Sprzedawcy niechętnie o tym mówią. Tak rozpoznasz kiepski pellet przed zakupem
Chcesz kupić pellet, ale z tyłu głowy masz myśl, że jeden zły wybór może skończyć się problemami z piecem albo kominem? To wcale nie jest przesada. Wśród kusząco tanich ofert łatwo trafić na opał, który wygląda dobrze tylko na pierwszy rzut oka, a potem zostawia po sobie góry popiołu, brud i zanieczyszczenia potrafiące narobić kosztownych szkód. Za chwilę pokażemy Ci, jak szybko odróżnić pellet, który naprawdę grzeje, od tego, który tylko udaje okazję — jakie certyfikaty mają znaczenie i na jakie szczegóły musisz zwrócić uwagę, żeby zimą nie żałować.
- Pellet EN Plus A2: dla kogo i dlaczego
- Pellet EN Plus A1: jak wybrać producenta
- Tani pellet: ryzyko dla pieca i zdrowia
Pellet EN Plus A2: dla kogo i dlaczego
Specjaliści podkreślają, że do kotłów na biomasę najlepiej wybierać wyłącznie pellet posiadający certyfikat. Choć taki opał bywa droższy, w segmencie premium da się znaleźć propozycje na różne budżety – szczególnie często polecany jest pellet z certyfikatem EN Plus w klasie A2. Po spaleniu pozostawia on do 1,5% popiołu. W praktyce oznacza to, że przy wyborze tego wariantu trzeba liczyć się z częstszym czyszczeniem urządzenia. Pellet A2 powstaje z całych drzew pozbawionych gałęzi, ale z udziałem kory oraz odpadów tartacznych, czyli z surowca mniej „czystego” niż w wyższych klasach.
Pellet w klasie A2 nadal zapewnia dobrą wydajność, a przede wszystkim jest paliwem opłacalnym, dlatego szczególnie dobrze sprawdzi się w starszych kotłach na biomasę. To rozsądna opcja, gdy nie oczekujemy maksymalnej czystości spalania. Przykładem pelletu workowanego z oznaczeniem EN Plus A2 jest Zeus marki Pellet Energy.
Warto też pamiętać, że pellet z certyfikatami EN Plus oraz DIN Plus nie różni się między sobą pod kątem parametrów fizycznych. Granulat ma standardową średnicę 6 lub 8 ± 1 mm, a jego długość mieści się w przedziale od 3,15 mm do 4 mm. Gęstość certyfikowanego paliwa powinna wynosić 600–750 kg/m³, natomiast wilgotność nie może przekraczać 10%.
Pellet EN Plus A1: jak wybrać producenta
W Polsce działa wiele firm wytwarzających pellet z certyfikatem EN Plus A1, który wyróżnia się bardzo niską zawartością popiołu – poniżej 0,7%. To paliwo klasy premium: ma wysoką wartość opałową, dobrą wytrzymałość mechaniczną i zapewnia stabilne spalanie. Część producentów spełnia także normę DIN Plus, której wymagania są zbliżone do EN Plus A1. Wybierając pellet z ważnym, aktualnym certyfikatem, zyskujemy realną gwarancję jakości – taki opał spala się wydajniej, oddaje więcej ciepła i zwykle sprawia mniej problemów w codziennym użytkowaniu. Wśród rozpoznawalnych producentów na polskim rynku wymienia się m.in. Olczyk, Barlinek oraz Europol.
Obecnie w Polsce funkcjonuje około stu producentów pelletu oraz blisko osiemdziesięciu dystrybutorów posiadających ważny certyfikat EN Plus. Warto jednak pamiętać, że samo określenie „pellet A1” bywa stosowane także w odniesieniu do normy ISO 17255-2 i nie zawsze oznacza certyfikację EN Plus – co czasem przekłada się na nieuzasadnione podbijanie ceny. Pellet z certyfikatem można łatwo rozpoznać: na opakowaniu znajduje się oznaczenie marki oraz etykieta EN Plus A1 z unikalnym numerem identyfikacyjnym. Aktualną listę zatwierdzonych producentów i dystrybutorów najpewniej sprawdzisz w oficjalnym rejestrze online.
Tani pellet: ryzyko dla pieca i zdrowia
Właściciele kotłów na biomasę, szukając oszczędności, nierzadko sięgają po pellet z certyfikatem najniższej klasy EN Plus B. Trzeba jednak pamiętać, że taki opał może pozostawiać nawet do 2% popiołu. Z tego powodu nie jest uznawany za najlepszy wybór do domowych instalacji — częściej trafia do zastosowań przemysłowych.
Spora grupa kupujących decyduje się także na pellet bez certyfikatów, bo zwykle kosztuje mniej, ale wtedy trudno mieć pewność, co tak naprawdę ląduje w zasobniku. Przed zakupem warto przyjrzeć się parametrom fizycznym: granulat powinien mieć 6–8 mm średnicy i możliwie jednolitą barwę. Nietypowe, „podejrzane” odcienie mogą sugerować domieszki lub zanieczyszczenia na etapie produkcji. Przy spalaniu dobrej jakości pelletu wyczuwalny powinien być wyłącznie naturalny zapach drewna.
Za ciekawą alternatywę dla klasycznego pelletu drzewnego bywa uznawany pellet agro, wytwarzany m.in. ze słomy albo łusek słonecznika. Choć z wyglądu potrafi przypominać pellet drzewny, specjaliści odradzają jego stosowanie ze względu na podwyższoną zawartość popiołu i chloru. Dłuższe używanie takich zamienników może przyspieszać zużycie i prowadzić do uszkodzeń pieca na biomasę.