Tak zaczynają się kontrole skarbowe u obywateli. Wystarczy niewinny BLIK

Często trudno jest określić, czy wpłaty na nasze konto są darowizną, pożyczką, czy wynagrodzeniem za usługę. Sytuacja komplikuje się, gdy środki pochodzą od przyjaciela, członka rodziny, sąsiada lub współpracownika. Dla urzędu skarbowego ważna jest nie tylko kwota, ale przede wszystkim cel przelewu. Dowiedz się, kiedy trzeba zgłosić dochód i zapłacić podatek.
- Jak urząd skarbowy klasyfikuje przelewy?
- Czujność urzędów skarbowych: opis przelewów
- Zasady rozliczania darowizn i pożyczek
Jak urząd skarbowy klasyfikuje przelewy?
Każdy przelew od osoby prywatnej może być uznany za darowiznę, kredyt lub przychód z działalności. To, jak urząd skarbowy go sklasyfikuje, zależy od okoliczności, treści przelewu oraz ewentualnych umów pomiędzy stronami. Ważna jest nie tylko osoba dokonująca przelewu, ale także przyczyna i warunki jego realizacji.
Jeżeli ktoś przesyła ci pieniądze bez żadnego zobowiązania do ich zwrotu i bez jednoznacznego uzasadnienia, urząd skarbowy może uznać to za darowiznę. W takim przypadku obowiązują określone limity, np. dla osoby spoza rodziny (tzw. III grupa podatkowa) limit wynosi jedynie 5 733 zł w ciągu 5 lat. Po przekroczeniu tej kwoty wymagane jest złożenie formularza SD-Z2 i zapłacenie podatku.
Natomiast, gdy znajomy przekazuje ci pieniądze „do zwrotu”, może to być uznane za pożyczkę. Taka transakcja także powinna być odpowiednio udokumentowana – najlepiej poprzez pisemną umowę. Pożyczki przekraczające 1 000 zł bez pisemnej umowy mogą być kwestionowane i uznawane za nieprawdziwe lub ukrytą darowiznę.
Czujność urzędów skarbowych: opis przelewów
Urząd skarbowy ma sposobność uzyskać informacje o źródle środków na twoim rachunku, zwłaszcza gdy pojawiają się większe kwoty lub systematyczne przelewy od innych osób. Systemy monitorujące przepływ pieniędzy coraz częściej identyfikują takie nietypowe operacje. Kontrola może być uruchomiona m.in. przy składaniu wniosku o pożyczkę, zakupie nieruchomości lub w wyniku doniesienia.
W sytuacji przelewu od znajomego bez opisu i umowy, urząd może uznać go za niezgłoszony dar. W takim przypadku konieczne będzie nie tylko opłacenie zaległego podatku, ale także odsetek oraz ewentualnej kary pieniężnej. Im większa suma, tym większa szansa, że urząd się tym zainteresuje.
Z tego powodu zawsze warto zapewnić czytelne opisy przelewów, np. „pożyczka na 3 miesiące”, „darowizna – SD-Z2 złożone” lub „zwrot kosztów wspólnego wyjazdu”. Taki opis to pierwszy krok do udowodnienia celu transakcji, jeśli urząd skarbowy zapuka do drzwi.
Zobacz również ten artykuł: „Na okup”, „za bombowy wieczór” – żarty w tytułach przelewów to poważne kłopoty

Zasady rozliczania darowizn i pożyczek
Kiedy otrzymujesz środki od bliskiego, członka rodziny lub współpracownika, upewnij się, co dokładnie oznacza ta transakcja. W przypadku darowizn – zgłoś to, jeśli przekracza ustalony limit. Przy pożyczkach – przygotuj prostą umowę, nawet jeśli nie ma odsetek. A jeśli to wynagrodzenie za jakąś przysługę lub usługę, przemyśl, czy nie kwalifikuje się to jako prowadzenie działalności gospodarczej.
Pamiętaj, że brak dokumentacji to nie tylko zagrożenie podatkowe, ale też prawne. Jeśli pożyczka nie zostanie zwrócona, trudno będzie dochodzić swoich praw bez umowy. W przypadku darowizny, niezgłoszenie jej do urzędu skarbowego może skutkować wysokimi kosztami po pewnym czasie.