Judaszowiec kanadyjski – występowanie, wygląd i popularne odmiany sadzonki

Czym wyróżnia się judaszowiec kanadyjski cercis canadensis?

Cerscis canadensis pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie osiąga imponujące rozmiary. Jest to drzewo, które kwitnie jeszcze przed rozwojem liści, co daje wyjątkowe efekty dekoracyjne. Warto dodać, że w okresie kwitnienia judaszowiec kanadyjski pokrywa się kwiatami na pędach, ale i na pniu. Dzięki temu wyjątkowemu zjawisku, uprawa cercis canadensis cieszy się coraz większą popularnością.

Rosnący w środowisku naturalnym judaszowiec kanadyjski często osiąga około 10 metrów wysokości. Uprawa w Polsce nie daje takich możliwości, a młode sadzonki z czasem wyrastają do kilku metrów. Ich cechą charakterystyczną jest ciemne zabarwienie kory oraz sercowate liście w kolorze ciemnej zieleni.

Jak już wiemy, motylkowate kwiaty pojawiają się przed rozwojem liści. Właściwa uprawa sprawia, że kwiaty pojawiają się wśród konarów, na pniu i grubszych fragmentach pędów. Co ciekawe, kwiaty są jadalne, a ich smak jest dość przyjemny i delikatnie słodki. Termin kwitnienia rozpoczyna się już w maju, a cercis canadensis wygląda wtedy szczególnie imponująco.

Wiele osób zastanawia się, po ilu latach kwitnie judaszowiec kanadyjski. Uprawa młodej sadzonki nie jest nadmiernie skomplikowana, jednak drzewko potrzebuje czasu do wzrostu. Sadzonki osiągające do poniżej 1 metra bardzo rzadko zakwitają. Aby odpowiedzieć na pytanie, po ilu latach kwitnie judaszowiec kanadyjski, musimy uwzględnić wielkość kupionej sadzonki. Pierwsze kwiaty zazwyczaj pojawiają się na drzewku, które urosło powyżej 1,5 metra wysokości. Takie efekty są osiągane po 3 do 6 lat uprawy w ogrodzie.

Popularne odmiany cercis canadensis i ich uprawa

Jak już wiemy, judaszowiec kanadyjski występuje w wielu odmianach. Uprawa w Polsce jest możliwa, a najlepiej sprawdza się w cieplejszych regionach naszego kraju. Na szczęście sadzonki niektórych odmian są szczególnie odporne na działanie mrozu i ataki chorób. Do najpopularniejszych odmian judaszowca kanadyjskiego należą:

  • Ruby Falls – judaszowiec kanadyjski Ruby Falls jest wyjątkową odmianą płożącą. Jego pędy mogą nieco przypominać jodłę płaczącą, a sadzonki wykazują się stosunkowo szybkim wzrostem. Cercis canadensis Ruby Falls to odmiana karłowata, dzięki czemu dobrze sprawdza się także w ogrodach o niewielkiej powierzchni użytkowej. Zarówno młode sadzonki, jak i dorosła roślina wytwarzają liście w kolorze bordowym. Kwiaty Ruby Falls mają barwę intensywnie różową i pojawiają się na dwuletnich pędach. Uprawa w Polsce jest możliwa poprzez odporność na działanie ujemnych temperatur.
  • Forest Pansy – kolejny interesujący judaszowiec kanadyjski o bordowym wybarwieniu liści. Jesienią listki przebarwiają się na kolor żółty, zapewniając ciekawe walory dekoracyjne. Warto także dodać, że Forest Pansy to odmiana cercis canadensis o czerwonym wybarwieniu kory. Forest Pansy posiada delikatnie pochylony pokrój, a młode sadzonki wyglądają jak efektowny krzew ozdobny. Jasnoróżowe kwiaty pojawiają się w maju przed rozwojem liści.
  • Morton – wysoki judaszowiec kanadyjski o wyprostowanym pokroju. Sadzonki osiągają w wieku dorosłym do 8 metrów wysokości. Kwiaty pojawiają się przed rozwojem liści i posiadają budowę pojedynczą. Drzewo wygląda efektownie w okresie wiosennym, a jego jasnoróżowe kwiaty stanowią niebanalną ozdobę większych aranżacji ogrodowych. Jeśli szukasz więcej porad i inspiracji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o drzewach ozdobnych.

Judaszowiec kanadyjski – uprawa w Polsce

Cercis canadensis w ogrodzie – jak wygląda uprawa młodej sadzonki?

Uprawa judaszowców musi uwzględniać najważniejsze wymagania sadzonki. Cercis canadensis lubią słoneczne lub lekko cieniste stanowiska, które zapewnią im możliwie wysoką temperaturę. Szczególnie młode sadzonki są wrażliwe na warunki panujące zimą, dlatego wymagają odpowiedniego zabezpieczania. Najlepiej sprawdzi się uprawa na stanowiskach, które zabezpieczą drzewo przed działaniem porywistego wiatru.

Forest Pansy, podobnie jak pozostałe odmiany judaszowca preferują żyzne podłoża o pH 7 – 7,5. Roślina lubi wyższą wilgotność powietrza, dlatego świetnie radzi sobie w pobliżu różnego rodzaju oczek wodnych i przydomowych akwenów. Cercis canadensis szybko reaguje na niewłaściwe warunki uprawy. Dlatego umieszczona w złej lokalizacji sadzonka może obumrzeć już następnego sezonu uprawy.

Uprawa zawsze powinna uwzględniać zabezpieczanie drzewka przed mrozem. Młode sadzonki są szczególnie wrażliwe na działanie ujemnych temperatur. Dobrą praktyką jest zatem zabezpieczanie ich włókniną. Dzięki temu ochronimy młode gałązki, a starsze drzewa będą wydajniej kwitły od maja.

Gałązki judaszowca kanadyjskiego o intensywnie różowych kwiatach, a także uprawa judaszowca, pielęgnacja, sadzenie i podlewanie
Judaszowiec kanadyjski w ogrodzie krok po kroku, czyli uprawa, pielęgnacja i wymagania rośliny oraz porady

Polecane narzędzia ogrodowe - super ceny

Judaszowiec kanadyjski – podlewanie, nawożenie i odporność na mróz

Judaszowce kanadyjskie cercis canadensis najlepiej prezentują się na wyeksponowanych fragmentach aranżacji. Będą idealną ozdobą na środku przestronnych trawników, w pobliżu miejsca wypoczynku czy oczka wodnego. Drzewo wygląda najbardziej efektownie na wysadzeniu pojedynczym. W dalszej odległości możemy uprawiać krzewy ozdobne i tworzyć rabaty roślinne, które dodadzą uroku otoczeniu.

Młode sadzonki wymagają regularnego podlewania w pierwszym roku uprawy. W kolejnym sezonie są już lepiej ukorzenione, a podlewanie może być nieco ograniczone. Dorosłe drzewa judaszowca kanadyjskiego tworzą silny system korzeniowy i nie wymagają regularnego podlewania. Wyjątek stanowi długotrwały okres suszy. Drzewo dobrze znosi chwilowe przesuszenie, ale i krótkotrwałe zalanie podłoża.

Nawożenie rośliny rozpoczynamy po kilku latach od rozpoczęcia uprawy. W tym celu wykorzystujemy nawozy wieloskładnikowe przeznaczone do kwitnących krzewów. Najlepiej sprawdzą się preparaty z dużą zawartością fosforu oraz potasu. Nawożenia nie wymagają młode sadzonki, które nie rozpoczęły jeszcze kwitnienia. Co ważne, preparat wieloskładnikowy dostarczamy starszym roślinom przed pojawieniem się kwiatów. Termin nawożenia przeważnie przypada na kwiecień.

Po zakończeniu kwitnienia możemy usunąć zwiędłe kwiatostany. Cięcie formujące nie jest wymagane. Judaszowiec kanadyjski nienajlepiej radzi sobie z intensywnym cięciem, dlatego wykonujemy je wyłącznie w razie potrzeby. Dużym atutem rośliny jest coraz większa dostępność sadzonek. Możemy wybierać mniejsze lub wyższe sadzonki, które idealnie skomponują się z aranżacją ogrodu. Cercis canadensis najlepiej sadzić w okresie wiosennym. Dzięki temu młode drzewo ukorzeni się do lata, co przygotuje je lepiej przygotuje je do zakończenia sezonu wegetacji i ujemnych, zimowych temperatur otoczenia.

Judaszowiec kanadyjski uchodzi za gatunek o średniej odporności na działanie mrozu. Drzewo dobrze radzi sobie z niskimi temperaturami, jednak jest wrażliwe na porywisty, zimny wiatr. Dlatego lokalizacja sadzonki w spokojnej, osłoniętej przed wiatrem części aranżacji znacząco zwiększa powodzenie uprawy.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 100,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny