Drzewa i krzewy iglaste jako rośliny doniczkowe

Iglaki na balkon i taras

Rośliny określane popularnie jako iglaki stanowią pod względem botanicznym całą klasę drzew i krzewów. Są wśród nich zarówno wysokie drzewa, jak i niskie, często płożące krzewy. Z wyjątkiem niektórych rodzajów liście iglaków są najczęściej igiełkowate lub łuskowate. Igły są długotrwałe, utrzymują się na roślinie do 10 lat (w zależności od gatunku), a u niektórych rodzajów są przed zimą zrzucane. Kwiaty żeńskie przekształcają się zwykle w zdrewniałą szyszkę. Wyjątkiem są jałowce, tworzące szyszkojagodę i cisy, otaczające pojedyncze nasiono mięsistą osnówką.

Chociaż teoretycznie można każdy gatunek iglaka potraktować jako ozdobne drzewko balkonowe, to jednak nie każdy będzie równie przydatny w praktyce. Wybierając rośliny według własnego gustu, dobrze jest brać pod uwagę pewne uwarunkowania: czy balkon (taras) jest słoneczny, czy zacieniony; wschodni, czy zachodni i jak dużo przestrzeni jest do dyspozycji. Do uprawy doniczkowej wybierać należy rośliny wolno rosnące, łatwiejsze do pielęgnacji.

Ze względów nie tyle praktycznych, co raczej estetycznych, należałoby zdecydować się na iglaki zimozielone. Krzewy pozbawione igieł wyglądają mało efektownie, a na dodatek przestają pełnić bardzo istotną funkcję parawanu. Zimowy szpaler z modrzewi w doniczkach nie zapewnia zbyt wiele prywatności i nie prezentuje się szczególnie pięknie.

Zalety wynikające z uprawy iglaków w doniczkach

Tworząc całoroczne kompozycje roślinne na balkonie albo tarasie, trudno wyobrazić sobie pominięcie iglaków. Ich popularność wynika nie tylko z urody, lecz jest poparta wieloma argumentami:

  • iglaki są wieczniezielone (z wyjątkiem modrzewi),
  • przez cały rok zapewniają osłonę;
  • oszczędzają jesienią widoku zwiędłych i suchych liści,
  • tworzą zimą zielone akcenty barwne,
  • są zimoodporne,
  • nie wymagają szczególnej opieki i pielęgnacji.

Wysokie ceny działek budowlanych wpływają negatywnie na wielkość przydomowych ogrodów. Z drugiej strony, istnieje wiele budynków, które posiadają jedynie brukowane podwórka, na których nie da się bezpośrednio nic posadzić. W takim wypadku namiastkę ogrodu mogą pełnić rośliny doniczkowe – również rośliny iglaste. Na balkonie potrzebna jest hydroizolacja balkonu. Możliwość dowolnego przenoszenia i przestawiania doniczek jest bardzo praktyczna i pozwala tworzyć kompozycje niemożliwe do uzyskania na gruncie.

TOP 3 najlepsze iglaki na balkon – wybór subiektywny

1. Juniperus scopulorum 'Blue Arrow' – jałowiec skalny ‘Blue Arrow’

Jest to odmiana wyhodowana na bazie pochodzącego z Ameryki Północnej jałowca skalnego. ‘Blue Arrow’ jest bardziej kompaktowa i zwarta w porównaniu z popularną do niedawna odmianą ‘Skyrocket’. Rośnie wolno i po 10 latach osiąga zaledwie 2-3 m wysokości na gruncie i odpowiednio mniej w uprawie doniczkowej. Ze względu na bardzo wąski pokrój, przypomina strzelistą sylwetkę śródziemnomorskich cyprysów.  Ustawione pionowo pędy i gałązki są sztywne i odporne na opady śniegu. 

Liście w formie łusek są zabarwione na niebiesko, ustawione parami naprzeciwlegle i mają odstające końcówki, co daje wrażenie szorstkości przy dotyku. Łuski wydzielają ostry zapach po roztarciu. Jałowiec skalny rośnie bez pośpiechu, przyrastając około 15-20 cm rocznie, za to tworzy szybko gęstą koronę.  W czerwcu tworzy niepozorne, brązowawe kwiaty. Typowe dla jałowca szyszkojagody pozostają również mało zauważalne.

Im bardziej słoneczny jest balkon, tym piękniej wybarwiają się liście tego jałowca. Stanowisko półzacienione również mu odpowiada. Wykazuje dobrą odporność na upał i wiatr, znosi też bardzo niskie temperatury. W stosunku do podłoża jałowiec skalny nie ma specjalnych wymagań. Odpowiada mu gleba od suchej do świeżej, wykazuje też dużą tolerancję na jej odczyn pH (przydaje się kwasomierz glebowy). Nie znosi jedynie zastoju wody, dlatego doniczki trzeba zaopatrzyć w warstwę drenażową i zadbać o otwory odpływowe w dnie. 

Raz ukorzeniony, jałowiec ‘Blue Arrow’ nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Trzeba tylko pilnować, aby bryła korzeniowa nie wyschła nawet zimą. Naturalna, smukła sylwetka nie wymaga żadnego przycinania. Usuwać można jedynie stare, obumarłe gałęzie – najlepiej w okresie wegetacji.

Aby zachować cechy kultywaru, jałowiec ‘Blue Arrow’ można rozmnażać wyłącznie wegetatywnie poprzez ukorzenianie sadzonek pędowych. Zabieg wykonuje się wiosną, wykorzystując młode pędy. Odmiana uchodzi za bardzo odporną na choroby i tylko bardzo rzadko ulega grzybom. Sprawdź także ten artykuł o wyborze nawozu do iglaków.

Polecane akcesoria i nawozy do pielęgnacji drzew i krzewów

2. Thuja occidentalis 'Danica' – żywotnik zachodni ‘Danica’

Odmiana żywotnika zachodniego, który ma bardzo wolne tempo wzrostu i miniaturowe wymiary, korzystne dla uprawy doniczkowej. Karłowate krzewy żywotnika przyrastają rocznie zaledwie 5-15 cm i osiągają po 10 latach średnicę około 40 cm. roślina w sposób naturalny przybiera formę kulistą, a wszystkie gałęzie rosną równomiernie bez tworzenia przewodnika.

Żywotnik zachodni, czyli tuja o miniaturowym pokroju, a także TOP 3 najlepsze iglaki na balkon
TOP 3 iglaki na balkon, czyli drzewka i krzewy iglaste idealne do postawienia w ogrodzie

Łuski są soczyście zielone, a w starszym wieku ciemnozielone. Na zimę wierzchołki gałązek zabarwiają się na kolor miedziany. Ten żywotnik najlepiej rośnie na stanowisku nasłonecznionym; zacieniony balkon albo taras nie jest dla niego odpowiedni.  Gleba powinna być żyzna, wilgotna i przepuszczalna, o pH lekko kwaśnym (kwasomierz glebowy można kupić za ok. 20 zł).

Karłowate żywotniki ‘Danica’ nie wymagają żadnych zabiegów pielęgnacyjnych. Wyjątek stanowi zgarnianie ciężkiego, mokrego śniegu, który może zdeformować krzew. Roślina jest zdrowa i odporna na mróz. Nadaje się do kompozycji z innymi roślinami iglastymi.

3. Taxus baccata 'Amersfoort' – cis pospolity ‘Amersfoort’

Odmiana cisa o krzaczastym, nieregularnym pokroju i bardzo powolnym wzroście. To miniaturowe drzewko osiąga po 10 latach wysokość zaledwie około 60 cm. Iglasta roślina, podobnie jak sosna, przypomina raczej jakiś gatunek zastrzalina (Podocarpus sp.) niż znanego powszechnie cisa. Odmiana pochodząca z Holandii ze szkółki w Boskoop, a nazwa odmiany nawiązuje do miejsca pierwszego posadzenia w Amersfoort.

Igły ma bardzo krótkie, szerokie, zaokrąglone na końcu, lekko odgięte do tylu, ciemnozielone. Lubi miejsca osłonięte i zaciszne, cieniste i półcieniste. Gleba powinna być żyzna i przepuszczalna, o odczynie zasadowym, obojętnym albo lekko kwaśnym.

Nie jest całkowicie mrozoodporna, dlatego dobrze jest okryć ją przed zimą. Oryginalna roślina o ciekawym wyglądzie ma tylko jedną wadę (jak każdy cis): jest w każdej swojej części, z wyjątkiem czerwonej osnówki owocu, silnie trująca. 

Iglaki na balkon – całoroczne kompozycje zieleni

Drzewa i krzewy iglaste posadzone w doniczki mogą pozostać na otwartej przestrzeni przez cały rok. Nie ma potrzeby, aby przenosić je na zimowanie do piwnicy albo garażu. Ponieważ nawet mrozoodporne rośliny doniczkowe mają ograniczone możliwości własne ochrony przed chłodem, trzeba zapewnić im ochronę przed szkodami.

Szczególnie młode iglaki przesadzone do donic należy zabezpieczać przed mrozem włókniną albo jutowymi workami. Wrażliwe na mróz są nie tylko pędy, ale przede wszystkim bryła korzeniowa znajdująca się w cienkiej powłoce ceramicznej albo drewnianej. Doniczki trzeba postawić na desce albo płycie styropianu i owinąć je folią izolacyjną. Ziemię wokół pnia trzeba przykryć słomą, gałęziami świerkowymi albo starymi liśćmi. Zimozielone rośliny odparowują wilgoć przez cały rok, dlatego nie należy zapominać o podlewaniu ich również zimą w dni odwilżowe. Potrzebna jest oczywiście hydroizolacja balkonu.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 88,6% czytelników artykuł okazał się być pomocny