Kwitnąca magnolia gwiaździsta – prawdziwy zwiastun końca zimy

Pochodzenie i wygląd Magnolia stellata

Magnolia gwiaździsta, jak większość gatunków magnolii, pochodzi z Azji, a konkretnie z Japonii, gdzie jest uprawiana od wieków. Do lat 50. ubiegłego wieku nie było znane żadne naturalne stanowisko tej rośliny, a nieliczne znalezione egzemplarze można było traktować za uciekinierów z ogrodów. Istniały podejrzenia, że magnolia gwiaździsta może być krzyżówką albo odmianą wyhodowaną przez japońskich ogrodników. Dopiero w 1959 roku zgłoszono, a w 1988 roku potwierdzono naturalne występowanie gatunku Magnolia stellata na niewielkim obszarze na wyspie Honsiu. Rośnie tam na otwartych, słonecznych miejscach w wilgotnym, bagnistym terenie.

Pewną ciekawostkę stanowią okoliczności pierwszego opisu rośliny. Otóż opis magnolii gwiaździstej sporządził i wysłał do Europy pod nazwą Magnolia tomentosa szwedzki botanik Carl Peter Thunberg już w 1784 roku. Pech jednak chciał, że pomylił załączniki zielnikowe i zamiast magnolii dołączył edgeworthię (rodzaj roślin z rodziny wawrzynkowatych występujących w Japonii). Opis został unieważniony i dopiero w 1846 roku powtórzyli go niemieccy botanicy Siebold i Zuccarini, nazywając gatunek Buergeria stellata. Kombinację Magnolia stellata zaproponował zaś Maximowicz w 1872 r.

Inaczej niż większość gatunków magnolii, magnolia gwiaździsta zachowuje zwarty pokrój także w późniejszym wieku. Gęsto rozgałęziony, bujnie kwitnący krzew ozdobny rośnie bardzo wolno i osiąga swoją maksymalną wysokość i szerokość rzędu trzech metrów dopiero po 20-30 latach. Liście ma ciemnozielone, odwrotnie jajowate, długości 4-10 cm i wąskie. Spód blaszki liściowej jest nieco jaśniejszy od wierzchniej strony. Przy potarciu, liście, a także kora pędów, wydzielają typowy dla magnolii, trochę nieprzyjemny zapach.

Magnolia gwiaździsta zakwita bardzo wcześnie. Już w marcu przed rozwojem liści otwierają się czysto białe, pachnące kwiaty z szyszkowatym słupkiem i promieniście ułożonymi płatkami. Liczba płatków kwiatowych zmienia się od 10 do ponad 40. Ten gatunek zakwita już w młodym wieku. Białe kwiaty są po rozwinięciu wrażliwe na przymrozki, ale i tak wykazują większą odporność od na przykład magnolii Soulange’a.

Odmiany magnolii gwiaździstej – kwiaty nie tylko białe

Jak każda popularna i efektowna roślina ozdobna, również magnolia gwiaździsta doczekała się licznych odmian hodowlanych, wyniku żmudnej pracy całych pokoleń ogrodników. Różnią się one przede wszystkim formą i kolorem kwiatów. Szczególne wrażenie robią magnolie o pełnych kwiatach albo o szczególnie mocnym zapachu. Do często spotykanych odmian magnolii gwiaździstej należą:

Magnolia stellata'Royal Star'

Wysokość krzewu od 2,5 do 3,5 m. Kwitnie w kwietniu przed rozwojem liści, rozwijając białe, pełne, gwiaździste kwiaty. Wytrzymała na mrozy. Odpowiednia do małych ogrodów.

Magnolia stellata'Rosea'

Wolno rosnący krzew dorastający do 2-3 m wysokości. Pąki kwiatowe ma różowe, kwiaty zaś szeroko otwarte, lekko różowe, pachnące z wąskimi płatkami. Idealny krzew do małych ogrodów.

Magnolia stellata 'Dr Massey'

Krzew o zaokrąglonej koronie dorastający do 2-3 m. Bladoróżowe kwiaty rozwijają się z różowych pąków. Mają średnicę ok. 8 cm, są pachnące, z wąskimi płatkami. Od odmiany ‘Rosea’ odróżnia się ciemną, różową linią biegnącą wzdłuż zewnętrznej powierzchni płatków. Kwitnie obficie w połowie kwietnia przed rozwojem liści.

Polecane akcesoria i nawozy do pielęgnacji drzew i krzewów

Magnolia stellata'Waterlily'

Gęsty krzew o wysokości 2-3 m i wyprostowanym pokroju. Szeroko otwarte, czysto białe kwiaty są lekko pachnące. Mają bardzo wąskie płatki, które tworzą gwiazdę, a z czasem odchylają się do tyłu. Kwitnie w połowie kwietnia.

Magnolia stellata ‘Rubra’

Japońska odmiana z początków XX wieku. Kwiaty ma ciemnoróżowe do czerwonych. Jeśli szukasz więcej porad i inspiracji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o magnolii.

Wymagania i uprawa magnolii gwiaździstej

Stanowisko, podłoże i sadzenie

Idealne stanowisko dla magnolii gwiaździstej powinno być jasne i ciepłe. Krzew rośnie dobre zarówno w słońcu jak i w półcieniu. Najlepiej jest znaleźć miejsce osłonięte i przewiewne, a zarazem słoneczne, ale bez palącego południowego słońca. Lepszy będzie jasny zakątek od strony północnej niż wystawione na działanie promieni położenie południowe. Magnolia lepiej będzie w ten sposób chroniona przed późnymi przymrozkami.

Na w pełni słonecznym stanowisku kwiaty będą się wcześnie rozwijać, a to narazi je na szkody od nocnych spadków temperatury. Z kolei nadmiar cienia spowolni wzrost i przede wszystkim ograniczy kwitnienie. W regionach o szczególnie łagodnym klimacie magnolie często prędzej i bujniej kwitną.

Pod względem wymagań glebowych uprawa magnolii gwiaździstej w porównaniu z innymi gatunkami jest naprawdę bezproblemowa. Podłoże powinno być luźne, świeże do wilgotnego i żyzne. Optymalne są gleby piaszczyste do gliniastych o wartości pH od neutralnych do kwaśnych. W przypadku ciężkich gleb zalecany jest dobry drenaż. Wybierając stanowisko trzeba pamiętać, że Magnolia stellata nie lubi przeprowadzek i tylko w ostateczności może być przesadzana.

Krzew magnolia gwiaździsta i zbliżenie na jego kwiat, a także uprawa i pielęgnacja
Jak wygląda krzew magnolia gwiaździsta w ogrodzie, a także jej uprawa, pielęgnacja i zimowanie

Dobrą porą do sadzenia jest zarówno wczesna wiosna, o ile tylko ziemia całkowicie rozmarznie, jak i jesień. Sadzonkę należy umieszczać w gruncie na takiej głębokości, na jakiej rosła w doniczce. Odstęp między sadzonkami magnolii gwiaździstej albo odległość do innych roślin nie powinna być mniejsza niż 200-300 cm. Magnolia ma płaski system korzeniowy, o czym należy pamiętać, unikając dla niej konkurencji innych roślin.

Pielęgnowanie magnolii, choroby i szkodniki

Niewątpliwie największą ozdobą magnolii gwiaździstej są jej wspaniałe kwiaty. Pod koniec kwietnia ten kwiecisty przepych przemija jednak i zaczyna się przygotowanie do następnego sezonu. Można to rozpoznać po grubych, jasnozielonych pąkach. Efektownie wyglądają również świeżo rozwinięte liście. Aby roślina dobrze się czuła w ogrodzie i pięknie rozwijała, nie jest konieczna żadna specjalna pielęgnacja.

Przynajmniej równie ważne jak odpowiednie stanowisko, jest regularne podlewanie. Magnolia gwiaździsta potrzebuje przede wszystkim w okresie wzrostu i kwitnienia wystarczającej ilości wody. Przez to, że korzenie znajdują się stosunkowo płytko pod powierzchnią ziemi, szybko też wysychają. Najwięcej uwagi należy poświęcić magnolii w ciągu dwóch pierwszych lat po posadzeniu. Ziemia powinna być stale wilgotna, ale nie mokra, ponieważ roślina nie znosi zastoju wody.

Cięcie magnolii jest nie tylko niepotrzebne, ale może być szkodliwe dla jej naturalnie pięknej formy wzrostu. W przypadku, kiedy cięcie magnolii jest konieczne, na przykład w celu prześwietlenia krzewu, należy zabieg ograniczyć do minimum. Na choroby i szkodniki magnolia gwiaździsta wykazuje dużą odporność. Czasem tylko może zdarzyć się mączniak albo plamistość liści.

Przesadzanie magnolii gwiaździstej

Krzew magnolii najchętniej rośnie przez długie lata w tym samym miejscu. Przesadzanie magnolii powinno być absolutną ostatecznością. Jeśli nie da się tego zabiegu uniknąć, należy wykonać go najlepiej jesienią, kiedy krzew gubi albo już zgubił liście.

Dobre przygotowanie krzewu do przesadzenia oraz nowego miejsca jest podstawą sukcesu. Przesadzona magnolia powinna mieć niezakłócone niczym warunki do wzrostu. Po zmianie miejsca trzeba się liczyć z około dwuletnią przerwą w kwitnieniu. Jeśli nie zostały popełnione jakieś zasadnicze błędy, magnolia powinna szybko odzyskać pełnię swojej urody.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 97,6% czytelników artykuł okazał się być pomocny