Berberys czerwony, czyli odmiany berberysów o czerwonym ulistnieniu

Berberys Thunberga – idealny krzew na żywopłoty

Ten dalekowschodni gatunek różni się od naszej kwaśnicy pospolitej w zasadzie tym, że ma mniejsze, bardziej okrągłe liście z całymi brzegami, podczas gdy nasz rodzimy ma liście większe i ząbkowane. Bardzo często jest sadzony w ogrodzie w formie żywopłotu. Do tej funkcji nawiązują nawet nazwy berberysu Thunberga u naszych sąsiadów za miedzą i za morzem: Hæk-Berberis (duński), Häckberberis (szwedzki) albo Hecken-Berberitze (niemiecki).

Berberys czerwonolistny jak i zielonolistny Thunberga jest przez ogrodników ceniony za gęstą okrywę liści i wzrost do dwóch metrów i wyżej. Mocne rośliny z dalekiej Azji zamieniają się w ciągu kilku lat w szczelną zasłonę. W dekoracyjny sposób odgradzają skutecznie poszczególne części ogrodu od siebie albo otoczenie domu od sąsiadów. Jesienią berberys Thunberga przebarwia liście na kolor pomarańczowy do szkarłatnego, pokazując się z najpiękniejszej strony.  

Charakterystyczne dla wszystkich berberysów są pędy uzbrojone w długie kolce. Dzięki nim krzewy ozdobne stanowią przeszkodę nie do przebycia dla kotów i psów. Sadzenie berberysów jest skuteczną metodą, aby uchronić rabaty i trawniki przed zanieczyszczeniami i szkodami.

Berberys czerwony – dekoracyjne kultywary berberysu Thunberga

Obok gatunku opisanego jako berberys Thunberga istnieją w uprawie liczne odmiany hodowlane. Oto kilka przykładów kultywarów o liściach pięknie zabarwionych na różne odcieni czerwieni:

Berberis thunbergii 'Atropurpurea'

Berberys czerwony o liściach w pięknym ciemnoczerwonym kolorze, który przemienia się jesienią w jaskrawy karmin. Żółte kwiaty rozwijają się od maja do czerwca. Ozdobne czerwone owoce zdobią tę odmianę berberysu od września. Krzewy ozdobne odmiany ‘Atropurpurea’ osiągają wysokość do 2 m i szerokość ok. 1,2 m. Dobrze znoszą niskie temperatury.

Berberis thunbergii 'Crimson Pygmy'

Niski krzew o wysokości do 60 cm i szerokości do 100 cm. Kolczasty z purpurowobrązowymi liśćmi. Jest odporny na mróz, dobrze znosi przycinanie. Odpowiedni do ogrodów skalnych i na rabaty.

Berberis thunbergii 'Bagatelle'

Kolczasty, płaskokulisty, niski krzew dorastający do 40 cm wysokości. Brązowoczerwone liście przybierają jesienią kolor szkarłatu. Żółte kwiaty rozwijają się w maju. Niewielka wysokość odmiany daje możliwość zastosowania berberysu nawet w małym ogrodzie na rabaty i do ogrodu skalnego.

Berberis thunbergii 'Coronita'

Odmiana o oryginalnych ciemnoczerwonych liściach z zielonkawożółtą obwódką. Dorasta do 1,5 m wysokości jako ciernisty, rozłożysty krzew. Nadaje się do kompozycji barwnych w ogrodzie, a także na żywopłoty.

To przyda ci się w ogrodzie!

Berberis thunbergii 'Dart`s Red Lady'

Bardzo dekoracyjny berberys o ciemnopurpurowych liściach. Ma rozłożysty pokrój i osiąga wysokość do 80 cm. Czerwone owoce pozostają na gałęziach po opadnięciu liści i stanowią zarówno ozdobę, jak i magazyn pożywienia dla ptaków.

Berberis thunbergii 'Red Chief'

Wysoki, ciernisty krzew osiągający 4 m wysokości. Purpurowobrązowe liście stają się jesienią jaskrawoczerwone.  Różowe jagody pozostają na krzewie na zimę. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także ten artykuł o uprawie berberysu kolumnowego.

Berberys czerwony – nie tylko Thunberga

Berberis × ottawensis 'Superba'

Berberys czerwonolistny będący kultywarem hybrydy berberysu Thunbrga i berberysu pospolitego. Liście mają efektowne zabarwienie na kolor ciemnoczerwony z połyskiem niebieskawym. Kwitnie w maju, żółte kwiaty rozwijają się na długich szypułkach. Jasnoczerwone jagody utrzymują się długo na krzewie.

Berberis × media 'Red Jewel'

Odmiana mieszańca z berberysem Thunberga o pięknych, purpurowoczerwonych liściach. Niewielkie jagody mają kolor prawie czarny. W ogrodzie nadaje się do barwnych kompozycji.

Berberis × interposita 'Wallich's Purple'

Młode przyrosty są purpurowe, z czasem stają się zielone. Krzew jest zimozielony, dorasta do 2 m wysokości. Jesienią dojrzewają granatowe owoce.

Sadzenie berberysów, uprawa i pielęgnacja

Optymalne stanowisko i odpowiednie podłoże

Berberys czerwony będący najczęściej hodowlaną odmianą berberysu Thunberga albo odmianą jego mieszańców, stosunkowo krótko zdobi europejskie ogrody. Z dalekich Chin i Japonii znalazł do nas drogę dopiero w XVIII wieku, a dekoracyjne odmiany o barwnych liściach powstały oczywiście znacznie później. Wyposażone w charakterystyczne ostre ciernie pędy berberysów stanowią trudną do przebycia przeszkodę dla psów i innych zwierząt.

Berberysy czerwone potrzebują miejsca słonecznego, chociaż tolerują też półcień. Przy niedostatku światła cierpi przebarwienie liści oraz obfitość kwitnienia. Nawet jeśli berberys Thunberga znosi przejściowe okresy suszy, to ziemia dla tego krzewu z płaskim systemem korzeniowym powinna być świeża, próchniczna i przepuszczalna. Odpowiednia żyzność podłoża gwarantuje (obok warunków świetlnych) efektowne przebarwianie liści jesienią. Uprawa i pielęgnacja berberysów jest uważana za łatwą, niemniej jednak warto podłoże przed sadzeniem odpowiednio przygotować.

Berberys w ogrodzie, a także berberys czerwony, berberys thunberga, uprawa, pielęgnacja

Wartość pH powinna wahać się od 5,5 do 7,2. Wysoka zawartość wapnia oraz niedobór tlenu mogą mieć negatywny wypływ na wzrost berberysów. W przypadku zbyt zbitej gleby pomóc może regularne ściółkowanie, co jednak ze względu na długie i ostre kolce rośliny stwarza pewne problemy. Dobrym rozwiązaniem jest utworzenie warstwy drenażowej.

Ponieważ berberys znosi wprawdzie klimat miejski, ale nie toleruje zasolenia gleby, dobrze jest zachować co najmniej dwumetrową odległość od drogi. Podczas zimowego oczyszczania dróg żywopłot z berberysów nie ulegnie wówczas uszkodzeniu.

Pielęgnowanie berberysu Thunberga

Od chłodu i przeciągów zielono- i czerwonolistny berberys Thunberga nie musi być chroniony. Po kilku latach po posadzeniu ta mocna roślina poradzi sobie sama z wiatrem i chłodem. Wybór stanowiska nie powinien być jednak zupełnie dowolny; krzew mocno się rozrasta i trudno przesadzić go na nowe miejsce.

Ten pochodzący z Azji krzew bardzo dobrze znosi przycinanie. O ile większość zimozielonych gatunków z trudem albo wcale nie odnawia pędów ściętych na starym drewnie, berberys Thunberga jest ich całkowitym przeciwieństwem. O tym jak mocny będzie zabieg, decyduje tylko jego cel. Pamiętać należy jedynie o zachowaniu ostrożności w postępowaniu z ostrymi kolcami krzewu.

Berberys Thunberga jako doskonała alternatywa dla bukszpanu

Nie tylko moda ma to do siebie, że pewne trendy uznawane długo za staroświeckie, wracają po pewnym czasie do łask. Żywopłoty z berberysu, popularne w latach 50. i 60. stają się na nowo ulubionym elementem urządzenia ogrodu. I nie bez powodu: kolczaste krzewy zatrzymają każdego intruza, a na dodatek są bardzo mocne i mało wymagające.

Berberysy nie są tak podatne na choroby i szkodniki, jak równie popularne bukszpany. Wykazują przy tym podobne zalety, są łatwe w pielęgnacji, mają gęsty, krzaczasty wzrost i nie muszą być często formowane. Berberys Thunberga doczekał się tylu odmian o różnobarwnym ulistnieniu, że bez problemu można z nich komponować dowolne układy kolorystyczne na tle zimozielonego bukszpanu.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 97,5% czytelników artykuł okazał się być pomocny