Remont łazienki w wielkiej płycie to pole minowe. Zaskoczyć może dosłownie wszystko
Remont w mieszkaniu z wielkiej płyty rzadko przebiega zgodnie z planem. Choć metraż bywa niewielki, a układ „typowy”, za każdą ścianą mogą kryć się niespodzianki, które potrafią zatrzymać prace na dłużej. Najwięcej emocji zwykle budzi łazienka — zwłaszcza gdy w grę wchodzi leciwa instalacja i rozwiązania sprzed lat. Jak sprytnie odświeżyć łazienkę w bloku z prefabrykatów i nie wpaść w kosztowne pułapki? Co zrobić, gdy rury są ukryte w ścianach i nie chcą współpracować?
- Remont w wielkiej płycie: typowe pułapki
- Remont łazienki w wielkiej płycie: pułapki
- Jak wymienić rury w wielkiej płycie
- Remont łazienki: kiedy wezwać fachowca
Remont w wielkiej płycie: typowe pułapki
Bloki z wielkiej płyty, wznoszone w Polsce od lat 60. do 80. XX wieku, potrafią mocno zaskoczyć w trakcie remontu. Warto więc wcześniej wiedzieć, gdzie najczęściej kryją się ich słabsze punkty.
Prefabrykacja nie oznacza jednej, identycznej technologii — choć wszystkie te budynki powstawały z łączonych ze sobą prefabrykowanych elementów betonowych. Dużą popularność zyskał m.in. system szczeciński, w którym zużywano wyjątkowo dużo betonu. Dzięki temu uchodzi on za jeden z trwalszych wariantów prefabrykacji, ale i tu nie brakuje problemów. Najczęstsze trudności, z jakimi mierzą się właściciele mieszkań oraz ekipy remontowe, to:
- nierówne i mało precyzyjne łączenia elementów
- kłopotliwe wyburzanie ścian działowych (część z nich bywa w praktyce nośna)
- twardy, „kapryśny” beton, który trudno wiercić i kuć
- stara albo uszkodzona instalacja elektryczna
- zużyte żeliwne rury
- ryzyko uszkodzenia lub zapchania rur gruzem i odłamkami
- realna możliwość zalania sąsiadów podczas prac
- brak jednego, wspólnego standardu wymiarów dla wszystkich takich budynków
- różnice poziomów — podłoga w łazience może być wyżej lub niżej niż w pozostałych pomieszczeniach.
Gdy mieszkanie nie było odnawiane przez wiele lat, dochodzi jeszcze temat starych mebli, płytek oraz murowanych zabudów. W blokach z prefabrykatów właściciele często wykańczali lokale samodzielnie i na własną rękę „unowocześniali” łazienki — niestety nie zawsze w sposób, który ułatwia późniejszy remont.
Remont łazienki w wielkiej płycie: pułapki
Część działań przy planowaniu remontu wygląda tak samo niezależnie od typu budynku: trzeba ustalić zakres robót, przygotować projekt i policzyć koszty. W blokach z wielkiej płyty dochodzą jednak kwestie, które warto sprawdzić zanim zamówisz ekipę. Przykład? W jednych budynkach rury w pionach wspólnych były już wymieniane, a w innych wciąż są oryginalne. Ich wiek i stan techniczny podpowiadają, jak ostrożnie prowadzić prace. Jeśli łazienka nie była modernizowana od czasu oddania bloku, wymiana podejść, odpływów i zaworów zwykle staje się koniecznością. Często oznacza to kucie murowanej zabudowy, a czasem nawet fragmentów posadzki. Do tego dochodzi łączenie starej instalacji z nową — na przykład z rurami z tworzywa sztucznego.
Kucie to także ryzyko naruszenia instalacji elektrycznej, dlatego przed startem remontu warto ją dokładnie skontrolować i zlokalizować przebieg przewodów. Dobrze mieć świadomość, że ewentualna wymiana okablowania w mieszkaniu to nierzadko wydatek rzędu 4000–5000 zł lub więcej. Warto też pamiętać o detalach typowych dla danego standardu budynku: przy określonych wymiarach otworów i popularnych modelach stolarki dopasowanie drzwi do łazienki potrafi być trudniejsze, niż się wydaje.
Zanim zaczniesz prace, rozstrzygnij również, ile przestrzeni możesz realnie „oddać” na zabudowy. Ukrycie armatury i odpływów za płytami g-k to rozwiązanie szybkie i wygodne, ale kosztuje kilka centymetrów z każdej strony — co w małej łazience może mieć większe znaczenie, niż wynika to z samego pomiaru.
Jak wymienić rury w wielkiej płycie
W blokach z wielkiej płyty instalacje często biegną w zabudowie — za betonem, płytą g-k albo cienką ścianką z cegły. Murowane ścianki w łazienkach w tego typu budynkach nie powinny pełnić roli konstrukcyjnej, a dodatkowo nie powinno się w nich prowadzić przewodów elektrycznych. Zwykle można je więc bezpiecznie rozebrać, by wygodnie dostać się do rur i pozostałych elementów instalacji. Podczas kucia i demontażu trzeba jednak działać ostrożnie, żeby nie uszkodzić przewodów rurowych. Równie ważne jest systematyczne wynoszenie gruzu i pilnowanie, aby odłamki nie wpadły do odpływu i nie zapchały kanalizacji.
Najtańszym i jednocześnie najpewniejszym sposobem na wymianę starych rur jest po prostu montaż nowych odcinków w miejsce zużytych. W instalacji kanalizacyjnej w blokach w zupełności sprawdzą się rury z PVC oraz PP (polipropylenu).
Remont łazienki: kiedy wezwać fachowca
Wykonanie nieskomplikowanego remontu łazienki na własną rękę jest jak najbardziej realne. Warto jednak rozważyć wsparcie fachowców — szczególnie przy pracach związanych z instalacją wodną, a przede wszystkim przy modernizacji lub wymianie elektryki.
Takie rozwiązanie jest szczególnie rozsądne, gdy właściciel nie ma doświadczenia w podobnych pracach. Jednorazowy koszt zatrudnienia specjalistów często zwraca się wtedy, gdy całość zostanie zrobiona solidnie i zgodnie ze sztuką. Źle wykonany remont, zalanie sąsiadów, konieczność ponownego kucia ścian czy wymiany źle dobranych elementów — to scenariusze, które potrafią wygenerować znacznie większe wydatki. Co więcej, doświadczony wykonawca szybciej oceni sytuację i podejmie trafną decyzję, gdy pojawi się coś nietypowego.