Elewacje drewniane - rodzaje, ceny, trwałość, montaż

Drewno idealnie wpisuje się w krajobraz. Takie elewacje są bliżej natury. Ich wygląd wpływa na estetykę całego otoczenia. Co wybrać jako materiał na naszą elewację? Deski modrzewiowe, sosnowe czy z drewna egzotycznego, a może termodrewno lub laminat HPL?

Chcesz obliczyć, ile może kosztować wykonanie tradycyjnej elewacji budynku? Oblicz to na kalkulatorze elewacji. A oferty od sprawdzonych firm otrzymasz wypełniając ten formularz.

Ocena: 4,6/5 (głosów 9)

Dom z pełną elewacją drewnianą

Elewacje drewniane – całość budynku czy fragmenty?

Pytanie pierwsze brzmi, czy chcemy, aby cała elewacja była drewniana, czy wystarczą nam drewniane fragmenty. Drewno może pokrywać całą bryłę domu lub też w kompozycji z innymi materiałami. Naturalnym surowcem zaznaczyć można charakterystyczne elementy bryły – wysunięcia albo zagłębienia lub też wykonać z niego można pas między oknami. W ten sposób użycie desek elewacyjnych uwypuklić może przestrzenność elewacji i pewne jej fragmenty wydobyć na pierwszy plan, a inne odsunąć na drugi. Drewnianymi akcentami możemy też optycznie wymodelować bryłę domu. Takie drewniane wstawki uatrakcyjniają wygląd całej elewacji. Drewno w górnej części budynku sprawia, że cała bryła nabiera lekkości, zaś deski na parterze sprawiają, że budynek sprawia wrażenie rozłożystego.

Jeśli chcemy, aby nasza elewacja drewniana była trwała, ważna jest odpowiednia wilgotność drewna (12-18%), dzięki której drewno nie będzie się nadmiernie odkształcać. Trzeba pamiętać, iż drewno jest materiałem pracującym, co znaczy, że rozszerza się i kurczy pod wpływem wilgoci. Na rynku możemy znaleźć deski elewacyjne o różnych profilach, a grubość profilu zależy od jego kształtu od około 15 mm (deski, które zachodzą jedna na drugą lub są ukształtowane z wrębem). Deski łączone na pióro i wpust muszą być nieco grubsze, pióro powinno mieć co najmniej 10 mm długości. Deska elewacyjna ma zazwyczaj kilkanaście centymetrów szerokości, nie może ona być zbyt szeroka, aby się nie skręciła. Długość desek może dochodzić do 6 metrów, choć zazwyczaj są to odcinki maksymalnie 4-metrowe.

Ułożenie desek elewacyjnych

Deski elewacyjne mogą być ułożone pionowo, poziomo lub pod kątem 45o. Sposób ułożenia desek powinien być zgrany z architekturą domu. Montując deski elewacyjne nie wolno przybijać ich na ścisk, należy zostawiać między nimi kilka milimetrów odstępu, aby umożliwić im pracę.

Elewację drewnianą mocuje się do ściany konstrukcyjnej za pomocą rusztu drewnianego, metalowego lub systemowego aluminiowo-drewnianego. Ruszt wykonuje się najczęściej z zaimpregnowanych ciśnieniowo drewnianych łat o szerokości 3-5 cm. Konstrukcja rusztu musi być solidna, ponieważ łaty mają za zadanie nie tylko udźwignąć ciężar desek elewacyjnych, ale również przenieść na ścianę obciążenia wynikające z siły wiatru oraz z siły pracującego drewna.

Można wykorzystać ruszt krzyżowy, co oznacza, że na łaty nabijamy kontrłaty. Deski elewacyjne przybijamy do drewnianego, dokładnie zaimpregnowanego rusztu wkrętami lub gwoździami o długości dwa razy większej niż grubość deski. Ocynkowanymi wkrętami mocujemy deski twarde i egzotyczne.

Między elewacją drewnianą, a izolacją musi się znaleźć szczelina wentylacyjna (o szerokości około 20 mm) Zapobiegnie ona zaleganiu wilgoci i rozwojowi pleśni na deskach. Wloty i wyloty powietrza powinny być osłonięte siatkami chroniącymi przed owadami i gryzoniami. Jeśli między elementami rusztu ma się znaleźć ocieplenie, wykonuje się zwykle dwie warstwy izolacji termicznej – pierwszą między łatami pionowymi mocowanymi do ścian, a drugą pomiędzy łatami poziomymi mocowanymi do rusztu.

Do ocieplenia ścian wykańczanych szalówką najczęściej wykorzystuje się wełnę mineralną. Ona lepiej niż styropian wypełnia przestrzeń między elementami rusztu. Wełnę powinna zostać szczelnie zakryta folią wiatroizolacyjną. 

Termodrewno

Niektóre deski trzeba zaimpregnować przed montażem, ale większość desek elewacyjnychjest impregnowana ciśnieniowo i malowana przez producentów. Taki zabieg trzeba co parę lat powtarzać (nie w przypadku termodrewna czy cedru czerwonego, który zawiera naturalne oleje).

Termodrewno to drewno poddane obróbce termicznej, do elewacji najczęściej stosuje się termoświerk i termososnę. Takie drewno jest bardziej kruche niż to, z którego powstało, za to jest bardziej stabilne (współczynnik skurczu zmniejsza się o połowę) i jest bardziej odporne na gnicie i zagrzybienie.

Termodrewno wygląda nieco inaczej niż zwykłe drewno – zmienia barwę na ciemniejszą, a jego sęki zmniejszają swoje średnice.

Deski na elewacje z drewna

Jeśli chodzi o deski, to do wyboru są modrzewiowe, sosnowe, świerkowe, cedrowe, a także z drewna egzotycznego.

Gatunki odporne na warunki atmosferyczne i zniszczenia biologiczne spowodowane grzybami i szkodnikami to m.in. modrzew syberyjski, sosna skandynawska, świerk skandynawski, cedr kanadyjski, meranti, tatajuby czy okume oraz wiele innych gatunków egzotycznych.

Lokalne gatunki drewna są przewidywalne w naszym klimacie, a do tego są tańsze i bardziej zakorzenione w naszej tradycji. Drewno świerkowe i sosnowe jest tanie i łatwe w obróbce, a na dodatek wytrzymałe na obciążenia i trwałe. Drewno sosnowe dzięki dużej zawartości żywicy jest trwałe i łatwe w obróbce. Drewno świerka jest mniej żywiczne niż sosny. Świerk wysokogórski jest trwalszy od świerku nizinnego. Drewno modrzewiowe jest wyjątkowo wytrzymałe, bardzo trwałe, łatwe w obróbce, a także łatwe w suszeniu, charakteryzuje się przy tym małą kurczliwością i nie wykazuje skłonności do pęknięć i paczenia się.

Wspomniany wcześniej cedr czerwony ma wysoką odporność na czynniki atmosferyczne i korzystne właściwości termoizolacyjne. Świerk skandynawski to tzw. drewno białe, ma ładną strukturę oraz mniej sęków od krajowego surowca, jest wytrzymały. Modrzew syberyjski ma bogatszą kolorystykę od europejskiego, jest też bardzo wytrzymały i odporny na grzyby.

Ciekawy wygląd prezentują też gatunki egzotyczne - meranti ma kolor od szarobrązowego poprzez czerwony do brunatnego, tatajuba ma żółtobrązowy (po kilku latach ciemnobrązowy) kolor, okume bywa w barwach od jasnoróżowej do brązowej (może być też wybarwione i otrzymać wiele nowych odcieni). Są one jednak droższe od gatunków krajowych.

Płyty elewacyjne z drewna

Dla tych, którzy nie chcą, aby ich elewacja się zestarzała, idealnym wyborem są płyty elewacyjne bakelitowe, pokryte naturalnym specjalnie fabrycznie zabezpieczonym fornirem. Można wybierać spośród dziewięciu kolorów forniru wykonanego z dwóch gatunków drewna. Fornirowane płyty elewacyjne HPL są odporne na uszkodzenia mechaniczne, grzyby, bakterie, owady i warunki atmosferyczne, a do tego są ognioodporne i nie przyciągają kurzu. Dodatkowo takie panele elewacyjne są bardzo estetyczne.

Sposoby zabezpieczania drewnianej elewacji

Aby drewniana elewacja służyła nam przez lata, należy ją odpowiednio zabezpieczyć przed wilgocią i owadami, a także zapobiec procesom starzenia się drewna. Impregnacja z jednej strony podkreśla rysunek słojów, a z drugiej utrudnia przedostawanie się wilgoci w głąb drewna i chroniąc przed ogniem.

Najskuteczniejsza jest impregnacja metodą ciśnieniową, zabieg ten trzeba powtórzyć po pięciu latach. Lakierowanie chroni drewno przed warunkami atmosferycznymi i uszkodzeniami mechanicznymi, a także przed korozją biologiczną, przy czym ożywia barwę drewna i podkreśla jego rysunek. Ten zabieg należy powtarzać nawet co dwa lata.

Na dłużej, bo na pięć do ośmiu lat, zabezpiecza elewację malowanie, jednak farba zakrywa naturalny rysunek drewna.

Na pięć lat będziemy mieli także ochronę z głowy, jeśli zastosujemy lakierobejce, które szczególnie polecane są w miejscach wilgotnych. Samo bejcowanie w niewielkim stopniu hamuje rozwój pleśni i grzybów, dlatego warto drewno jeszcze polakierować lub zawoskować.

Zanim nałożymy odpowiedni produkt na drewnianą powierzchnię, trzeba ocenić jej stan. Jeśli jest to stara szalówka, najpierw należy zastosować zabezpieczenie przeciwko owadom i grzybom, a następnie ochronę powierzchniową – lazury ochronne. Starą warstwę lakieru lub lazury usuwamy mechanicznie papierem ściernym lub przy pomocy środka do usuwania starych powłok. Jeśli jest to drewno nowe oraz surowe, niezabezpieczone wcześniej żadnymi środkami, należy najpierw doprowadzić poprzez szlifowanie do pełnej gładkości, po czym nałożyć impregnat do drewna budowlanego.

Elewacja z drewna pięknie się starzeje

Większość dostępnych na rynku gatunków drewna bardzo ładnie się starzeje. Z upływem czasu pokrywa je specyficzna patyna, która pasuje i do domów w stylu wiejskim i do nowoczesnych kompozycji. Dlatego wybór eleganckich płyt elewacyjnych, paneli czy zwykłych desek może dać niesamowity efekt wizualny.

Pamiętaj też, że sprawdzone firmy wykonujące elewacje drewniane i tradycyjne znajdziesz wypełniając ten formularz.

, aktualizacja 8 października 2017
Zaloguj się aby dodać komentarz

Zaloguj


Jeżeli jeszcze nie masz konta, zarejestruj się bezpłatnie.
Ta strona korzysta z plików cookies.

Więcej informacji znajdziesz w polityce cookies.


Zamknij