Bruk klinkierowy: jak go ułożyć?

Bruk klinkierowy to materiał o bardzo uniwersalnym charakterze. Sprawdzi się na podjeździe, chodniku, tarasie, schodach czy ścieżkach w ogrodzie i obejściu gospodarstw, a także magazynów czy biur. Szerokie zastosowanie to tylko jedna z licznych zalet bruku klinkierowego. Do innych należy trwałość tego materiału oraz łatwość jego czyszczenia. Ponadto bruk klinkierowy można w dość prosty sposób ułożyć samodzielnie. Jak tego dokonać? O czym pamiętać przy układaniu bruku klinkierowego?

Bruk klinkierowy

Bruk klinkierowy, czyli…

Czym jest bruk klinkierowy? To potoczna nazwa tego, co w normach formalnych Unii Europejskiej nazwa się ceramiczną cegłą drogową. Bruk wykonany jest z ceramiką poddanej obróbce termicznej. Kształt kostki brukowej klinkierowej jest podobny do cegły: to prostopadłościan, kory standardowo ma wymiary 200 mm na 100 w powierzchni kładzenia, a grubość może wynosić 45, 52 lub 71 mm. Większe kostki mające wymiary 220x100 mm w powierzchni kładzenia oraz grubość 80 mm, używane są do renowacji zabytkowych miejskich obiektów jako tzw. bruk staromiejski.

Układanie bruku klinkierowego krok po kroku

Bruk klinkierowy ma nie tylko zastosowanie do powierzchni poziomych, ale też pionowych – jako materiał do wykonania murków, krawężników, kominków etc. Jednak zwyczajowo stosowany jest jako popularny materiał na podłoża i układania go do takich właśnie zastosowań dotyczy ten poradnik.

Wymagane narzędzia i materiały

Oczywiście podstawowym materiałem jest bruk klinkierowy. Wybierz zaufaną firmę, sprawdź oferty na: https://www.semmelrock.pl/kategorie-produktowe/bruk-klinkierowy-penter/. Gdy już zamówisz odpowiednią ilość bruku klinkierowego, pora na podsypkę oraz spoiny. Niezbędne będą też narzędzia takie jak:

  • Listwa brukarska
  • Prowadnice do listwy
  • Młot brukarski
  • Maszyna do cięcia na morko
  • Wibrator powierzchniowy
  • Poziomica
  • Taśma miernicza.

Przygotowanie do prac

Na początek należy przygotować powierzchnię pod położenie bruku, a zatem przede wszystkim odwodnić ją. Później konieczne jest wyznaczenie krawędzi, aby określić przestrzeń do wyłożenia brukiem. Jeśli trafią się spadki terenu na oznaczonej powierzchni, to warto je jakoś oznaczyć – np. tyczkami. Przyda się to w kolejnym punkcie przygotowania gruntu, czyli wyrównania go. Grunt musi być odsłonięty i wyrównany do poziomu, na którym chce się położyć nawierzchnię. Zanim przystąpi się do prac właściwych, trzeba jeszcze teren uziarnić. Co to oznacza? Uziarnienie to po prostu nałożenie warstwy z piasku i żwiru o danej wielkości. Stosowane mieszanki mają uziarnienie 0/16, 0/32 czy 0/45 mm.

Obramowanie krawędzi

To istotny punkt, bo mocne obramowanie krawędzi zapewni dobra nośność bruku. Jest to zwłaszcza istotne przy nierównych nawierzchniach albo podłożach sąsiadujących z nieutwardzonymi. Jeśli obok gruntu, na którym ma się znaleźć bruk klinkierowy, znajdują się nieutwardzone nawierzchnie, to obramowanie krawędzi trzeba wspomóc wspornikami z betonu. Jak oszacować położenie obramowania krawędzi? Trzeba wziąć pod uwagę wielkość bruku oraz rozmiar fug wynoszący minimalnie 3 mm. Obramowane krawędzie należy fugować na wąską spoinę albo normalną spoinę, jeśli kładzie się na podłoże betonowe.

Położenie warstwy nośnej

Uziarnienie gruntu nie było ostatnim krokiem w przygotowaniu warstwy pod bruk. Warstwa nośna powinna obejmować jeszcze materiał o różnej grubości ziaren. Kładzie się ją dopiero po wykonaniu obramowania krawędzi. Grubość ziarna z warstwy nośnej musi być różnorodna, przy czym jedynie 5% jej objętości powinny stanowić bardzo drobne ziarenka mające mniej niż 0,063 mm grubości jak mączka, glina etc. Na warstwę nośną nakłada się podsypkę z kruszywa o uziarnienie 0/4, 0/5 lub 0/8 mm. Do tego nada się mieszanka drobnego grysu z twardego kamienia i mączki. Rozprowadzenia materiału na warstwę nośną dokonuje się uwzględniając wskaźnik zagęszczenia. Grubość musi być równomierna.

Wyrównanie warstwy nośnej

Za pomocą prowadnicy listwy brukarskiej wyrównuje się poziom podsypki. Prowadnice układa się na jednej wysokości, biorąc pod uwagę spadek powierzchni. Ściąganie i wyrównywanie podsypki to kolejny krok, już ostatni przed ułożeniem bruku. Problem z wyrównanie podsypki może się zdarzyć przy wąskich ścieżkach, gdzie nie da się zastosować prowadnic. W takich sytuacjach, trzeba wyznaczyć górną płaszczyznę warstwy nośnej kierując się obramowaniem krawędzi.

Układanie bruku klinkierowego

Wreszcie pora na gwóźdź programu, czyli ułożenie bruku klinkierowego. Jeśli wszystkie poprzednie etapy były prawidłowo wykonane, to ułożenie bruku zakończy się sukcesem. Przy samych kładzeniu kostki też jest jednak wymagana precyzja i praca etapami. Przyda się znów sznurek, którym trzeba zaznaczy grancie kolejnych fragmentów nawierzchni do ułożenia. Wiązanie musi mieć symetryczny układ spoin. Dzięki sznurkowi uda się wyznaczyć miejsca wiązania oraz zachować zbieganie spoin w jednej linii na całej powierzchni. Bardzo ważne jest, aby podczas układania bruku klinkierowego sprawdzać z dużą częstotliwością, czy nowe fragmenty położnej powierzchni zbiegają się w linii poprzecznej. Niektóre metody układania, czyli wiązania, takie jak np. jodełka wymagają stosowania połówek cegieł, które uzupełnia powierzchnię przy obramowaniach krawędzi. Cięcie takich połówek, jak również ewentualne ukośne przycinane kostek celem uzupełniania styków z budynkami, wykonuje się maszyną do cięcia na mokro. Zanim się to zrobi, koniecznie trzeba zmierzyć każdą cegłę oddzielnie, bo kostki mogą się minimalnie różnić rozmiarem. Kierunek układania nowych cegieł jest zawsze w kierunku od już ułożonych fragmentów.

Układanie spoin

Od razu po ułożeniu bruku trzeba nałożyć materiał spoinowy i rozprowadzić w szczelinach między kostkami. Najlepiej robić to na bieżąco, zwłaszcza przy dużych powierzchniach układania, nie zaś na koniec układania całości bruku. W trakcie prac wyrównuje się ustawienie spoin, bo ważne jest by szczeliny miały zbieg w tym samym miejscu. Materiał do fugowania jest nanoszony na bruk klinkierowy na samym końcu prac, kiedy już kostki są wyrównane. Wybór materiału do fugowania zależny jest od wybranego tworzywa na podsypkę.

Prace wykończeniowe

Pora na chwilę odpoczynku – i to jeszcze przed pracami wykończeniowymi. Gdy całość nawierzchni jest już ułożona, trzeba dać jej chwilę, aby osiadła. Dopiero po pewnym czasie można przystąpić do prac wykończeniowych obejmujących użycie wibratora powierzchniowego. Maszynę ustawia się na średnią częstotliwość, bo zbyt wysoka uszkodzi symetrię fug. To już ostatni etap prac. Nie można jednak od razu zacząć użytkować nawierzchni, bo grozi to jej zniszczeniu. Kilka dni należy odczekać. W tym czasie warto nanosić materiał do spoinowania i ponownie wmiatać go w szczeliny, co pozwoli na wypełnienie fug całkowicie oraz połączenie ich. To istotne, aby powierzchnia była stabilna.

Dla niewprawnej ręki lub osób, które nigdy nie miały do czynienia z ciężkim sprzętem ogrodniczym, położenie bruku klinkierowego może być zbyt trudnym zadaniem. Warto zgłosić się o pomoc do ekspertów. Małe fragmenty nawierzchni w ogrodzie mogą jednak być ułożone samodzielnie, jeśli tylko ma się smykałkę do prac ogrodowych, to warto spróbować. Satysfakcja z położenia samodzielnie bruku gwarantowana.

artykuł sponsorowany

Ocena: 0,0/5 (głosów 0)
, aktualizacja 19 kwietnia 2019
Zobacz więcej artykułów na temat:
wp układanie kostki brukowej kostka brukowa
Komentarze
Dodaj komentarz
Podpis:
captcha


Wyszukaj na stronie:

Ta strona korzysta z plików cookies.

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies w celu zbierania danych analitycznych (analizowania ruchu na stronie) oraz profilowania reklam przez naszych partnerów. Szczegóły znajdziesz w naszej polityce prywatności. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, zablokuj pliki cookies w przeglądarce.

Zamknij