Co to jest powierzchnia użytkowa, powierzchnia zabudowy, całkowita czy netto?

Wiele osób zadaje sobie pytanie, czym właściwie jest powierzchnia użytkowa, powierzchnia zabudowy, powierzchnia całkowita czy powierzchnia netto budynku. Tymczasem są to kluczowe pojęcia, które znajdują zastosowanie w wielu dokumentach budowlanych. Poniżej przedstawimy uproszczone definicje najważniejszych pojęć i podpowiemy, jak liczyć powierzchnię użytkową dla parteru i poddasza.

Jeśli planujesz budowę domu i potrzebujesz projektu z określeniem powierzchni zabudowy i powierzchni całkowitej wszystkich kondygnacji, skorzystaj z usługi Szukaj Wykonawcy, dostępnej na stronie Kalkulatory Budowlane. Dzięki niej otrzymasz dostęp do najlepszych ofert sprawdzonych fachowców.

opublikowano: 12 maja 2017
Ocena: 4,4/5 (głosów 9)

Plan budowy domu z określeniem powierzchni

Czym jest powierzchnia użytkowa budynku i co trzeba w nią wliczyć?

Powierzchnia użytkowa domu to innymi słowy łączny metraż wszystkich pomieszczeń budynku w stanie wykończonym (z warstwą tynku). O powierzchni użytkowej mówi nam norma ISO-PN-ISO 9836:1997. Sposób obliczenia powierzchni użytkowej został określony w rozporządzeniu Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Według tego aktu prawnego powierzchnia użytkowa w pomieszczeniach o wysokości sufitu przekraczającej 2,20 m liczy się w 100%. Z kolei powierzchnia w pomieszczeniach o wysokości pomiędzy 1,40 a 2,20 m liczy się w 50%. Powierzchnia pomieszczeń o wysokości sufitu lub skosu poniżej 1,40 m nie wlicza się w powierzchnię użytkową budynku.

Powyższe dane są dość istotne dla obliczenia powierzchni użytkowej poddasza. Widzimy, iż na powierzchnię użytkową poddasza wpływa ilość i wysokość skosów. W praktyce okazuje się, że całkowita przestrzeń użytkowa poddasza jest mniejsza od przestrzeni dolnej kondygnacji budynku przynajmniej o kilkanaście procent. Jeśli posiadasz poddasze, sprawdź także, jak samodzielnie je ocieplić.

Co to jest powierzchnia zabudowy budynku?

To kolejna definicja, którą warto znać. Powierzchnia zabudowy to innymi słowy powierzchnia liczona po zewnętrznym obrysie budynku (jego zewnętrznych krawędzi), czyli de facto powierzchnia zabudowana na działce. W całkowitą powierzchnię zabudowy musimy też wliczyć pozostałe obiekty przybudowane do budynku. Będą to garaże, ogrody zimowe i wszystkie inne dobudówki. Nie należy mylić jej z takim pojęciem, jak powierzchnia całkowita. W pomiarach nie wlicza się się takich elementów jak:

  • Powierzchni zabudowy obiektów budowlanych, które nie wystają ponad poziom terenu (piwnica, garaż podziemny, ściany fundamentowe, izolacja przeciwwilgociowa ścian pod powierzchnią gruntu, izolacja pionowa czy hydroizolacja fundamentów).
  • Powierzchni całkowitej elementów drugorzędnych, takich jak schody, daszki, markizy, rampy zewnętrzne itp.
  • Powierzchni zabudowy elementów stojących na słupach drewnianych i słupach murowanych.
  • Powierzchni całkowitej budowli pomocniczych, takich jak szopy, altany, szklarnie.

Obliczanie powierzchni zabudowy jest bardzo ważne podczas wyboru najlepszego projektu budowlanego. Każda działka posiada maksymalną powierzchnię zabudowy, której nie można przekroczyć. W dokumentacji często pojawia się konieczność pozostawienia odpowiedniej powierzchni biologicznie czynnej. Dla przykładu, powierzchnia biologicznie czynna na naszej posesji nie może być mniejsza niż 45 %. Oznacza to, że łączna powierzchnia zabudowy i wszystkich chodników oraz podjazdów na posesji nie może przekraczać powierzchni 65 %.

Powierzchnia całkowita - na powierzchnię składa się...

Powierzchnia całkowita budynku to łączna powierzchnia wszystkich kondygnacji budynku, liczona po obrysie zewnętrznym ścian. Do powierzchni całkowitej wlicza się także część podziemna lokalu, schody zewnętrzne, wszystkie nadbudówki, balkony, garaż, zjazd do garażu oraz tarasy. Całkowita powierzchnia wszystkich kondygnacji to najwyższa wartość obliczeń.

Powierzchnia netto budynku - defincja

Podstawą do dokonania obliczeń jest w tym przypadku norma PN-ISO 9836:1997. Co składa się na powierzchnię netto? Powierzchnia netto budynku to innymi słowy powierzchnia ograniczona powierzchniami zamykającymi. Obliczenie wykonuje się dla domu lub lokalu użytkowego na poziomie podłogi, oraz w stanie wykończonym. Powierzchnia netto nie uwzględnia listew przypodłogowych, otworów na drzwi ani progów. Zamiast nich, uwzględniamy wszystkie pomieszczenia domu, poddasza, strych, do którego prowadzą schody stałe, garaż, piwnice oraz tarasy. Norma nie przewiduje doliczania do powierzchni netto tarasów zlokalizowanych na linii gruntu. Możemy zatem stwierdzić, że powierzchnia netto to przestrzeń użytkowa budynku liczona po obwodzie wewnętrznym.

Kubatura budynku

Definicja tego pojęcia przyjmuje dwie kategorie. Pierwszą z nich jest całkowita kubatura lokalu. Należy traktować ją jakby była to powierzchnia całkowita budynku, mierzona po zewnętrznym obrysie (zewnętrzne ściany nośne, pionowe ściany fundamentowe).

Druga kategoria to kubatura użytkowa, czyli łączna powierzchnia wszystkich pomieszczeń ograniczonych przegrodami cieplnymi. Wartość kubatury użytkowej będzie potrzebna na etapie określania zapotrzebowania na energię grzewczą budynku. Więcej pojęć dotyczących dokumentacji budowlanej, wraz z wyjaśnieniami, znajdziesz tutaj.

Minimalne wymiary działki

To kolejny parametr, który możemy znaleźć w dokumentacji budowlanej. Pojęcie to jest ściśle związane z przepisami prawa budowlanego. Określa minimalną długość i szerokość działki, na jakiej można wybudować dom lub inny lokal użytkowy. W warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, znajdziemy też minimalne odległości od granic działek sąsiednich. Wynoszą one:

  • 4 m w przypadku ścian z otworem okiennym,
  • 3 m w przypadku ścian nieposiadających otworów okiennych lub drzwiowych.

Projekt i usytuowanie budynku musi uwzględniać powyższe odległości. Budowa lokalu położonego bliżej granicy działki może być przeprowadzona jedynie w wyjątkowych okolicznościach.

Wysokość budynku

To kolejny parametr, który znajdziemy w dokumentacji projektowej. Wysokość budynku często określa się mianem wysokości kalenicy. Jest ona mierzona od poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu budynku aż do kalenicy. Warto przypomnieć, iż kalenica to najwyżej położony fragment konstrukcji dachowej.

, 20 maja 2017
Zaloguj się aby dodać komentarz

Zaloguj


Jeżeli jeszcze nie masz konta, zarejestruj się bezpłatnie.
Ta strona korzysta z plików cookies.

Więcej informacji znajdziesz w polityce cookies.


Zamknij