Palisz tym drewnem w kominku? Sadza w kominie przyrasta błyskawicznie
Gdy tylko na drzewach pojawiają się pierwsze jesienne kolory, wraca temat, który potrafi zadecydować o całym sezonie grzewczym: jakie drewno naprawdę warto wrzucać do pieca albo kominka. Niby sprawa prosta — w końcu drewnem pali się od wieków — ale dziś to już nie te same paleniska i nie te same oczekiwania. Nowoczesne urządzenia grzewcze mają swoje wymagania, a wybór opału może nie tylko podkręcić ciepło w domu, lecz także uchronić sprzęt przed problemami, które wychodzą na jaw dopiero po czasie. Co więc odróżnia drewno „byle jakie” od tego, które robi różnicę?
- Drewno do ogrzewania: plusy i minusy
- Jak wybrać i suszyć drewno do kominka
- Najlepsze drewno do kominka: twarde gatunki
Drewno do ogrzewania: plusy i minusy
Palenie drewnem w tradycyjnym kominku, piecu kaflowym czy innych urządzeniach grzewczych ma wyraźną przewagę nad paliwami kopalnymi, takimi jak gaz ziemny i ropa. W trakcie spalania do powietrza trafia przede wszystkim dwutlenek węgla, który drzewo wcześniej związało podczas wzrostu — dlatego ten sposób ogrzewania uznaje się za neutralny klimatycznie. Co ważne, dla wielu domów to także rozwiązanie wyraźnie tańsze niż ogrzewanie gazem lub olejem opałowym.
Drewno opałowe ma też swoje minusy, z którymi da się jednak szybko oswoić. O ile instalacja gazowa czy olejowa potrafi utrzymywać ciepło praktycznie bez Twojej ingerencji, o tyle przy piecu na drewno trzeba pamiętać o regularnym dokładaniu polan i wynoszeniu popiołu. Dochodzi do tego jeszcze kwestia logistyki: potrzebujesz odpowiedniego miejsca, by przechować i dosuszyć przygotowane drewno.
Jak wybrać i suszyć drewno do kominka
To, jak długo i jak skutecznie będzie palił się ogień w Twoim kominku, w dużej mierze zależy od tego, jakie drewno wybierzesz i jak o nie zadbasz. Jeśli chcesz uzyskać więcej ciepła, mniej dymu i czystszą szybę, trzymaj się kilku sprawdzonych zasad:
- Właściwe sezonowanie drewna
Tylko dobrze wysuszone drewno spala się naprawdę wydajnie – często trzeba poczekać nawet dwa lata (a czasem dłużej), aż wilgotność opału spadnie poniżej 20%. Mokre drewno daje niewiele ciepła, za to produkuje dużo dymu, sadzy i osadów w przewodzie kominowym.
- Składowanie drewna w suchym i przewiewnym miejscu
Porąbane szczapy do kominka lub pieca przechowuj zawsze na sucho, z zapewnionym stałym przepływem powietrza. Najlepiej sprawdza się zadaszone miejsce dobrze chronione przed deszczem i śniegiem, a sam stos warto układać tak, by powietrze mogło krążyć także między drewnem a ścianą. Piwnica to zły wybór na opał – zwykle jest zbyt wilgotno i drewno zamiast schnąć, chłonie wodę.
- Palenie wyłącznie suchym drewnem
Dobre drewno opałowe ma wilgotność poniżej 20%. Taki wynik osiąga się dzięki odpowiednio długiemu sezonowaniu – od kilku miesięcy do nawet dwóch lat lub więcej, w zależności od gatunku i warunków. Spalanie wilgotnego drewna sprzyja kondensacji pary wodnej, co może przyspieszać korozję i uszkodzenia kominka lub pieca. Dodatkowo ciepła jest mniej, bo znaczna część energii ze spalania idzie na odparowanie wody zawartej w drewnie.
- Kupowanie drewna opałowego od sprawdzonych dostawców
Drewno kominkowe najczęściej kupisz jako pocięte i porąbane szczapy o deklarowanej wilgotności, gotowe do użycia lub dosuszenia. Tańszą opcją bywa zakup drewna bezpośrednio w leśnictwie, ale wtedy musisz liczyć się z własną pracą: cięciem, łupaniem i sezonowaniem.
- Korzystanie z lokalnych źródeł drewna opałowego
Ceny drewna kominkowego potrafią mocno zmieniać się w zależności od sezonu i dostępności w okolicy. Z zakupem nie warto zwlekać do późnej jesieni – lepiej uzupełniać zapas wcześniej, gdy łatwiej trafić na korzystniejsze stawki. Porównując oferty, zwracaj uwagę na jednostki: najbardziej miarodajny jest metr sześcienny drewna litego, bo metry przestrzenne i nasypowe zawierają także puste przestrzenie między szczapami.
- Spalanie tylko odpowiedniego drewna
W kominku i piecu nie wolno palić drewnem lakierowanym, laminowanym ani materiałami z klejami, impregnatami czy inną chemią. Takie spalanie uwalnia szkodliwe związki do powietrza, może przyspieszać niszczenie urządzenia grzewczego i komina, a w skrajnych przypadkach zwiększa ryzyko pożaru.
Najlepsze drewno do kominka: twarde gatunki
W sprzedaży dostępnych jest wiele typów drewna opałowego, które najczęściej dzieli się na gatunki twarde i miękkie. W praktyce każde dobrze wysuszone drewno da się spalić i ma swoje plusy, jednak do kominka szczególnie często poleca się gatunki twarde, takie jak:
- Brzoza
Duża zawartość olejków eterycznych w brzozie sprawia, że podczas palenia w pomieszczeniu szybko pojawia się przyjemny, naturalny aromat. Choć to drewno jest dość gęste, łatwo łapie ogień i szybko oddaje ciepło. W palenisku efektownie wygląda delikatnie niebieskawy poblask płomieni, a przy tym prawie nie ma iskier. Minusem bywa natomiast dość długi czas sezonowania.
- Buk
Buk to jeden z najbardziej cenionych „pewniaków” do kominka. Oferuje wysoką kaloryczność przy niewielkiej ilości żywicy. Spala się stabilnie i równo, dając dużo ciepła bez trzasków oraz bez pryskania iskrami. Na plus warto też zapisać łatwe rozłupywanie nawet grubszych szczap, a na minus — długie schnięcie.
- Jesion
Jesion wyróżnia się świetną wartością opałową i pali się spokojnie, równomiernym płomieniem, bez „strzelania” iskrami. Dzięki temu dobrze sprawdza się także w kominkach z otwartym paleniskiem. Wady? Twardy jesion potrafi być kłopotliwy przy łupaniu, a do tego potrzebuje sporo czasu na porządne wysuszenie.
- Dąb
Pod względem jakości spalania dąb dorównuje bukowi. Zwykle schnie jednak trudniej niż wiele innych gatunków, za to jest odporny na warunki atmosferyczne. Podczas palenia tworzy dużo żaru, bez trzasków i bez iskier. Wymaga też właściwego dopływu powietrza, ponieważ wysoka zawartość garbników może sprzyjać odkładaniu się sadzy i nalotu w przewodzie kominowym oraz na ściankach kominka.
