Całoroczny ogród zimowy czy zabudowa tarasu? 7 różnic, które naprawdę mają znaczenie
Duże przeszklenia, aluminiowa konstrukcja i szklany dach mogą wyglądać bardzo podobnie, ale nie każda zabudowa tarasu jest całorocznym ogrodem zimowym. Różnice dotyczą nie tylko ceny, lecz przede wszystkim izolacyjności, rodzaju szkła i profili, sposobu wykonania dachu, połączenia konstrukcji z budynkiem oraz możliwości utrzymania komfortowej temperatury zimą i latem. Na co warto zwrócić uwagę przed podjęciem decyzji?
Podobny wygląd nie oznacza takich samych właściwości
Na zdjęciu lekka zabudowa tarasu i całoroczny ogród zimowy mogą wyglądać niemal identycznie. W obu przypadkach mamy aluminium, dużą powierzchnię szkła i konstrukcję dobudowaną do domu.
Różnica zaczyna być widoczna dopiero podczas użytkowania.
Zabudowa sezonowa ma przede wszystkim chronić taras przed deszczem, wiatrem i zabrudzeniami oraz wydłużyć okres, w którym można z niego korzystać. Całoroczny ogród zimowy projektuje się natomiast jako dodatkową przestrzeń użytkową domu – salon, jadalnię, gabinet, strefę wypoczynku czy miejsce do spotkań.
Jeżeli oczekujemy, że również podczas zimowych mrozów w pomieszczeniu będzie panowała temperatura zbliżona do tej w domu, cała konstrukcja musi zostać zaprojektowana właśnie z takim założeniem.
1. Profil aluminiowy – nie każde aluminium jest „ciepłe”
Aluminium jest materiałem bardzo trwałym, sztywnym i pozwala wykonywać konstrukcje o dużych gabarytach przy zachowaniu stosunkowo smukłych profili. Jednocześnie sam metal bardzo dobrze przewodzi ciepło.
Dlatego w konstrukcjach przeznaczonych do całorocznego użytkowania stosuje się systemy z przekładkami termicznymi, które ograniczają przepływ energii pomiędzy wnętrzem a otoczeniem.
W lekkiej zabudowie sezonowej takie rozwiązania nie zawsze są potrzebne. Jeżeli jednak ogród zimowy ma być ogrzewany i użytkowany również przy ujemnych temperaturach, parametry profili stają się jednym z podstawowych elementów całego projektu.
2. Pojedyncze szkło a pakiety zespolone
Kolejna istotna różnica dotyczy szkła.
W prostych zabudowach tarasowych stosowane bywa pojedyncze szkło. Zapewnia ono ochronę przed opadami i wiatrem, ale jego właściwości termiczne znacząco różnią się od pakietów zespolonych stosowanych we współczesnej stolarce.
W całorocznych ogrodach zimowych wykorzystuje się najczęściej odpowiednio dobrane pakiety dwu- lub trzyszybowe. Istotna jest nie tylko liczba tafli, ale również rodzaj szkła, zastosowane powłoki, ramki dystansowe oraz parametry całego pakietu.
Inne wymagania dotyczą przy tym pionowych ścian, a inne przeszkleń znajdujących się nad głową użytkowników.
Więcej przykładów rozwiązań stosowanych w całorocznych ogrodach zimowych można zobaczyć na stronie producenta Alpina.
3. Dach jest jednym z najtrudniejszych elementów konstrukcji
W przypadku ogrodu zimowego nie wystarczy przenieść rozwiązania stosowanego w pionowej fasadzie na dach.
Przeszklony dach musi przenosić obciążenia, odprowadzać wodę opadową i jednocześnie zachowywać odpowiednie właściwości użytkowe. Znaczenie mają jego spadek, rozmieszczenie elementów konstrukcyjnych, rodzaj szkła oraz sposób wykonania odwodnienia.
W nowoczesnych realizacjach rynny i rury spustowe mogą zostać częściowo lub całkowicie ukryte w konstrukcji, dzięki czemu techniczne elementy nie zaburzają architektury ogrodu zimowego.
Nie każda sytuacja pozwala również zastosować klasyczny dach szklany. Przy niewielkiej dostępnej wysokości lub skomplikowanej bryle budynku projekt może wymagać rozwiązania indywidualnego.
4. Najsłabszym miejscem może być połączenie z istniejącym domem
Nawet bardzo dobre profile i szkło nie zagwarantują odpowiednich parametrów, jeżeli niewłaściwie zostanie wykonane połączenie nowej konstrukcji z budynkiem.
Znaczenie mają miejsca styku z elewacją, fundamentem, tarasem oraz istniejącymi warstwami izolacji.
To właśnie dlatego ogród zimowy najlepiej uwzględnić już podczas projektowania domu. Nie oznacza to jednak, że nie można dobudować go później. W takim przypadku przed przygotowaniem konstrukcji warto dokładnie przeanalizować istniejącą bryłę, wysokości, warstwy tarasu i możliwości wykonania prawidłowych obróbek.
5. Zimą zatrzymujemy ciepło, latem musimy ograniczyć jego nadmiar
Przy projektowaniu całorocznego ogrodu zimowego dużo uwagi poświęca się izolacyjności. Tymczasem w praktyce równie ważnym zagadnieniem może być przegrzewanie pomieszczenia podczas słonecznych dni.
Kilka lub kilkanaście metrów kwadratowych przeszkleń potrafi dostarczyć do wnętrza znaczną ilość energii słonecznej.
Dlatego warto od początku przewidzieć rozwiązania przeciwsłoneczne. W zależności od projektu mogą to być żaluzje fasadowe, screeny, rolety dachowe lub odpowiednio dobrane szkło.
Szczególnie skuteczne są osłony zewnętrzne, ponieważ ograniczają dopływ energii jeszcze przed nagrzaniem powierzchni znajdujących się wewnątrz pomieszczenia.
6. Wentylacja i duże elementy otwierane zmieniają sposób korzystania z przestrzeni
Zimą chcemy zatrzymać ciepło, natomiast latem często zależy nam na możliwości niemal całkowitego otwarcia pomieszczenia na ogród.
Właśnie dlatego w ogrodach zimowych często wykorzystuje się wielkogabarytowe drzwi przesuwne. Po ich otwarciu granica pomiędzy salonem, ogrodem zimowym i tarasem może praktycznie zniknąć.
Projektując taką przestrzeń, warto jednocześnie uwzględnić sposób jej wentylacji. W zależności od konstrukcji mogą pomóc otwierane elementy fasady, okna dachowe albo instalacja wentylacji mechanicznej.
Jeżeli ogród zimowy jest pełnoprawną częścią domu, trzeba również przemyśleć sposób jego ogrzewania i ewentualnej klimatyzacji.
7. Detale, których często nie widać w pierwszej wycenie
Porównując oferty, łatwo skoncentrować się na wymiarach konstrukcji, kolorze profili i cenie za metr kwadratowy. Tymczasem właśnie detale często decydują o późniejszym komforcie użytkowania.
Znaczenie może mieć sposób odwodnienia, wykonanie progów drzwiowych, rozwiązanie narożników, liczba podziałów konstrukcji czy możliwość późniejszego zamontowania osłon przeciwsłonecznych.
W nowoczesnych konstrukcjach możliwe są między innymi narożniki szkło–szkło, drzwi narożne bez stałego słupka, ukryte odwodnienie czy rozwiązania pozwalające ograniczyć widoczność progów.
Nie zawsze każde z nich będzie potrzebne. Ich dobór powinien wynikać z architektury konkretnego budynku oraz oczekiwanego sposobu użytkowania przestrzeni.
Całoroczny ogród zimowy warto projektować jak część domu
Najważniejsza różnica pomiędzy sezonową zabudową tarasu a całorocznym ogrodem zimowym nie sprowadza się do jednego rodzaju profilu czy konkretnego pakietu szybowego.
Komfort powstaje dopiero wtedy, gdy wszystkie elementy współpracują ze sobą: konstrukcja, szkło, dach, izolacja połączeń, odwodnienie, wentylacja, ogrzewanie oraz ochrona przed słońcem.
Dlatego przed rozpoczęciem inwestycji warto odpowiedzieć sobie na jedno podstawowe pytanie: czy chcemy jedynie osłonić taras i wydłużyć sezon jego użytkowania, czy stworzyć pełnoprawne pomieszczenie domu?
Od tej odpowiedzi powinien rozpocząć się cały projekt.
