym wszelkie remonty oraz prace wiążące się z naruszaniem przegród należy dokładnie planować. Przeniesienie gniazdka, wykonanie bruzdy lub skucie tynku może naruszyć obieg grzewczy, a naprawa uszkodzenia będzie wymagała odsłonięcia fragmentu instalacji i odtworzenia wykończenia. Być może to właśnie dlatego ogrzewanie ścienne wciąż przegrywa z podłogówką. Polscy inwestorzy wciąż wolą wybierać popularne i sprawdzone systemy do ogrzewania wnętrz.