Kompozyt, drewno egzotyczne czy thermo: z czego zbudować taras

Wybór deski tarasowej zwykle zaczyna się od ceny za metr kwadratowy, a kończy na pytaniu, ile pracy taras będzie wymagał za pięć lat. Te dwie liczby rzadko idą w parze. Najtańsza deska w zakupie potrafi okazać się najdroższa w utrzymaniu, a materiał, który na starcie wydaje się przesadą, po kilku sezonach wychodzi na plus.
Na rynku są dziś trzy główne grupy materiałów: deski kompozytowe WPC, drewno egzotyczne i drewno modyfikowane termicznie. Każda ma swoje mocne strony i swoje ograniczenia.
Deska kompozytowa WPC
Kompozyt to połączenie mączki lub włókien drzewnych z tworzywem sztucznym, najczęściej polietylenem albo PVC. Deska nie wymaga olejowania, nie pęka i nie wypuszcza drzazg, dlatego chętnie wybierają ją rodziny z dziećmi i właściciele basenów. Do utrzymania wystarczy mycie wodą z łagodnym detergentem raz lub dwa razy w roku.
Trzeba jednak pamiętać o dwóch cechach. Kompozyt pracuje pod wpływem temperatury, więc wymaga szczelin dylatacyjnych na końcach i między deskami. Ciemne kolory w pełnym słońcu nagrzewają się wyraźnie mocniej niż jasne, co ma znaczenie na tarasie od strony południowej. Warto też zwrócić uwagę na deski współwytłaczane z dodatkową warstwą ochronną: lepiej znoszą plamy i promieniowanie UV.
Drewno egzotyczne
Bangkirai, ipe, teak, iroko czy massaranduba to gatunki bardzo gęste i naturalnie odporne na grzyby oraz wilgoć. Taras z takiego drewna wygląda szlachetnie, jest przyjemny pod stopą i przy prawidłowym montażu służy kilkanaście lat.
Ceną za naturalny wygląd jest pielęgnacja. Nieolejowane drewno egzotyczne z czasem szarzeje i pokrywa się srebrzystą patyną. Nie wpływa to na trwałość, ale jeśli zależy nam na ciepłym kolorze, olejowanie trzeba powtarzać co sezon. Do montażu stosuje się wkręty ze stali nierdzewnej, bo zwykła stal reaguje z garbnikami zawartymi w drewnie i zostawia ciemne zacieki.
Thermo drewno
Drewno termiczne to najczęściej sosna lub jesion poddane obróbce w temperaturze około 190-215 °C bez dostępu tlenu. Proces zmienia strukturę drewna: wchłania ono mniej wody, słabiej pęcznieje i kurczy się, a odporność na gnicie rośnie bez użycia chemicznych impregnatów. Thermo sosna i thermo jesion dają efekt zbliżony do egzotyku przy materiale z europejskich lasów.
Obróbka termiczna sprawia jednak, że drewno staje się bardziej kruche, dlatego otwory pod wkręty trzeba nawiercać. Podobnie jak egzotyk, thermo drewno bez oleju z filtrem UV szarzeje w ciągu jednego lub dwóch sezonów.
Na co patrzeć poza samą deską
Nawet najlepsza deska nie obroni się na źle przygotowanym podłożu. Konstrukcja potrzebuje spadku około 1-2% od ściany budynku, wentylacji pod deskami i legarów rozstawionych zgodnie z zaleceniem producenta, przy kompozycie zwykle co 30-40 cm. Na nierównym gruncie lub starej płycie dobrze sprawdzają się regulowane wsporniki, które pozwalają wypoziomować taras bez wylewania dodatkowego betonu.
Przy porównywaniu ofert wygodnie jest zestawić wszystkie trzy grupy materiałów u jednego sprzedawcy, razem z legarami i systemem mocowania. Taki asortyment ma na przykład warszawski Woodmart, gdzie obok desek WPC są deski z drewna egzotycznego i z thermo drewna.
Krótko: co wybrać
- Kompozyt, gdy liczy się minimum pracy, bezpieczeństwo bosych stóp i powtarzalny kolor.
- Drewno egzotyczne, gdy najważniejszy jest naturalny wygląd, a olejowanie raz w roku nie jest problemem.
- Thermo drewno, gdy szukamy naturalnego drewna w niższej cenie niż egzotyk i akceptujemy szarą patynę albo regularne olejowanie.
Przed zakupem dobrze jest obejrzeć próbki w świetle dziennym i położyć je na kilka godzin w słońcu. Kolor z katalogu i kolor deski na tarasie po południu to często dwie różne rzeczy.